วันนี้ได้มาเรียนการสร้างบล็อก ร่วมกับคนในกองทันตะ เป็นอะไรที่สนุกดี เพราะเป็นอาการของคนแก่ ๆ ที่ไม่คุ้นเคยกับการใช้เทคโนโลยี เท่าไรนัก เพราะคนที่เข้าอบรมมีทั้งคนที่อายุมาก ๆ เพิ่งเริ่มใช้อีเมล์ไม่นานกับน้องๆ สาวๆ รุ่นใหม่ที่เล่น IT /chat หรือส่ง MMS กันเป็นสามารถ กับน้อง ๆ ธุรการที่กลางเก่ากลางใหม่คือไม่ค่อยถนัดกับอีเมล์แต่เพิ่งมาเรียนรู้
วิทยากรหย่ายคือ อ.ขจิต ฝอยทอง KM master ของคุณหมอนนทลี ที่สนุกคือตอนเช้าเป็นเกมเปิดตัวด้วยเกมสร้างความสามัคคี สร้างหอคอยด้วยกระดาษ ตามด้วยการแต่งฝันจินตนาการคนละคำบ้าง ประโยคบ้าง เพราะอยากให้เป็นการสรุปที่ว่า "จินตนาการสำคัญกว่าความรู้" แต่ปรากฏว่าเรื่องราวไม่ค่อยไปไหนไกล จากชายหนุ่มที่หลงอยู่ในป่ากับนกหนึ่งตัวสุดท้ายจบลงด้วยการที่นกบินหนีไป และชายหนุ่มโดนโทรศัพท์ทวงหนี้บัตรเครดิตและปิดท้ายจริงๆ ก็ตามสไตล์กองทันตะ คือ จบลงด้วยภรรยาโทรตามหาสามี สามีก็แก้ตัวตามระเบียบพร้อมกับสัญญาว่าจะซื้อของกินไปฝาก จบเรื่องจินตนาการ
ตอนบ่ายคือสนุกของจริงเพราะการเริ่มสมัครสมาชิก Gotoknow ก็มีตั้งแต่หาไม่เจอว่าจะสมัครตรงไหน ชื่อซ้ำเพราะเคยสมัครแล้วและไม่เคยใช้ ที่สำคัญคือเมื่อสมัครใหม่ก็กลัวลืมใช้ login and password เดิมๆ ไม่กล้าใช้คำใหม่ๆ เพราะกลัวลืม วิทยากรก็ตะโกนบอกตลอดเวลาว่ากรุณาจำ password ให้ดี เพราะที่ผ่านมาคนที่ลืมมากที่สุดก็คงจะเป็นคุณหมอ (แก่ๆ ) นั่นเอง
เมื่อเป็นสมาชิกแล้วกว่าจะได้เปิดบล็อก บันทึกเรื่องราว วิทยากรก็หนวกหูไปกันใหญ่ สุดท้ายก็ได้ยินตลอดเวลาว่า "พี่ๆ ฝากดูคนข้างๆ ด้วย" และอย่าลืมรหัสผ่าน ประมาณนั้น
หวังว่าคราวหน้าที่อาจารย์ไม่อยู่จะยังจำได้ถึงขั้นตอนการเข้าบล็อกตัวเอง ฮ่า
อยากรู้เรื่องวิทยากรกระบวนการดูได้ที่ Worldcafe
มาทักทายและยินดีต้อนรับครับ
เรียนอ.ขจิต
ขอบคุณที่ทักทายกับมือใหม่ใช้บล็อก
สวัสดีครับ
มีอาจารย์ของผมคนหนึ่งกล่าวกับผมตอนที่เขียนบล็อกใหม่ ๆ ว่า