มาแล้วค่ะ....แหม...กว่าครูนกจะกลับมาเขียน blog ได้นั้น นานเป็นปีอีกแล้วค่ะ คราวนี้ไม่สัญญาแล้วว่าจะมาเขียนทุกวัน....ไม่งั้น...ผิดสัญญาตลอดเลย
ที่ผ่านมาแอบไปเรียนมาค่ะ.....เรียนต่อโทภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.....
วิชาเอกก็บอกไปแล้วว่าภาษาอังกฤษ....แต่แหมดูท่าทางจะยากน่ะค่ะ...ไม่เลยค่ะ...ไม่ยากเลย
แต่ยากสุด ๆ หินสุด ๆ อาจารย์ที่สอนก็โหดสุด ๆ (พูดเล่นค่ะ.....เก่งสุด ๆ ตะหาก) ก็ระดับ
ดอกเตอร์ทั้งนั้น ไอ้เรานะรึ....ต๊อกต๋อย.....เรียนก็ปานกลางออกจะติดเรทต่ำซะด้วยซ้ำไหงกระแดะ
ไปเรียนโท เหตุผลน่ะรึจะเล่าให้ฟัง......ประการแรก เจ้าตัวน้อยของข้าพเจ้ายังเล็กอยู่ ยังใช้กะตังค์ไม่เยอะ
เพราะฉะนั้นตัวแม่อย่าเราต้องรีบใช้ก่อนค่าเงินบาทจะเพิ่มมากกว่านี้(งกค่ะ) ยิ่งถ้าคิดจะเรียนตอนเจ้าตัวน้อยโตขึ้นมีหวัง...จนกรอกซิค่ะ...อีกอย่าง แบบว่ายังสาว และสวยอยู่ 555555555 มีแรงเรียนค่ะ....แก่กว่านี้ก็คงไม่ไหวแล้ว.......อิอิ........ ประการถัดมา เนื่องจากตัวข้าพเจ้าเอง(ให้เป็นทางการนิดนึง) เริ่มอยู่ในวงการครูมาก็นานแล้ว รุ่นหลัง ๆ มาชักจะแซงหน้าเราไป(เงินเดือน+วุฒิ) ไหนเลย เรียนซะเพื่อไม่ให้น้อยหน้าคนอื่นเขา แบบว่าอายหนะ แก่แล้วกลัวเขาไม่นับหน้าถือตา มีกำลังอยู่นิ จริงมั้ยเอ่ย(จะมีใครคิดเหมือนเรามั้ยเนี้ย) ประการต่อมาอีกหนะ อันนี้ตรงใจสุดขีดเลยค่ะ เรียนแล้วมาประกอบการย้ายเข้าใกล้บ้าน ไม่มีคำบรรยายค่ะ ตรงประเด็น ประการสุดท้าย ข้อนี้ก็ชอบค่ะ หาประสบการณ์ใหม่ ๆ ให้กับตัวเอง เพราะหาเอาเองมาเยอะแล้ว ให้คนที่เขาเก่งกว่าเราสอนเราซะมั้ง ไหน ๆ ก็มีจังหวะ สมัครเรียนโทซะเลย จบปัญหา ทั้งหมดที่ว่ามานี้ มันมีที่ไปและที่มาก่อนที่จะไปสมัครเรียน(เอ ทำไมต้องมาบันทึกตอนนี้นา ไม่เข้าใจตัวเองจริง ๆ ...ที่จริงน่าจะบันทึกตั้งตะทีแรกแล้ว....) จำได้สนิทใจเลยว่าประกายการอยากเรียนต่อโทมันเกิดขึ้นมาตอนอบรม TKT (ครูภาษาอังกฤษรู้ดีว่ามันสุดแสนหฤโหดสำหรับตัวเองขนาดไหน....)วิทยากรที่อบรมให้ก็เก่งมากเลยค่ะ...ขอปรบมือย้อนหลังไป 1 ปี.....5555555..... นั่นละคะคือที่มา ทำไมละค่ะ ก็วิทยากรเล่นอบรมให้ครูนกเข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้วดันผูกปมให้ไปถอดเอง โห.....นั่นละค่ะยิ่งทำให้ครูนกอยากแก้ให้ได้หนะสิ ทำยังไงถึงจะสอบได้ ทำยังไงถึงจะเข้าใจ ทุกอย่างมันบังคับไปหมดเลย แต่ผลออกมาดันทำให้ครูนกผ่านไป Module 2 ด้วยระดับ Brand 3 นี่นะสิ ยิ่งทำให้เรายิ่งรู้ว่า ไม่ได้แล้ว ต้องหาคนมาเติมเติมประสบการณ์ที่มันขาดหายไปตั้งนานได้แล้ว จากการที่เราไม่เคยสนใจที่จะพัฒนาด้านภาษาอังกฤษในระดับที่สูงกว่าที่ตัวเองเป็นอยู่ เลยทำให้ตัดสินใจลงเรียนโท ให้รู้แล้วรู้รอด เฮ้อ...พอสมใจได้เรียนแล้ว 55555555 ความบ้าก็ยิ่งเพิ่มขึ้น บอกตรง ๆ ว่าไม่เก่งเลยน่ะค่ะเวลาเรียน แต่อาการเอาตัวรอดเก่งสุดขีดเลย(ต่อรองงานได้เก่งมา อาจารย์แต่ละคน ชมเปาะเลย.....น่าจะแฝงด้วยอาการตำหนิลับหลัง....5555555) แต่ที่แน่ ๆ วิทยายุทธที่อาจารย์ระดับดอกเตอร์ที่ มรภ.เลย ให้มานี่ ครูนกนำมาใช้กับนักเรียนที่ผาอินทร์แปลงวิทยา ได้เยอะแยะเลย ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนน่ะค่ะ จะทยอยเล่าไปทีละนิดก็แล้วกันค่ะ เอาล่ะค่ะ วันนี้ทนอ่านตัวหนังสือยาว ๆ ก่อนละกันค่ะ ไว้ บันทึกถัดไป จะเล่าวิธีการที่ครูนกนำมาสอนเด็ก ๆ ที่ผาอินทร์แปลงน่ะค่ะ เผื่อมีผู้รู้เข้ามาแนะนำวิธีการสอนภาษาอังกฤษสำหรับเด็ก ๆ ที่มีพื้นฐานทางภาษาอังกฤษไม่มาก และตัวเด็กคิดว่าภาษาอังกฤษนำมาใช้ในชีวิตประจำวันไม่ได้ จะทำอย่างไร ไว้เจอกันบันทึกหน้าค่ะ......
ครูนก
มาเยี่ยมคุณครูคนเก่ง อิอิ...