อัลฮัมดูลิลลาฮฺ ขอซูโกรต่อเอกองค์อัลลอฮฺ ที่ได้ประทานให้บ่าวได้มาถึงจุดนี้ เทอมนี้ก็เป็นเทอมที่สามสำหรับการเรียนภาษาของดิฉันในรั้วมหาลัยแห่งนี้ สังคมที่เต็มไปด้วยความหลากหลายของภาษาและวัฒนธรรม หลากหลายเชื้อชาติ สังคมที่เต็มไปด้วยคนที่กล้าและมากความสามารถ ณ จุดนี้ทำให้การใช้ชิวิตของคน ๆ หนึ่งได้เปลี่ยนไป
ด้วยความประสงค์ของอัลลอฮฺ ที่ทำให้ฉันได้ประสบความสำเร็จในการเรียนภาษาได้ครึ่ง ฉัน Jumpจาก Level 3 ไปยัง Level 6 อัลฮัมดุลิลลาฮ ทำให้ฉันได้เจอกับบททดสอบใหม่ ๆ ในการเรียนที่ยากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว ยอมรับว่าบางครั้งรู้สึกท้อ และ เหนื่อยที่ต้องแข่งกับคนอื่น และที่ยากที่สุดก็คือ ต้องแข่งกับตัวเองตลอดเวลา แต่นี่ก็เป็นตักดิรของพระเจ้าที่ทำให้เราได้โตขึ้นอีกระดับหนึ่ง (พอพูดประโยคที่ ได้โตขึ้นอีกระดับหนึ่ง )ทำให้นึกถึง คน ๆ นึงที่คอยส่งเสียให้เราเรียน และคอยผลักดันให้เราได้มาถึงจุดนี้ ถ้าไม่มีคน ๆ นี้ ฉันก้คงไม่มีโอกาสที่จะได้เจอกับชีวิต ๆ ใหม่ ที่นี่
การที่เราได้เจอกับอุปสรรค์ที่ยากลำบาก สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้จากมันก็คือ เราต้องยิ่งอยู่กับมัน ยิ่งต้องเข้าหามัน ท้อได้ เหนื่อได้ แต่ห้ามถอยหลังเด็ดขาด อาจจะไม่สำเร็จวันนี้ พรุ่งนี้ แต่ซักวัน วันนั้นจะเป็นของเรา “แม้ว่าพระอาทิตย์จะลาลับไป……….จงอย่าเสียใจให้เข้มแข็ง………….วันพรุ่งนี้พระอาทิตย์จะกลับมาใหม่…………………………และอบอุ่นเช่นเดิม” ยิ่งเจออะไรที่หนัก ๆ ยิ่งทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น และที่วิเศษสุด สำหรับฉันก็คือ ยิ่งทำให้เราได้รู้ว่าปัญหาและอุปสรรค์ไม่ได้มีไว้ให้กลุ้มและนั่งเครียดแต่มีไว้ให้เราแก้และต้องผ่านมันให้ได้ต่างหาก
การเรียนในเทอมนี้ ฉันรู้สึกว่าเป็นเด็กใหม่สำหรับที่นี่ เพราะต้องปรับตัวเองใหม่ ในด้านการเรียนและความเป็นอยู่ การที่ได้ข้ามชั้นจากLevel 3 มาอยู่ Level 6 สำหรับฉันไม่ใช่เพราะเก่งอะไรแต่เป็นสิ่งที่อัลลอฮฺทรงประสงค์ให้มันเป็นแบบนี้ มันยากสำหรับคน ๆ หนึ่งที่ต้องมาเรียนกับคนที่เค้าผ่านมาหลายชั้นแล้ว ส่วนใหญ่ในคลาสก็มาจากห้าทั้งนั้น ฉะนั้นสิ่งที่เค้าได้เรียนมาเป็นขั้นเป็นตอนมันง่ายสำหรับเขา
แต่เราเฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ยากที่จะบรรยาย แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้มีกำลังใจก็คือ ในเมื่ออัลลอฮฺ ให้เรามาอยู่ ณ จุดนี้ แสดงว่าพระองค์มั่นใจว่าเราจะทำได้ แล้วทำไม เราต้องมานั่งเครียดอะไรมากมาย ในเมื่อพระองค์มั่นใจ แล้วเราเองก็ต้องเชื่อมั่นว่าเราต้องทำได้…………………………………………………..สู้ ๆ
ทำให้คน ๆ หนึ่งได้สร้างกำลังใจ ใหม่ ๆ ให้กับตัวเองและจะมอบกำลังใจนี้ให้กับทุก ๆ ท่าน ที่เข้ามาอ่าน
ทางโค้ง………แม้จะเป็นอุปสรรคที่ยากลำบาก………. แต่ก็เป็นสีสัน ………..ที่ทำให้การเดินทาง มีชีวิตชีวา ………………….
แม้ว่าลมหนาว ……….จะทำให้เราหนาวเย็นซักเท่าไหร่ ……….ขอเพียงแค่ใจเราอบอุ่น …………จะใส่ใจไปทำไมกับลมหนาวแม้ว่าเส้นทางที่เราเลือก อาจไม่โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่นั่นก็เป็นเส้นทางที่เราเลือกเดินเอง ฉะนั้นแม้ว่าจะยากลำบากแค่ไหนก็อดทนไว้น่ะค่ะ เชื่อว่าซักวันว่าฟ้าที่สดใส ชีวิตที่แสนหวาน จะเป็นของทุกคนที่อดทนและพยายาม
บันได…….แม้ว่าจะเห็นจุดมุ่งหมายอยู่ไม่ไกล ………..ก็ไม่ควรเร่งร้อน…… เพราะถ้าตกบันได เราอาจต้องกลับมาเริ่มต้นใหม่
So เราเดินไปช้า ๆ แต่ต้องเดินไปเรื่อย เก็บเกี่ยวสิ่งใหม่ ๆ ที่เราเจอระหว่างการเดินทาง เรียนรู้มัน และ ผ่านมันให้ได้ แม้จะเป็นก้าวเล็ก ๆ แต่ก็ถึงจุดหมายได้ไม่ต่างกัน
ออ……ที่สำคัญ…..อย่าลืม ……..เลี้ยวมองคนข้างหลังบ้างว่าเป็นอย่างไร ต้องการความช่วยเหลืออะไรจากนักเดินทางอย่างเรา แล้วเราก็จะประสบความสำเร็จกันทุกคน…………แถมเรายังได้นักเดินทางร่วมทางกับเราอีก หนึ่ง สอง สาม สี่ ……………………….สังคมนี้ และโลกใบนี้ก็จะสดใสค่ะ……………………………………………………….
รักทุกคนและขอให้มัความสุขกับสิ่งที่ได้พบเจอในชีวิตของคุณ
เข้ามาให้กำลังใจนะคะ อยู่ไกลคงจะคิดถึงคนที่บ้าน ช่วงนี้เป้นเดือนถือศีลอด ดูแลรักษาสุขภาพนะคะ สู้ สู้
ขอบคุณมากค่ะ พี่พัชที่เข้ามาให้กำลังใจ คิดถึงคนที่บ้าน แต่คนที่บ้านไม่คิดถึงคนที่นี่เลย
อยากเรียนบ้างจัง