กรกฎาคม 2512 ชาวบ้านคำบากส่วนใหญ่ไปนอนที่ห้างนาคงเหลือเด็กและคนแก่เฝ้าบ้าน ที่บ้านของเหรียญก็มีเพียงพ่อเหรียญแม่เหรียญและหลิน (น้องสาวของเหรียญ) เท่านั้น ที่เป็นเจ้าของบ้านโดยมีผมเป็นผู้อาศัย
ฝนตกแทบทุกวันทำให้ถนนในหมู่บ้านซึ่งเป็นดินทรายมีน้ำขัง บางแห่งเป็นโคลนใส่รองเท้าเดินลุยไม่ได้เลย เพราะรองเท้าจะจมในโคลนเวลาผมไปโรงเรียนบางแห่งก็ใส่รองเท้า บางที่ก็ต้องหิ้วหมดสิทธิ์ใช้รองเท้าผ้าใบ คงใช้รองเท้าแตะยางตีนรถ (ยางรถยนต์เก่านำมาตัดเป็นรองเท้าแตะ) ส่วนเด็กๆ ไม่อนาทรร้อนใจคล้ายจะชอบด้วยซ้ำไป
การสอนของผมยังคงใช้วิธีเดิม คือ เช้าเลข บ่ายภาษาไทยแต่พอใกล้จะเลิกผมได้สอนขับร้องเพิ่มขึ้นมา โดยชั้นป.3-4มีเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมี เป็นเพลงบังคับ ชั้นป. 1-2มีเพลงชาติเป็นเพลงบังคับเพลงเดียว
ตอนแรกให้เด็กทุกคนร้องเพลงชาติก่อน หลังจากนั้นให้เด็กชั้นป. 1-2 กลับบ้าน แล้วเด็กชั้น ป. 3-4หัดร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีต่อไปจนเกือบบ่ายสี่โมงก็ให้กลับบ้าน
เสียงเพลงชาติดังแข่งเสียงน้ำฝนหล่นกระทบหลังคาโรงเรียนดังไปจนถึงกลางบ้าน เด็กทุกคนตะเบ็งเสียงเต็มที่ โดยผมร้องคลอไปด้วยบางท่อนผมก็ต้องร้องดังๆเพื่อให้เด็กร้องให้ถูกต้อง
“หยุดก่อน.... หยุด”ผมตะเบ็งเสียงห้ามคลื่นเสียงที่หลากหลายระดับ
“ท่อนนี้ ต้องร้องว่า ไทยนี้รักสงบแต่ถึงรบไม่ขลาด ไม่ขลาด ไม่ใช่ ไม่ขาด”ผมย้ำคำและอธิบาย
“พวกเธอร้อง แต่ถึงรบไม่ขาด ความหมายมันไม่ตรง ต้องออกเสียงให้ชัดๆขลาด ขลาด” ผมย้ำอีก
“ขลาด แปลว่า กลัว คนไทยแม้จะเป็นคนรักสงบ แต่เมื่อถึงคราวที่ต้องรบเราก็รบอย่างไม่ขลาดกลัว ต้องออกเสียงให้ชัด”
แล้วผมก็ให้ทุกคน ออกเสียงแค่คำว่า “ขลาด” จนพอใจแล้วให้ร้องใหม่
จนปลายเดือนกรกฎาคม เด็กแทบทุกคนร้องเพลงชาติได้ถูกต้องตอนเช้าหากฝนไม่ตก เพลงชาติจะดังกระหึ่มหน้าเสาธงตอนบ่ายดังก้องอาคารเรียนและไกลออกไปจนถึงกลางหมู่บ้าน
ไม่เพียงแค่นั้น ขณะเดินกลับบ้านเด็กๆหลายคน ยังร้องเพลงชาติด้วยเสียงดังแข่งกันผมบอกพวกเขาว่า
สวัสดีค่ะ อ.เปลวเทียน
จะรบไม่ขลาด รักสันติความสงบค่ะ
วันนี้ตัวหนังสือ น่าอ่านค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ ครูจิ๋ว
