พื้นที่เล็กๆ แห่งการเรียนรู้ หรือ จะพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ก็ทำให้เราเรียนรู้ได้ เพียงแค่เปิดใจเรียนรู้ เท่านั้นเอง

.

.

.

เพื่อเป็นเกียรติ กับ พี่ แผ่นดิน 

ที่แสดงความคิดเห็นได้เหมือนที่ใจคิด เลยต้องเขียนบันทึก

 

โลกไม่เงียบเหงา..
เพียงเพราะมีคนให้เราได้คิดถึง

และไม่มีพื้นที่ใดในโลก
ที่ปราศจาก การเรียนรู้...
เพียงดำเนินชีวิตด้วยการใช้ชีวิต
ชีวิต..ย่อม เติบใหญ่และงอกงาม อย่างที่ควร จะเป็น

แผ่นดิน 

 

♠ ♠ ♠ ♠ ♠

 

โลกไม่เงียบเหงา เพียงเพราะมีคนให้เราได้คิดถึง...

คุณล่ะกำลังคิดถึงใคร...?

เมื่อคืนนี้ ผมฝัน ว่าได้กลับบ้านที่ จ.อุบล

ในฝันได้คุยกับพ่อซะเยอะ ซึ่งปกติก็เป็นอย่างนั้น 

 

เหมือนความคิดถึงมันทะลุเพดานความรู้สึกมาจนถึงขีดสุด

แต่ตื่นเช้าขึ้นมา ก็ยังไม่ได้โทรหา

เป็นปกติของครอบครัว ที่เราโทรหากันบ้าง บางช่วงก็จะเว้นระยะเสียนาน

แต่การไม่ได้คุยกัน นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อกันในครอบครัวจะลดลง

 

เช้าวันนี้ ยังคงวุ่นวายกับการอ่านหนังสือเรื่อง Three cups of tea

รู้สึกว่าการสาละวนกับการอ่านหนังสือไม่ใช่เรื่องที่เป็นภาระแต่อย่างใด

อากาศตอนเช้าในเมืองหลวงน่าไม่น่าอภิรมย์เอาซะเลย แต่ก็ยังมีดีอยู่บ้าง

ก็ตรงที่แถวที่พักมีต้นไม้ สภาพแวดล้อม และเพื่อนบ้านที่น่ารัก


รวมถึงหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ก็ช่วยทำให้สมองซีกขวาจินตนาการได้โลดแล่นไปถึงภูเขาสูงในแถบปากีสถาน และไปสนุกกับตัวละคร(ที่มีอยู่จริง)  เหมือนเราเองกำลังยืนอยู่ และใช้เวลาร่วมกับพวกเขา     

 

และไม่มีพื้นที่ใดในโลก ที่ปราศจาก การเรียนรู้...

จริงด้วยสิ ไม่มีที่ใดในโลกที่ปราศจากการเรียนรู้ แม้หลับตาเรายังได้ยินเสียง แม้ไม่ได้ยินเสียงเรายังรับรู้จากการสัมผัส แม้จะไม่ได้รับการสัมผัสและเสียง แต่เรายังคงมองเห็น

 

เรื่องสำคัญอันหนึ่งที่พบจากการเรียนรู้นั้นก็คือ การเรียนรู้อย่างเท่าทัน มีสติพอที่จะประคองหัวใจของตนเองสามารถเลือกเรียนรู้เรื่องที่ก่อให้เกิดประโยชน์ ต่อทั้งตนเอง และผู้อื่นในทางที่ดี...

 

พื้นที่ ที่ปราศจากการรบกวน อันทำให้เช้านี้มีโอกาสอ่านหนังสืออีกครั้งก่อนออกไปประชุมข้างนอกในตอนบ่าย ดูเหมือนจะใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ไม่ได้แข่งขันกับใคร แม้แต่กับตัวเองอีกครั้งหนึ่ง และระลึกได้อยู่เสมอว่า ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงให้ตัวเราเลวร้ายลงไปได้ มากเท่าที่เราจะทำมันให้เกิดกับตัวเอง หรือมันคงจะพอๆกับที่ ไม่ว่าใครจะว่าร้าย เข้าใจเราในแง่ร้ายแบบไหน ขอเพียงไม่ได้รับมันมาไว้ใส่ใจ มันก็ทำอะไรเราไม่ได้

 

พื้นที่เล็กๆ แห่งการเรียนรู้ หรือ จะพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ก็ทำให้เราเรียนรู้ได้ เพียงแค่เปิดใจเรียนรู้ เท่านั้นเอง

 

เพียงดำเนินชีวิตด้วยการใช้ชีวิต ชีวิต..ย่อม เติบใหญ่และงอกงาม อย่างที่ควร จะเป็น