สวัสดีครับอาจารย์

เป็น fanclub ของอาจารย์ มาโดยตลอดแต่ไม่เคยเข้ามาโพสต์เลยครับ ด้วยว่ายังประมาณต้วได้ว่ายังด้อยปัญญานัก จึงรอเพาะบ่มความคิดผ่านการเรียนรู้จากบทบันทึกของอาจารย์และปราชญ์ทางความคิดท่านอื่น ๆ เรื่อย ๆ มา

วันนี้อ่านบันทึกอาจารย์แล้วอิน.... อารมณ์พาไป จึงขอเรียนเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดครับสักนิดนะครับ....

เนื่องจากการพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงของสังคมและเทคโนโลยีของโลก เราคนไทยก็เป็นอีกสังคมหนึ่งที่ได้รับผลจากการเปลี่ยนแปลงนั้น จึงต้องมีเครื่องมือในการสร้างความเข้าใจ และการถ่ายทอดสิ่งนั้น ๆ ให้เข้าใจ สิ่งหนึ่งที่เราใช้เป็นเครื่องมือมาแต่เนิ่นนานโดยตลอดคือภาษา แต่ภาษาเองก็ให้ทั้งความบรรลุวัตถุประสงค์ของการสื่อสารได้ดี แต่อีกทางหนึ่งภาษาเองก้ถูกใช้อย่างไม่ถูกต้องในความหมายที่แท้จริงของคำก็มีมาก ตัวอย่างเช่น คำว่า ทุกข์ เวทนา (ดังตัวอย่างที่อาจารย์เคยยกมาในบันทึกที่แล้วนี้)

ในส่วนความคลาดเคลื่อนของการใข้คำที่ผิดเนื่องจากความเข้าใจความหมายที่ผิดก็นำไปสู่การปฏิบัติที่ผิดได้เหมือนกันครับ

ดังนี้นจึงมีความเห็นว่า น่าจะเริ่มจากต้องศึกษาจากความหมายที่แท้จริงของคำนั้น ๆ เพราะคำแต่ละคำที่ประดิษฐ์กันขึ้นมา ยิ่งคำใหม่ ๆ แล้วจะเกิดจากการหาคำที่มีมาผสมเพื่อให้ตรงตามความประสงค์ของความหมายที่ต้องการ จึงไม่น่ายากที่เราจะทำความเข้าใจในความหมายของคำนั้น ๆ ก่อน การปฏิบัติตามความหมายของคำตามความเข้าใจนั้นย่อมส่งผลได้ทั้งสองทางคือ ถูกและไมถูก ซิ่งไม่ใช่ทางเลื่อกที่ดีเลย

ดังนี้น คำว่า ผสมผสาน และ บูรณาการ จึงน่าจะมีความหมายที่ชัดเจนในตัวเองของคำอยู่แล้ว สิ่งที่เราต้องทำก็แค่ หาความหมายที่แท้จริงของคำ ทำความเข้าใจให้แจ่มแจ้งก่อนจะเลื่อกใช้หรือ ปฏิบัติให้ตรงกับวัตถุประสงค์ของงานที่คำคำนั้นใช้กำหนดไว้ครับ

เห็นด้วยกับอาจารย์ครับ