วิวัฒนาการการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์

 

              การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้ผ่านประวัติศาสตร์ความเป็นมาของมนุษย์ตั้งแต่มนุษย์เริ่มต้นเดินทาง  บรรพบุรุษของเราได้สร้างการฝึกฝนในแบบที่ง่ายที่สุดจากการขับเคลื่อนความต้องการเพื่อความอยู่รอด   การเรียนรู้ครั้งแรกรวมถึงการสร้างเครื่องมือง่าย ๆ  จากหิน  ไม้  แต่ยังไม่รู้จักไฟ และเหล็ก  การนำสิ่งเหล่านี้มาใช้ได้ได้กลายเป็นการพัฒนาที่ก้าวไปอย่างสำคัญของมนุษย์ 

              บริบทเริ่มแรกของการเรียนรู้ของมนุษย์ยุคแรกนี้ถูกจำกัดอยู่ภายในครอบครัว และเผ่าโดยผ่านกิจกรรมที่ไม่เป็นทางการและการเลียนแบบจากหัวหน้าครอบครัวคือพ่อ  และหัวหน้าเผ่า  พ่อบ้านจะเป็นผู้ที่ฝึกลูกในเรื่องความประพฤติที่เหมาะสม  และฝึกในเรื่องการดำรงชีวิตที่เหมาะกับสภาพแวดล้อม  ดังนั้นการเรียนรู้ในยุคแรก ๆ นี้จึงเป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของคนรุ่นก่อน

              เมื่อเข้าสู่ยุคโลหะ  มนุษย์มีความสามารถที่จะตั้งถิ่นฐาน  มีความรู้ที่จะทำเครื่องมือโลหะแบบง่าย ๆ รวมทั้งทำการเกษตร  มีการแบ่งงานกันทำภายในชุมชนและภายในครอบครัว  การแบ่งงานได้วิวัฒนาการกลายเป็นผู้ชำนาญการเช่น  ช่างไม้  ช่างโลหะเป็นต้น    มนุษย์ในยุคนี้พึ่งพาเครื่องมือเพื่อสนองความต้องการชั้นพื้นฐานก็คือเพื่อความเป็นอยู่   เป็นความก้าวหน้าของมนุษย์ที่เกี่ยวพันกับการพัฒนาเครื่องมือเครื่องใช้ และเกิดความจำเป็นในการร่วมมือกันเพื่อสร้างการเรียนรู้โดยตรง นั้นก็คือการศึกษา  มากยิ่งการการเลียนแบบโดยไม่ตั้งใจ

          การศึกษาในขั้นตอนแรกเป็นการถ่ายทอดความรู้จากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่นหนึ่งซึ่งถือเป็นความก้าวหน้าอย่างมีเป้าหมาย  เป็นการเลียนแบบความสำเร็จที่เกิดจากความเชี่ยวชาญเฉพาะที่ยังไม่มีระบบหรือทฤษฎีรองรับ  จากการเลียนแบบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องนี้ได้กลายมาเป็นรูปแบบที่มีความแน่นอน

              จากบทความข้างต้น  สามารถสรุปได้ว่า  ในการเรียนรู้ในช่วงประวัติศาสตร์ยุคแรกของมนุษย์นี้  ได้ผ่านการพัฒนาจากการพยายามปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและสังคม  โดยอาศัยความสัมพันธ์ทางสังคม   กล่าวคือผ่านการใช้อำนาจของผู้ชายในการใช้เครื่องมือและในการยกระดับการศึกษาให้สูงขึ้นทีละขั้น  

 

ณฐมนต์  รายงานค่ะ...(“,)

                                                                     

ที่มา :   ผศ.ดร.บุญยง  ชื่นสุวิมล