ไม่ได้เจอกัน น้าน นานแล้วนะครับ
สบายดีนะครับ
เลือดไทยข้น คนดีศรีสยาม สู้ สู้ สู้เพื่อชำนาญการพิเศษ และเชี่ยวชาญ ฮิฮิ
ขอให้สำเร็จตามที่หวังครับ
ขอบคุณครับ ที่แวะมา
- สวัสดีค่ะ
- สมัยอยู่ประถม ก็โดนครูดูบ่อยๆ ตรง"แต่ถึงรบไม่ขาด" ประจำเลยค่ะ ... 555
- เด็กหูหนวกร้องเพลงชาติด้วยภาษามือ ก็มีปัญหาอีกแบบคือ ทำไม่ค่อยตรงกับเสียงเพลง เพราะไม่ได้ยินค่ะ... 5555
โอ......ยินดีอย่างยิ่งที่ได้รู้จักคุณครูโรงเรียนโสตศึกษาครับ
เพลงชาติภาษามือ..... น่าสนใจมากครับ (แต่ไม่อยากร้องนะครับ...แหะ แหะ)
ขอบคุณครับ ที่แวะมา และนำภาษามือมาฝากด้วย
ความจริง ผมก็โดนดุ "แต่ถึงรบไม่ขาด" พอได้มาสอนเด็กเลยเอาคืนครับ ฮิฮิ
เอ้า! วันนี้ รู้สึกตัวหนังสือสวยด้วย แถมเล่นแสงสี เยี่ยมเลยคะ
อ่านง่ายจริงๆด้วย เอ ! หรือเรา ผิดปกติ เพราะไม่ได้อ่านหลายวัน
แต่ก็รบไม่ขาด คริ คริ ตะแนว ตะแนว ความหมายต่างกันมากมายเลย
วันนี้ มาเยี่ยมช้าเลย คิดว่ายังไม่ได้ตั้งหลัก คิดถึงเลยแวะเข้ามาเยี่ยมคะ
สุดยอด เขียนให้คนรู้จักความหมายและความสำคัญของการร้องเพลงที่ออกเสียงถูกต้อง ด้วยความหยิ่ง ในความเป็นไทย
วันนี้ทำไม มีแต่เพื่อนๆใหม่ๆ เพื่อนเก่าตั้งหลักไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าเขียนแล้ว ยังไม่โผล่เลย คงตามกันมา
ตอนนี้เปิดเพลง เสียงแคนเอิ้นสาว มีคนหยอกเรื่องแคน อยู่หนะบล็อคโน้น หนะ เรื่องหุ่น
สวัสดีครับ ซือเฮีย เพลงกราวกิฬา อีกเพลงที่ชอบมากๆ
"กิฬากิฬาเป็นยาวิเศษ แก้กองอิเลสทำคนให้เป็นคน"
คนจะเป็นคนได้ต้องผ่านการฝึกฝนอดทนจริงแท้แน่นอนครับเฮีย
ปัจจุบันการแข่งกิฬาไม่เห็นเปิดเพลงนี้ครับ
ที่ตัวหนังสือสวย เพราะมีคนสวย ใจดี ที่ไม่ใจดำ เขาบอกให้พิมพ์ใน Word แล้วคัดลอกมาลงบล็อก ผมได้ทำตาม แล้วก็ออกมาสวย เหมือนคนบอกเลยครับ ฮ่า ฮ่า
อ่านบล็อกผมต้องตั้งหลักก่อนเหรอครับ...แสดงว่า ผมเขียนดุมาก หรือไม่ก็หวัดมาก อ่านไม่ค่อยได้เลยต้องหาอุปกรณ์ (หลัก) ช่วยอ่าน อย่างนั้นใช่ไหมครับ ฮิฮิ
วันนี้โชคดีครับ มีเพื่อนใหม่ ไชโย้...
ไปดูบ้านเสียงแคนเอิ้นสาวแล้วครับ ไม่ใช่อื่นไกล คนชอบพอกันทั้งนั้น แซว..นิด แซวหน่อย อร่อยกำลังเหมาะ ฮ่าฮ่า
ใช่ ใช่ กราวกีฬา.....
