วันนี้..เรามาสำรวจตัวเองกันดีมั๊ยคะ..ว่าเราได้แสดงความรัก..กับใคร..หรือยัง^^

สืบเนื่องมาจากบันทึก..เรามากอด กอด และก็กอด กอดกันเถอะ ^^ .........ที่พูดถึงการกอดคนในครอบครัวและคนใกล้ตัวกันแล้วนะคะ..ติดค้างไว้ว่า..จะมาเล่ารายละเอียดถึงอานุภาพของการกอดลูกศิษย์...ว่ามันสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้อย่างอัศจรรย์ใจครูเป็นอย่างมาก

..ถ้าอยากรู้...ตามมาเลยนะคะ..^^

--------------------------------------------

คุณผู้อ่านช่วยดูภาพนิดนึง..ค่ะ..เด็กชายกร...คนที่มีภาพเดี่ยวสุดหล่อคนนั้นล่ะค่ะ.คือพระเอกของบันทึกนี้..

น้องกร..เป็นเด็กที่ผู้เขียนได้ยินมาว่า.อาจจต้องทำใจนิดนึงในการสอนเพราะเด็กอายุน้อยและเคยชักตอนเด็กๆด้วย..ลักษณะนี้จะมีแทบทุกปี..คราวที่แล้ว..มาครูแอ๊วก็ทำสำเร็จมาแล้ว..แต่พอมาดูรายน้แล้วก็ยังรู้สึกหนักใจอยู่ดี..แต่ยังไง..ก็สู้เต็มที่อยู่แล้วค่ะ..

......น้องกร...พัฒนาการด้านกล้ามเนื้อเล็กมือและตายังไม่ค่อยสัมพันธ์กัน และมีลักษณะเหม่อลอยไม่ค่อยสนใจเรียน แต่ร่าเริงแจ่มใสดี ช่วงแรกมาด้วยนำ้ตาได้สองสามวัน.ก็ยิ้มร่าเริงมาได้แล้ว..นี่โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง...แต่เมื่อทดลองอ่านสะกดคำง่ายๆ..พร้อมๆกับเพื่อนแล้ว..น้องกร..อ่านสะกดไม่ได้เลย และดูท่าทางจะไม่ค่อยสนใจเรียนรู้เอาเสียด้วย....พอครูทดสอบอ่านสะกดคำสระเดี่ยว รายคน..ครูก็ต้องตกใจมากที่น้องกรอ่านไม่ได้เลย..

......แต่หลังจากนั้นครูก็พยายามเรียกมาอ่านกับครูทุกวันแต่ก็อ่านอย่างเป็นปกติทั่วไปคือยืนอ่านสะกดที่โต๊ะครู...แต่ก็ยังไม่ค่อยดีขึ้นเท่าที่ควร...

ต่อมา..ครูก็เรียกเด็กทุกคนมาอ่านทีละคน..พออ่านจบครูก็จะกอดให้กำลังใจและชื่นชมไปในตัว..พอเด็กๆได้รับการกอด..ดูจะมีความสุขมากๆ..และวิ่งไปบอกกันว่า..คุณครูกอดเค้าด้วย..แบบว่าเชิงให้เพื่อนอิจฉา..(แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนจะอิจฉาหรือเปล่าก็ไม่รู้.^^) และบางคนก็ออกมาอ่านแบบว่ามือเย็นเฉียบคงเหมือนเราๆเวลาต้องไปเสนองานหน้าชั้นก็มีตื่นเต้นเป็นธรรมดา..และที่สำคัญอันนี้..สอบอ่านกะครูตัวต่อตัวด้วย..เด็กคงจะต้องมีกลัวครูแน่นอนและถ้ากลัวหรือตื่นเต้น..ก็จะทอนให้ความสามารถที่มีลดลง..

ครูแอ๊วก็เลย ตั้งใจว่าจะโอบกอดนักเรียนและให้กำลังใจนักเรียนก่อนทุกครั้ง...ไม่ว่าเด็กคนนั้นจะอ่านได้หรือไม่ได้..ครูเตรียมใจไว้เผื่อแล้วล่ะ..ไม่ได้ก็ฝึกซ้ำๆบ่อยๆทุกวันจนได้ล่ะน่า..

-------------------------------------

..และแล้ว..สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น.แถ่น แทน แท๊นนนนน......

เด็กๆ..ที่ครูทดสอบการอ่านมาแล้วประมาณ 5 คนที่อ่านไม่คล่อง จากนักเรียนทั้งหมด 36 คน..ก็ดูจะอ่านได้ดีขึ้น..และที่สำคัญหนึ่งในนั้นที่อาการหนักที่สุด คือน้องกร  กลับอ่านสะกดคำได้ดีขึ้นมาก..จากที่ครูคาดไว้ซะอีก..

หลังจากนั้น..ครูก็เรียกมาอ่านอย่างนี้ทุกวันทุกคนและใช้..วิธี..กอด...กันสนั่นห้อง..อย่างนี้จนถึงวันนี้..นักเรียนมีพัฒนาการด้านการอ่านดีขึ้นมาก..โดยเฉพาะน้องกร..ที่เพียรพยายามจะหยิบหนังสือมาอ่านโชว์ครูเสมอๆ..

...และจะบอกกลับอย่างภูมิใจกับครูเสมอ..ว่า.".คนเรา..ต้องมีการพัฒนา"ซึ่งเป็นคำที่ครูมักจะพูดบอกพวกเค้าเสมอ..

....................และนี่..คือความภาคภูมิใจ...เป็นอย่างมาก.กับคำว่า..ครู..ที่เปรียบเป็นผู้สร้างขวัญและกำลังใจ..รวมถึงสร้างความเชื่อมั่นให้กับพวกเค้า...ว่า..ไม่มีอะไรที่เราจะทำไม่ได้..ถ้าเราตั้งใจทำ..และเชื่อว่า..ทุกอย่างอยู่ที่.."ใจ"...

----------------------------------

ถึงตอนนี้..ผู้เขียนจึงเชื่อมั่นว่า..สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต้องการความรัก..ความรักสรรสร้างทุกอย่างสำเร็จได้ดังใจ..ดังนั้น..การแสดงความรักจึงเป็นสิ่งที่สำคัญมาก...ที่จะทำให้เิกิดขุมพลังอันยิ่งใหญ่..ที่ผลักดันให้เราไปได้เกินกว่า..ที่ควรจะเป็น..และแน่นอน..ถ้าเรานำพลังของความรักนี้มาทำให้เิกิดสิ่งดีๆ..ให้กับชีวิตของเราและชีวิตของคนอื่นๆด้วย..จะดีเพียงไร....

งั้นวันนี้..เรามาสำรวจตัวเองกันดีมั๊ยคะว่า..วันนี้..เราได้แสดงความรักกับใคร..หรือยัง..

^                       ^

---------------------------------------------------