สนุกกับทุกงานที่ทำ....ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง

สวัสดีค่ะ....         

         แหม...กว่าจะ...”รอวันเธอว่าง”....นี่ค่อนข้างนานอยู่เหมือนกันนะคะ ...อิอิอิ...เลยทำเอาเธอผู้ห่างไกล....ห่างหายจากบล็อกและบันทึกในG2K ไปเสียหลายสัปดาห์ 5555

         มาวันนี้เหมือนจะว่างค่ะ  แต่ก็มีกิจกรรมในวันสบายๆ ด้วย....วิถีแห่งพอเพียง....ที่พ่อหลวงทรงคิดมาให้คนไทยยึดถือและน้อมนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวันนั่นล่ะค่ะ

        ว่างจากการทำงานในวันจันทร์ – ศุกร์ ก็เป็นวันพักผ่อนของคนทำงานอย่างครูแอนล่ะค่ะ  อย่างเมื่อวันเสาร์ทั้งวันครูแอนก็ไปช่วยครูป้าจินเลือกซื้อของมาขายในร้านค้าสหกรณ์โรงเรียนค่ะ  สนุกกับทุกงานที่ทำน่ะค่ะ  เราก็จะมีความสุขไปด้วย 

 

เงาะที่เก็บมาจากสวนสดๆ ใหม่ๆ เตรียมผูกมัดเป็นช่อๆ

        มาวันนี้ครูแอนก็สนุกกับกิจกรรมการเก็บเกี่ยวเงาะในสวนหลังบ้านมาผูกมัดเป็นช่อๆ แล้วนำมาวางขายบนโต๊ะหน้าบ้านที่ติดกับถนนที่ผู้คนสัญจรไป-มาน่ะค่ะ  ก็พอจะมีผู้คนทั้งคนในหมู่บ้านและผู้คนที่สัญจรไป-มาบนท้องถนนให้ความสนใจจอดแวะซื้อเงาะข้างทางที่ครูแอนขายด้วยล่ะค่ะ  สนุกดีเหมือนกันค่ะ 

วางขายกันเห็นๆ หน้าบ้านเลยค่ะ

        เหตุมันเนื่องมาจากเมื่อพ่อและแม่ครูแอนปลูกต้นเงาะ  รวมถึงลองกอง และพืชผักต่างๆ ไว้รายรอบบริเวณในสวนหลังบ้าน (นี่อีกหน่อย...ก็คงจะมีการขายปลานิล และปลาดุกที่เลี้ยงไว้ในบ่อหลังบ้านใต้ต้นเงาะ...โดยคุณเนียนเค้าล่ะค่ะ....) คงกะเอาไว้ให้ลูกๆ หลานๆ ได้มีผลไม้และพืชผักต่างๆ เอาไว้กินเองในบ้านด้วยประการหนึ่ง  แต่เมื่อผลผลิตมันออกมาเยอะมากจนกินกันเองในครอบครัว และแบ่งปันไปยังญาติๆ และผู้คนในหมู่บ้านแล้วยังมีเหลืออีก  เลยต้องนำมาแบ่งขายให้ผู้คนที่สัญจรไปมาได้ลองลิ้มชิมรสเงาะสดๆ จากต้นกันบ้างน่ะค่ะ  หลายคนที่เค้าซื้อเงาะเค้าก็สบายใจนะคะ  ว่าเป็นเงาะจากสวนของชาวบ้านจริงๆ เก็บจากต้นใหม่ๆ ราคาก็เป็นธรรมเพราะไม่ได้ผ่านพ่อค้าคนกลางเลย  ส่งตรงจากเกษตรกรโดยแท้  สนุกสนานดีเหมือนกันค่ะ  นอกจากได้ความสนุกสนานกับกิจกรรมที่ทำร่วมกันภายในครอบครัวแล้ว  ยังความสุขใจมาให้เราด้วยนะคะ  สุขอย่างชีวิตที่พอเพียง....และเพียงพอ....ดังเช่นที่พ่อหลวงทรงประทานแนวคิดนี้มาให้นั่นโดยแท้ทีเดียวค่ะ

        ลูกๆ หลานๆ บ้านนี้ก็เลยมีกิจกรรมให้ทำ โดยไม่รู้สึกว่างงานได้ตลอดแหละค่ะ  เพราะกิจกรรมที่ทำร่วมกันเริ่มตั้งแต่เก็บเกี่ยวเงาะจากต้นโดยช่วยกันสอย  แน่นอนว่าอาจจะเจอกับเจ้ามดแดงที่ไม่แฝงพวงมะม่วงล่ะค่ะงานนี้ 555  มันแฝงพวงเงาะเลยเชียวนั่น 

มันไม่ยอมถอย...กันจริงๆ ด้วยนะคะเนี่ย

        พวกเราต้องสอยเงาะลงมาในขณะที่ต้องหลบหลีกเจ้าของพื้นที่ตัวจ้อยแต่กัดเจ็บชะมัดนี่ไปในขณะเดียวกัน  เด็กๆ ก็จะช่วยกันเก็บเงาะใต้ต้นขนกันมา  เพื่อมาผูกมัดเป็นช่อๆ เพื่อสะดวกแก่ผู้ซื้อที่จะมีที่จับหรือหิ้วกันไปนั่นเอง  เราตั้งใจผูกมัดเป็นช่อๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ถุงพลาสติกให้น้อยที่สุดนั่นเองล่ะค่ะ  แล้วท้ายที่สุดก็นำมาวางขายเป็นช่อๆ บนโต๊ะใต้ต้นนุ่นต้นใหญ่ที่ให้ร่มเงาได้ดีพอที่จะไม่ทำให้ผลผลิตที่วางขายโดนแดดแผดเผาน่ะค่ะ  สมาชิกในบ้านก็จะนั่นเล่นๆ กันที่ศาลาหน้าบ้าน  หากมีคนแวะมาซื้อหรือมีรถจอดแวะซื้อก็จะเดินออกไปขายน่ะค่ะ  ไม่ต้องนั่งคอยเฝ้าใกล้ๆ โต๊ะนั่น  พวกเราเลยสามารถทำกิจกรรมอื่นๆ ร่วมไปด้วยในระหว่างรอขายเงาะค่ะ  อย่างที่ครูแอนมานั่งอยู่หน้า G2K ได้นี่ล่ะค่ะ

        วิถีแห่งชีวิตพอเพียง....ที่เพียงพอนี่สุขใจจริงๆ นะคะ

        อุ๊ย....มีลูกค้ามาซื้อเงาะค่ะ......ขอตัวก่อนนะคะ

ป.ล. มีความสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์นะคะ  ชาร์ตพลังให้เต็มที่เพื่อหน้าที่ในวันจันทร์ – ศุกร์ อย่างมีความสุขด้วยนะคะ