ทุกๆอาทิตย์ ครอบครัวผมจะไปห้องสมุดประชาชน ซึ่งมีอยู่ทุกตำบล (suburb) บริหารจัดการโดยแต่ละตำบลไม่ขึ้นต่อกัน หนังสือได้มาจากการบริจาค จัดซื้อโดยตำบลเอง และได้มาจากการจัดการของรัฐ หนังสือมีทุกประเภท จำนวนมาก เรียกได้ว่า ตั้งแต่สากเบือยันเรือรบ คือตั้งแต่การปรุงอาหาร การทำขนม (นักเรียนไทยหลายคนได้สูตรทำขนมไทย เค็ก และอาหาร เพื่อใช้ในงานปาร์ตี้) ไปจนถึง เรือรบมีกี่ชั้น ประเทศไหนมีกี่ลำ (สำหรับรายงานของลูก) แม้กระทั่ง แฮรี่ พอตเตอร์ เล่มใหม่ล่าสุด ซึ่งห้องสมุดมีให้ยืมตั้งแต่วันแรกที่วางขายในออสเตรเลีย(ประทับใจมาก)  ซึ่งลูกชายของผมสนุกสนานกับมันมาก ที่ได้อ่าน และนำไปวิจารณ์กับเพื่อนที่โรงเรียน แบบสดๆร้อนๆ สำหรับตัวผมเอง ซึ่งไม่เก่งภาษาเลย แต่มีเวลามาก ได้ยืมหนังสือไปอ่าน อ่าน และอ่าน จากเล่มหนึ่งใช้เวลาเป็นอาทิตย์ เบื่อแสนจะเบื่อที่มันไม่จบเสียที จนกระทั่งอ่านได้อาทิตย์ละหลายเล่ม และเริ่มอ่านแข่งกับลูก ซึ่งเป็นธรรมดา แพ้ลูกตลอด เล่มที่ผมใช้เวลาอ่าน 3 วัน ลูกอ่านจบภายใน 3 ชั่วโมง ทำอย่างไรหนอ ประเทศไทยของเรา หาดใหญ่ของเรา ถึงจะมีหนังสือในห้องสมุดมากๆ ทันสมัย ใหม่ๆ เพื่อพัฒนาสมองของเด็กไทย คนไทย