ตอนเด็กๆ ได้ยินบ่อยมาก "กีฬา กีฬา เป็นยาสีแข่ว...ผู้เฒ่าสีแล้ว ปวดหลังปวดเอว"
ความจริง เฮียรับผิดชอบด้านกีฬาของนักเรียน เมื่ออาทิตย์ก่อนก็จัดการแข่งขันบาสเก็ตบอลนักเรียนภาคเหนือ (อายุ 13,15,18 ปี ชาย หญิง)
ไม่ได้ยินเพลงกราวกีฬาจริงๆ ได้ยินเพียงวงดุริยางค์ตอนพิธีเปิดและปิดเท่านั้น
เดือนหน้าก็จะจัดแข่งขันกีฬานักเรียนเขตพื้นที่ เดือนกันยายน แข่งระดับจังหวัด
ขอบคุณมากนะซือตี๋ จะได้บอกเจ้าหน้าที่จัดหาและเปิดทุกครั้งที่มีการแข่งขันต่อไป
มาแล้วเพื่อนเก่า ตั้งหลักได้ กำลังมาแล้ว ท่านวอญามาแล้วหนึ่งคน
และที่ท่านวอญ่าติงเรื่องเพลงกราวกีฬา เป็นความจริงนะ ไม่ค่อยมีใครนำมาเปิด เป็นไตเติ้ล การแข่งขันกีฬาเลย มิน่าได้ใบเหลืองบ่อย
เพราะว่ากีฬาแพ้แต่คนไม่แพ้ ถึงมีนอกรอบ
เอาหละ ในฐานะท่านเป็นหัวหน้าผู้ตรวจการครู (ใช่ตำแหน่งนี้หรือเปล่า ไม่ใช่ก็ตั้งให้ก็แล้วกัน) ให้ท่านลองให้คุณครูพละได้ให้นักเรียนร้องเพลงนี้ ประกอบท่าการบริหารร่างกายขั้นต้น ก่อนเล่นกีฬา
เพื่ออนุรักษ์เพลงกีฬาให้คงอยู่ต่อไป (ทราบแล้วปฏิบัติ เอ๋า!ใครสั่งใครหละนี่ คริ คริ ตะแนว ตะแนว )
เพลงเสียงแคนเอิ้นสาวเชียว บ่าวมาก่อนแล้ว สาวๆกำลังตามหลังมา
สมัยเรียนอยู่ปอหก ผมจำความได้ครับ คุณครูให้คัดเพลงชาติไทย ผมผิดตรง แต่ถึงรบไม่ขาด ผมเข้าใจในตอนนั้นว่า เพราะชาติไทยเรารบกันบ่อยๆ คือ รบไม่ขาด
ครับผม ผมจะถือปฏิบัติครับ
ขอบคุณที่เป็นห่วงเยาวชนไทยครับ
ผมเข้าใจว่า คงจะโดนแทบทุกท่านเลยนะครับ
ผมโดนตอนอยู่ ป.4 ครับ ครูใหญ่ตัวโตมาก หน้าดุ ผิวดำ พูดเสียงดัง อย่าว่าแต่เด็กเลย ครูน้อยก็กลัวครูใหญ่คนนี้มากครับ
ก็เป็นผลดีที่ท่านดุ ผมจำมาตั้งแต่บัดนั้น และเป็นผลพลอยได้ที่ผมออกเสียงควบกล้ำ และ ร ล ชัดเจน มาจนบัดนี้ครับ
ขอคุยหน่อย ฮ่า ฮ่า (ใกล้วันภาษาไทยแล้วด้วย)
เพลงชาติไทย ดิฉันก็ร้องได้ค่ะ
แต่ออกเสียงผิดเหมือนนักรียนของอาจารย์เลยค่ะ อิอิอิ
งานหนักจังเลยนะคะ เป็นครูต้องสอนทุกอย่างนะคะนี่
สอนร้องเพลงชาติด้วยครูเปลวเทียนเก่งจังค่ะ
หน้าฝนครูลำบากแต่นักเรียนสนุก ตอนเด็กๆดิฉันก็ชอบฝนตกค่ะ ได้เดินลุยน้ำเล่นดีค่ะ ตอนนี้ก็ยังชอบฝนตกในวันหยุดค่ะ ถ้าว่างๆยังชอบเดินเล่นน้ำฝนค่ะ แต่ถ้าไปทำงานลำบากเหมือนกันค่ะ
บล็อกอาจารย์พัฒนาขึ้นเยอะเลยนะคะ มีเพลงหลายเพลงค่ะอยากลงเพลงเป็นบ้างจัง เคยลงแล้วไม่ได้ค่ะ สอนบ้างนะคะอาจารย์ จะได้มีเพลงเพราะๆฟังบ้างค่ะ ขอบคุณค่ะ
เย้... คุณดุจดาวก็ร้องเพลงชาติได้ กราวๆๆๆ (เสียงปรบมือ) ฮิฮิ
ไชโย...ครูเปลวเทียน สอนเด็กร้องเพลงชาติได้ แปะ แปะ (เสียงปรบมือแบบจำใจ) แหะ แหะ
บอกแบบไม่อาย เมื่อเดือนที่แล้ว วันเสาร์ฝนตก ผมนุ่งผ้าขาวม้าอาบน้ำฝน มีความสุขมาก เหมือนย้อนปีไปเป็นเด็ก (ความจริงอยากวิ่งกลางสายฝนด้วยซ้ำ แต่สถานที่ไม่ให้ ฮิฮิ)
