สวัสดีครับ

       สืบเนื่องจากปีบัทึกที่แล้วได้เรียนรู้เกี่ยวกับการแต่งกลอนแล้วนะครับ จริงๆ แล้วอยากจะบันทึกกลอนต่าง ๆ ที่ได้ฝึกแต่งกัน มานำเสนอครับผม แต่เอาไว้บันทึกหน้าก็แล้วกันครับ บันทึกนี้ ชวนมาคลายเครียดกันดีกว่า

       ที่ไปอบรมมา ได้ซื้อหนังสือมาเล่มหนึ่ง ชื่อว่า กลอนขำ คำคม ซึ่งเป็นหนังสือที่สโมสรยุกวีได้ รวบรวมมา ได้อ่านแล้วอดอมยิ้มไม่ได้ ก็เลยนำมาให้ทุกคนอ่านกันครับ ลองดูกลอนแรกก่อนนะครับ

 

 

ป๋าของหนู

 

       หนูจ๋า ป๋ารักหนู รู้บ้างไหม                 บ้านรถเงิน มีให้ อย่างมากหลาย

ป๋าอยากรู้ อดีตหนู ไม่ต้องอาย                  บอกป๋าได้ ตามสบาย ว่ามาเลย

       ป๋ามอบตัว มอบหัวใจ ให้หมดแล้ว        หนูอย่าแจว หนีป๋า นะหนูเอ๋ย

รักหนูมาก กว่าใคร ที่คุ้นเคย                     หนูจงเผย เรื่องเก่า เล่าบรรยาย

       ป๋าอยากรู้ หนูบอกให้ จะไม่ปิด            เรื่องชีวิต หนูนั้น ขอขยาย

เมื่อก่อนนี้ หนูเป็น เด็กเลี้ยงควาย               แต่ตอนนี้ หนูสบาย มีควายเลี้ยง

 

                                                                     จันทร์ฉาย ลำปาง

 

แป่ววววววววววว อิอิอิอิอิอิอิ

 

เรื่องที่ 2

 

ครูกับ ผอ. พอ ๆ กัน

ยืนตัวงอ คอสั่น กระชั้นเสียง              พูดสำเนียง อีสาน สะทานหู

เด็กพูดจา พยายาม ทำตามครู                   ลองอ่านดู “ แตงกัว “ ให้ทั่วกัน

       ผอ.ยืน อยู่ไกล้ แอบได้ยิน                 แทบจะสิ้น ใจขาด อนาถนั่น

“ พบที่ห้อง หน่อยนะครู ผู้ดื้อรั้น ”              สอนเมามัน จนเฝือ เหลือระอา

       ฟังนะฟัง ถ้าจะอ่าน ว่าแตงกัว             อย่าสอนอีก ดีกั่ว มั่วนักหนา

สอนไปไม่ ได้ควม อ่วมอุรา                       ตายละหว่า ครู ผอ. พอพอกัน

 

 

                                                                     “ เบญจพร ขอนแก่น ”

 

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่าน หวังว่าคงพอที่จะอารมณ์ดีอยู่บ้างนะครับ

ขอบคุณครับ