บางครั้ง ... อีกด้านของความปวดร้าว
ก็เป็นสิ่งดี ... เจ็บหนักกับชีวิตมากเท่าใด
เราก็เข้าใจอะไร ๆ มากขึ้นเท่านั้น (ถ้าใช้ปัญญา)
จากที่เคยวิ่งเร็ว ... ล้มง่าย
ก็กลายเป็นเดินช้า ... แต่หนักแน่น
บางคนล้ม ... และลุกขึ้นนับหนึ่งใหม่
ในเวลาอันสั้น ...
ขณะที่บางคน ... ล้มลง ... ยาวนาน
เจ็บหนักเพื่อเข้าใจในอะไรบางอย่าง ...
หลายครั้ง ... ที่ใครบางคนอยากจะร้องไห้
แต่ไม่บ่อยครั้ง ... ที่ชีวิตจะอนุญาติให้เราได้ฟูมฟาย ...

 

ก่อนจะลุก          ก็ต้องผ่าน         การล้ม

ก่อนจะคม         ก็ต้องผ่าน         การทื่อ

ก่อนจะเก่ง         ก็ต้องผ่าน         การฝึกปรือ

ก่อนจะมีชื่อ   ก็ต้องผ่าน       การฝึกตน

ท่านละเห็นน้ำใสในน้ำขุ่นหรือยัง

ธรรมะสวัสดีขอรับ...