ยินดีแนะนำการลงเพลงครับ ไมยากหรอก
หาลงเพลงนั่นซิ พรหมลิขิตบันดาลชักพา ดลให้เราพบกันทันใด ก่อนนี้อยู่กันแสนไกล พรหมลิขิตดลจิตใจ ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ
คริ คริ หาได้หรือเปล่า ถ้าได้ หามาลงให้หน่อยซิ จะเป็นนักจัดรายการหาเพลงประจำบล็อคแล้วหรือคะ น่าสงสารปู๋จังเลย
ให้การบ้านหนักไปหรือเปล่าคะ
ที่พูดนี่ แสดงความคิดเห็นให้คะ ถ้าจะหา ก็หาเพลงซึ้งๆไปเลย คริ คริ
พรหมลิขิต เหรอครับ แต่ผมว่า น่าจะเป็น "บุพเพอาละวาด" มากกว่ามั๊ง ฮ่าฮ่า
ไม่เป็นไรครับ ปู่เองก็ชอบฟังเพลง ร้องเพลง มีความสุขในการจัดรายการเพลงด้วยนะครับ ฮ่าฮ่า
เออ... จริงสิ... "พูดไปเรื่อยเฉื่อย" กับ "อดีต...ไม่อาจแก้ไข" เป็นหมอลำทั้งหมดเลย คงจะต้องเปลี่ยน ซะแล้ว
ขอบคุณที่เตือนครับ
น่าอิจฉาจังค่ะ!!!!! อาจารย์ได้นุ่งผ้าขาวม้าอาบน้ำฝนด้วย คงมีความสุขมากๆเลยนะคะ ตอนเด็กๆดิฉันชอบวิ่งรอบๆบ้านรองน้ำฝนเล่นรอบบ้านค่ะ ผ่านมานานๆมากเลยค่ะ
เมื่อต้นเดือนเหมือนกันค่ะอาจารย์ ดิฉันกลับบ้านฝนตก เดินลุยน้ำตามทุ่งนา ฝนตกปอยๆ ไม่เหนื่อยเลยค่ะ เล่นกับหลานๆ 3 คน หลานบอกสนุกๆ หลานบอกว่าถ้าเป็นแม่หลานๆไม่ให้เดินเล่นแบบนี้จะโดนตีค่ะ (คงกลัวลูกเป็นหวัดค่ะ) แต่เราเดินกางร่มลุยน้ำฝนกันค่ะ สนุกจริงๆค่ะ
ขอแก้งานก่อนนะคะ ว่างๆจะฝึกการลงเพลงค่ะ
ฮิฮิ.... หากรู้ตอนต่อไปจะไม่อิจฉาแล้วครับ
ผมเล่นน้ำฝนสักพัก ก็รีบขึ้นบ้าน อาบน้ำสระผม
โอย...ตอนสระผม หนาวมาก
เสร็จแล้วรีบแต่งตัว ใส่เสื้อยืดตัวหนา กางเกงวอร์ม ขนาดนั้นก็ยังหนาวอยู่เลย ดีที่ไม่เป็นหวัด ฮ่า ฮ่า
พูดถึงเด็กๆ การอาบน้ำฝนโดยวิ่งรอบบ้านเป็นเรื่องที่ทำบ่อยมากครับ วิ่งเอาหัวรองน้ำฝนที่ตกมาจากหลังคา สนุกสุดๆ เด็กสมัยนี้ไม่มีวาสนาได้สัมผัสครับ
นั่นนะซี พ่อแม่สมัยนี้ ช่างไม่คิดถึงตัวเองตอนเด็กๆ การอาบน้ำฝนนี่แหละสร้างภูมิต้านทานโรคหวัดดีนัก (จริงรึเปล่าครับ แหะ แหะ)
ครับ แก้งานก่อนดีกว่าแน่นอนครับ
ผมจะคอยฟังเพลงเพราะๆ นะครับ
น่าสงสารอาจารย์นะคะ อิอิอิ โชคดีค่ะที่ไม่เป็นหวัด
การอาบน้ำฝนโดยวิ่งรอบบ้านเป็นเรื่องที่ทำบ่อยมากครับ วิ่งเอาหัวรองน้ำฝนที่ตกมาจากหลังคา สนุกสุดๆ เห็นด้วยค่ะอาจารย์ สนุกสุดๆเลยค่ะ ชอบๆ เราได้ปรียบเด็กสมัยนี้ค่ะ
ลืมตัวไปครับ นึกว่าเพิ่งสิบห้า แต่ความจริงห้าสิบปลายๆ ปลายสุดเลย ฮิฮิ ฮ่า ฮ่า
น้ำฝนเดี๋ยวนี้ก็ไม่เหมือนเมื่อก่อน
ครูจะบอกเราว่า น้ำฝนเป็นน้ำที่สะอาดที่สุด แต่เดี๋ยวนี้น้ำฝนมีพิษซะแล้ว (ไม่เกี่ยวกับคนชื่อน้ำฝนนะครับ ฮิฮิ)
แก้งานคงได้เยอะ ใกล้จะเสร็จแล้ว หรือว่าเสร็จแล้วครับ ขอเป็นส่วนหนึ่งของกำลังใจนะครับ