น่าจะมือถือ จริงๆๆ นะ ประมาณ นำมาติดที่ข้อมือ แบบนาฬิกาข้อมือ ป้องกันการหล่นหาย ......แบบครูอ้อย
2 ครั้งแล้ว ในเดือนเดียวกันที่ทำหาย......เป็นมือถือที่ลูกสาวให้มาใช้ ครูอ้อย คงไม่ถนัด มือถือ ที่รูปร่างเล็กๆๆ เนื่องจาก มือถือเก่านั้นใหญ่โต.....หล่นหายยากมาก วางตรงไหน ก็ไม่ลืม เพราะ มันใหญ่ และเห็นชัดเจน
ครั้งแรก ด้วยรูปร่างเล็กๆๆ จึงหล่นในซอกกองหนังสือที่โรงเรียน จนรุ่งเช้ามาทำงาน และพ่อบ้านโทร มาหา จึงได้ยินเสียง
ครั้งที่สอง เมื่อเช้านี้เอง ห่างกัน ไม่กี่วัน
ครูอ้อย มารู้ตัวว่า โทรศัพท์หาย เมื่อ เติมน้ำมันรถเสร็จ และ แวะรูดเงิน.....เมื่อเงินไม่ออก ก็จะโทรศัพท์หาพ่อบ้าน จึงรู้ตัว......
รีบขับรถไปถึงโรงเรียน บอกลูกสาวคนเล็ก ให้ลงมาหาที่โรงรถ.....และก็เจอ หล่นอยู่หน้าโรงรถ ....นั่นเอง
แงแง .....เลยไม่มีโทรศัพท์ กด ไป....เซอร์ไพรซ์ซัมวันเลย.....ก๊ากกกกกส์ส์ส์ส์
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมทำแฮนดี้ไดรฟ์หายบ่อยครับ เลยสืบค้นจากอินเตอร์เน็ทดูว่ามีมัยแบบที่เป็นนาฬิกา เลยเจอหลายรุ่นครับ ซึ่งบางรุ่นก็เป็นโทรศัพท์เลย (อย่างที่เอาภาพมาฝาก) ส่วนผมสุดท้ายก็ไม่ซื้อใหม่ครับ เลิกใช้มันไปเสียเลยหมดเรื่อง ฮิฮิ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ จารุวัจน์ شافعى
เครื่องนี้ อาจารย์ ยกให้ครูอ้อย ใช่ไหมคะ อุ๊บอิ๊บแล้วนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ไม่ธรรมดาครับ
ดวงดีครับ
อิอิ
ฮาจ๊ากกกกส์ส์ส์ น้องโย่ง สุดหล่อของพี่ ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee
สบายดีนะคะ
ขอบคุณค่ะ