ชีวิตมิใช่สิ่งที่ต้องแบกหามให้เป็นภาระ แต่เป็นสิ่งที่ควรเกี่ยวข้องและปล่อยวางอย่างพอดี

การประชุมวิชาการการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อที่พอลล่าได้มีโอกาสได้ไปร่วมประชุมมาสามวัน ต้องขอยอมรับว่าแต่ละท่านมีความเก่งในวิชาชีพ และองค์ความรู้ของการป้องกันการติดเชื้อมากๆ ค่ะ ขอขอบคุณที่ทางผู้จัดเปิดโอกาสให้ทีมงานทางสถาบันฯเข้าไปร่วมเรียนรู้ค่ะ  

ฟังไป ฟังมา ต้องเข้าหาธรรมะ มาจรรโลงใจเสียหน่อยค่ะ โดยเฉพาะ session ที่พบผู้เยี่ยมสำรวจ การแลกเปลี่ยนมุมมองของผู้เยี่ยมสำรวจกับโรงพยาบาล ซึ่งหากทั้งสองฝ่ายไม่เปิดใจยอมรับซึ่งกันและกันแล้ว เราจะไม่ได้เห็นโอกาสพัฒนาของตนเอง ความเป็นผู้เยี่ยมสำรวจที่ทำหน้าที่ไปประเมินรับรู้การปฏิบัติตามมาตรฐานที่กำหนดไว้นั้น เป็นการปิดทองหลังพระและทำเพื่อผู้อื่นอย่างแท้จริง เราทำเพื่อประชาชน ด้านรพ.ก็ทำเพื่อความปลอดภัยของประชาชน หากเรามีเป้าหมายเดียวกันแล้ว จะทำอย่างไร จะคิดอย่างไร ย่อมงดงามทุกความเห็น การเปิดใจยอมรับความเห็นจากกัลยาณมิตร เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน จะทำให้เกิดบรรยากาศการทำงานที่ดี การเอาหน้าที่ความรับผิดชอบเท่าที่ตนเองมี มากำหนดขอบเขตของงานแล้ว การมุ่งไปที่ผู้รับผลงานหาใช่ความเป็นจริงไม่

การพัฒนาคุณภาพเรามองการทำงานเป็นทีม หากเรามีใจรักต่อเพื่อนพี่น้องหรือประชาชนแล้ว เราน่าจะนำความรู้ วิชาการที่เรามีไปใช้ในการดูแลผู้ป่วยให้ปลอดภัยมากยิ่งขึ้นได้

ได้อ่านบทความดีๆ จากหนังสือเล่มหนึ่งค่ะ พอลล่าอ่านแล้วรู้สึกได้เรียนรู้ค่ะ ขอนำมาฝากนะคะ แต่ว่าจำไม่ได้ว่าของใครค่ะ ขอกราบอภัยท่านผู้เขียนนะคะ

การเรียนรู้ที่จะแก้ไขข้อผิดพลาดให้กลับมาเป็นสิ่งที่สวยงามในชีวิตได้อีกครั้งหนึ่ง เพราะหากเรารู้จักทบทวนความผิดพลาดของตัวเรา ยอมรับที่จะแก้ไขสิ่งผิดให้กลับมาเป็นความถูกต้อง ย่อมทำให้บรรยากาศของชีวิตดีขึ้นได้ อย่างน้อยเราก็ได้ชื่อว่า ได้เรียนรู้ที่จะเป็นผู้ยอมรับ ในการแก้ไขตนเองด้วยใจที่เปิดรับ

การย้อนกลับไปทบทวนชีวิตในวันวาน เพื่อนำมาสู่การแก้ไขเหตุการณ์เลวร้าย ในปัจจุบัน เปรียบเสมือนารถอยหลังเพื่อตั้งหลักให้กับชีวิต เพื่อทบทวนความผิดพลาดที่ผ่านมาและทบทวนสิ่งที่ควรจะปลูกให้มีชีวิตของเราและคนที่เรารัก เพื่อให้อดีตที่งดงามนั้นเป็นครูสอนปัจจุบันและอนาคตให้เกิดความดีงามร่วมกัน การถอยหลังเช่นนี้เป็นการถอยหลังเพื่อก้าวไปข้างหน้าด้วยความมั่นคง และเต็มเปี่ยมไปด้วยความงดงามอย่างทรงคุณค่าสำหรับชีวิตของเราทุกคน

ชีวิตมิใช่สิ่งที่ต้องแบกหามให้เป็นภาระ

แต่เป็นสิ่งที่ควรเกี่ยวข้องและปล่อยวางอย่างพอดี

ชีวิตที่จะเติมเต็มความสุขที่แท้จริงได้นั้น ต้องเป็นชีวิตที่ผ่านความทุกข์ และความเจ็บปวดด้วยความเข้าใจ เป็นลักษณะของการไม่ถอย ไม่สู่ ไม่อยู่ไม่หนี แต่เป็นเพียงสักแต่ว่ารับรู้และปล่อยวางและไม่เข้าไปคลอเคลียกับอารมณ์ที่ผุดขึ้นมาในใจ

การจะทำชีวิตแต่ละขณะให้มีความสุข มิใช่อยู่ที่ว่าเราแสวงหาสิ่งดี มาเติมเต็มให้กับตัวเองเท่านั้น แต่ต้องเรียนรู้ที่จะถ่ายเทสิ่งที่มีอยู่ให้ออกไปจากชีวิตด้วยความพอดีด้วย เป็นการคำนวนความพอเหมาะ ของความต้องการให้ลงตัว

คุณภาพ ความดีงาม ความรัก มารวมกันได้ไง อิอิ