เรียน สำนักราชบัณฑิต และหรือ ผู้เกี่ยวข้องกับการบัญญัติศัพท์ แปลศัพท์จากภาษาต่างประเทศ เป็นภาษาไทย
ผมขอแจ้งว่า ผมเคยสวามิภักดิ์กับการบัญญัติศัพท์สองคำ ที่มีความหมายบางส่วนเหลื่อมกัน แต่พื้นฐานน่าจะแตกต่างกัน
คือ คำว่า ผสมผสาน ที่น่าจะตรงกับภาษาอังกฤษว่า Integrated
กับ คำว่า บูรณาการ (การทำให้สมบูรณ์) ที่น่าจะตรงกับภาษาอังกฤษว่า Renovated หรือ Reconstructed
ที่ปัจจุบัน ผมคิดว่า ไม่น่าจะเป็นเรื่องเดียวกัน
และการแปลแบบนี้เองที่ทำให้เกิดการวางแผนงาน การสั่งการ และจัดระบบการทำงานที่สับสน ผิดพลาดได้มาก
เช่น การทำงานอย่างสอดคล้องกันของสองหน่วยงาน ก็น่าจะเรียกว่า ผสมผสานกันได้ดี
จะทำได้จนสมบูรณ์ (บูรณาการ) หรือไม่ ต้องไปดูว่าจริงๆ งานที่ทำนั้นขาดอะไรบ้าง ต้องมีกี่หน่วยงาน กี่คน และ แต่ละหน่วยงาน แต่ละคน ต้องทำอะไร นั้น ต้องไปดูอีกที
ที่จะต้องมีการทำงานแบบผสมผสานกัน จนเกิดการบูรณาการ หรือ บูรณะ ปฏิสังขรณ์ อย่างสมบูรณ์ และใช้งานได้จริงต่อไป
เพื่อประโยชน์ของประเทศชาติ ที่จะสั่งการ วางแผน กำหนดแผนปฏิบัติ และทำงานอย่างถูกต้อง ผมจึงขอให้มีการทบทวนการแปล และการใช้คำที่ถูกต้องเหมาะสมต่อไป
และหวังว่าจะช่วยลดความสับสนในการทำงานจริง ในสังคมไทย ได้ครับ
ด้วยความเคารพอย่างสูง
แสวง รวยสูงเนิน
๒๗ ก.ค. ๒๕๕๒
เรียนท่านอาจารย์แสวงที่เคารพ
นอกจากความหมายสื่อกันไม่ชัดที่ ทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้แล้ว บางครั้ง ของที่มันดีๆอยู่แล้ว แนะนำทำให้เข้าใจผิดได้อีก ตกลงประสบการณ์ที่ผ่านที่ทำได้เนี่ย ไม่จริงหรือ? หรือเราหลงผิดไปเอง พยายามคิดๆไปมา หลายๆรอบ โลกหนอโลก บางทีก็สับสนครับกระผม ต้องออกมาทำบ่อย เพื่อลดความสับสนครับผม
เรียนแสดงความเห็นด้วยความเคารพ
นิสิต
ภาษา, สื่อ = สมมติ
หนทางที่จะไปสู่ความจริง เราจะใช้อะไรพาไปหนอ.... ภาษาคือหนึ่งนั้น
ความเข้าใจผิด ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอๆ ดีแล้วล่ะครับที่จะต้องใช้ให้มันใกล้เคียงที่สุด ด้วยคำที่ลดความคลาดเคลื่อน (แม้มันจะเป็นสมมติ แต่ สิ่งที่เรามี ณ เวลานี้ ที่คิดว่าดีที่สุด ที่คิดว่าจะพาไปสู่หนทางจริงได้ คือภาษา)
"เปรียบ นิ้วมือที่ชี้ดวงจันทร์
เมื่อเห็นจันทร์แล้ว ก็ไม่ต้องสนใจนิ้ว" (จากนิทานเซน)
สวัสดีครับ
สวัสดีครับอาจารย์
เป็น fanclub ของอาจารย์ มาโดยตลอดแต่ไม่เคยเข้ามาโพสต์เลยครับ ด้วยว่ายังประมาณต้วได้ว่ายังด้อยปัญญานัก จึงรอเพาะบ่มความคิดผ่านการเรียนรู้จากบทบันทึกของอาจารย์และปราชญ์ทางความคิดท่านอื่น ๆ เรื่อย ๆ มา
วันนี้อ่านบันทึกอาจารย์แล้วอิน.... อารมณ์พาไป จึงขอเรียนเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดครับสักนิดนะครับ....
เนื่องจากการพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงของสังคมและเทคโนโลยีของโลก เราคนไทยก็เป็นอีกสังคมหนึ่งที่ได้รับผลจากการเปลี่ยนแปลงนั้น จึงต้องมีเครื่องมือในการสร้างความเข้าใจ และการถ่ายทอดสิ่งนั้น ๆ ให้เข้าใจ สิ่งหนึ่งที่เราใช้เป็นเครื่องมือมาแต่เนิ่นนานโดยตลอดคือภาษา แต่ภาษาเองก็ให้ทั้งความบรรลุวัตถุประสงค์ของการสื่อสารได้ดี แต่อีกทางหนึ่งภาษาเองก้ถูกใช้อย่างไม่ถูกต้องในความหมายที่แท้จริงของคำก็มีมาก ตัวอย่างเช่น คำว่า ทุกข์ เวทนา (ดังตัวอย่างที่อาจารย์เคยยกมาในบันทึกที่แล้วนี้)
ในส่วนความคลาดเคลื่อนของการใข้คำที่ผิดเนื่องจากความเข้าใจความหมายที่ผิดก็นำไปสู่การปฏิบัติที่ผิดได้เหมือนกันครับ
ดังนี้นจึงมีความเห็นว่า น่าจะเริ่มจากต้องศึกษาจากความหมายที่แท้จริงของคำนั้น ๆ เพราะคำแต่ละคำที่ประดิษฐ์กันขึ้นมา ยิ่งคำใหม่ ๆ แล้วจะเกิดจากการหาคำที่มีมาผสมเพื่อให้ตรงตามความประสงค์ของความหมายที่ต้องการ จึงไม่น่ายากที่เราจะทำความเข้าใจในความหมายของคำนั้น ๆ ก่อน การปฏิบัติตามความหมายของคำตามความเข้าใจนั้นย่อมส่งผลได้ทั้งสองทางคือ ถูกและไมถูก ซิ่งไม่ใช่ทางเลื่อกที่ดีเลย
ดังนี้น คำว่า ผสมผสาน และ บูรณาการ จึงน่าจะมีความหมายที่ชัดเจนในตัวเองของคำอยู่แล้ว สิ่งที่เราต้องทำก็แค่ หาความหมายที่แท้จริงของคำ ทำความเข้าใจให้แจ่มแจ้งก่อนจะเลื่อกใช้หรือ ปฏิบัติให้ตรงกับวัตถุประสงค์ของงานที่คำคำนั้นใช้กำหนดไว้ครับ
เห็นด้วยกับอาจารย์ครับ
ขอบคุณครับ
ผมหวังว่าทางสำนักราชบัณฑิตน่าจะรับไปพิจารณานะครับ
อย่างน้อยก็ให้เห็นระดับ และทิศทางการพัฒนาที่ถูกต้องครับ
มันก็ต่างกันเห็นๆล่ะครับ บูรณาการ = ทำให้สมบูรณ์(แบบเดิมหรือเติมใส่อีก) ,ผสมผสาน = คลุกเคล้าให้เข้ากัน(สมบูรณ์หรือป่าวหรือยำรวมมิตร)