ครูไม่ใช่ผู้สอน

        การปฏิรูปการศึกษารอบแรกยังไม่ทันได้ผล  การปฏิรูปรอบสองก็เข้ามา ดูแล้วรัฐบาลชุดนี้จะมุ่งมาดปรารถนาเรื่องนี้เป็นการใหญ่ ประเด็นอย่ที่ว่า ความปรารถนาดี  ต้องมีวิธีการที่ดีด้วย  จะเดินหน้าอย่างไร ที่จะไปให้ถึง  เรื่องนี้ถ้าจะเดินหน้าต้องถามหา แรงขับเคลื่อน แรงขับเคลื่อนที่ดี  คือแรงเเห่งปัญญา ซึ่งมาจากวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนว่าเราต้องการบรรลุเป้าหมาย  วิสัยทัศน์เป็นความสามารถมองทุกอย่างให้ทะลุ มองไกล  มองใกล้  มองลึก มองกว้าง  มองแบบไม่แยกส่วน มองเห็นทั้งป่าและต้นไม้  การจัดการศึกษาแบบไหนถึงจะแก้ปัญหาความยากจน  หนี้สิน  การแตกแยก ความรุนแรง การคอรัปชั่น  ความไม่เป็นธรรมในสังคม  โครงสร้างที่ไม่ดี ไม่มีประสิทธิภาพ  ครอบครัวที่อ่อนแอ ล้วนก็ให้เกิดปัญหาด้วยกันทั้งสิ้น

        การศึกษาแบบไหนจึงจะทำให้คนมีจิตสำนึกเรื่องการพัฒนาที่ยั่งยืน ถ้าหากการปฏิรูปการศึกษา ไม่มีวิสัยทัศน์ที่ชัดเจน  ทำอย่างไรให้คนเข้าใจว่า  การศึกษาไม่ใช่เรื่องของครู  ไม่ใช้ของโรงเรียน  ไม่ใช่ของสถานศึกษา  แต่เป็นเรื่องของคนทุกคน  ทำอย่างไรให้คนคิดเป็น  วิเคราะห์เป็น 

        การปฏิรุปการศึกษา ต้องไม่แยกจากการพัฒนา  ต้องไม่แยกจากการเปลี่ยนสำนึกของคน ต้องทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง  เด็กและเยาวชนมีศักยภาพที่จะเรียนรู้ และพัฒนาทุกคน ขาดแต่โอกาสเท่านั้น ถ้าผู้บริหารระดับสูง  ผู้บริหารโรงเรียน คิดในรูปแบบใหม่  ทำให้ครูไม่ใช่ผู้สอน  แต่เป็นผู้ช่วยจัดกระบวนการเรียนรู้  ช่วยสร้างาเงื่อนไขดีๆ  สร้างบรรยากาศดี ๆ  จัดสิ่งแวดล้อมดี ๆ  ทำให้เกิดกิจกรรมการเรียนรู้ต่าง ๆ ทำให้คนไทยได้พัฒนาตนเอง  เปลี่ยนแปลงตนเอง  การปฏิรูปก็น่าจะเกิดขึ้นในไม่ช้า  ผู้บริหารจะต้องให้การสนับสนุน  ส่งเสริมปัจจัยทุกสิ่งทุกอย่าง ที่จะทำให้เกิดกระบวนการดังกล่าวข้างต้น

         ความตั้งใจเพียงอย่างเดียวไม่พอหรอก  ทุกคน ทุกภาคส่วน  ต้องร่วมมือกัน  สร้างยุทธศาสตร์ที่ดี  มีการนำกลไกในการทำงานที่ดี  เป็นหนึ่งเดียว  การปฏิรูปการศึกษาน่าจะไปถึงเป้าหมายได้  ช่วยกันจริง ๆเสียทีการศึกษาไทยจะได้ไปถึงฝัน...ฝันที่เป็นจริง

                                                                                                      ปู ปิ๊ด ปี๋