environment4u

ยายธีเริ่มมีสายตาที่เริ่มเลวลงไปเรื่อยๆกับการมอง..โทษธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม...ประการแรก "แ่ก่"...สองเริ่มมีโรคถามหาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเป็นต้นว่า..น้ำตาลในเลือด..ดวงตา พร่าพราย..เห้อ..ความเป็นจริงของชีวิตที่หนีไม่ได้...วัฏร..เกิดแก่เจ็บตายเป็นสมบัติที่ไม่ต้องดิ้นรนขนขวายหา...วันนี้เขียนแบบน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง...ผักบุ้งโบราณเขาว่ากินแล้วทำให้ตาดี..แม่นบ่...(ไม่รู้)ยังไม่มีคนวิจัย...ผักบุ้งกำละสิบบาทเดี๋ยวนี้มีอยู่ไม่ถึงสิบยอด...ถ้าเป็นผักบุ้งที่ติดยี่ห้อ..ดร. ก็แพงหน่อย..แถมถ้าเป็นผักบุ้ง BIO.ละก็คนจนกินไม่ได้มันแพงยังกะทอง...เพราะต้องนั่งรถยนต์ติดแอร์ไปซื้อในที่ๆจัดไว้พิเศษมีสมาคมการจัดสรรค์การซื้อขาย...คนธรรมดาๆและยังแถมจนด้วยก็ต้องถือว่าเป็นกรรมเก่าไปที่ไม่มีปัญญาจะกิน...ตรงนี้เป็นงานวิจัยเรื่อยเปื่อยของยายธี...ต้องอ่านแบบไม่มีหลักการและเหตุผล...ไม่มี  output..input..โอ้โห..วันนี้เล่นภาษาวิจัย...ซื้อผักบุ้งมาหนึ่งกำ...สิบบาท...เอาไปลวกน้ำร้อนกันเชื้อโรค(เดี๋ยวนี้น้ำที่ปลูกผักบุ้งมันเน่าคนจนเก็บผักบุ้งกินต้องระวังกันหน่อย...แต่ชาวบ้านคงไม่มีปัญญาอ่านเรื่องนี้ในคอม..เหอๆ)แล้วก็เอาไปจิ้มน้ำพริกกินได้ประมาณหนึ่งคำ...เท่ากับคำละสิบบาท...กินสิบคำถึงจะอิ่ม...สิบสิบเป็นร้อย..ท่องสูตรคูณ...กินลดความอ้วนไปได้ในตัว...ถ้าไม่มีปัญญากินให้ได้ถึงสิบคำ....ที่มาของคำว่า...น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง environment4uวันนี้