ผู้ให้กำเนิด

 พระคุณผู้ให้กำเนิด

       อันพระคุณ ใครใคร  ในพิภพ
ยังรู้จบ แจ้งคำ มาพร่ำขาน
แม่และพ่อ คุณต่อบุตร สุดประมาณ
ขอกราบกราน ระลึกถึง  ซึ้งพระคุณ

      เจ้าข้าเอ๋ย ใครหนอใคร ให้กำเนิด
จึงก่อเกิด เติบใหญ่ ด้วยไออุ่น
ทั้งกล่อมเกลี้ยง เลี้ยงลูกมา ด้วยการุณย์
ช่วยค้ำจุน จนรอดพ้น เป็นคนมา 

      ถึงลำบาก ร่างกาย ใจห่วงลูก
จิตพันผูก ดวงใจ ให้ห่วงหา
หัวอกใคร จะอุ่นเท่า อีกเล่านา
คอยปลอบเช็ด น้ำตา คราระทม

     เป็นแดนใจ ใสสะอาด  ปราศกิเลส
เป็นสรรเพชร ของบุตร พิสุทธิ์สม
ความรักเปี่ยม ด้วยเมตตา น่านิยม
ประดุจลม โชยเป็น ให้เย็นดี 

    หอบสังขาร ทำงาน เลี้ยงลูกน้อย
เกรงจะด้อย ใจทราม ต่ำศักดิ์ศรี
จึงส่งให้  ได้ศึกษา วิชาดี
ให้ได้ดี กว่าแม่พ่อ ที่รอคอย

     เหมือนนกกา หาเหยื่อ มาเผื่อลูก
เปรอความสุข หาทรัพย์ไว้ ให้ใช้สอย
ยามไกลพราก จากอุรา ตั้งตาคอย
ใจละห้อย นอนสะอื้น ขื่นขมทรวง

    กว่าลูกลูก จะสำนึก พระคุณท่าน
ช่างเนิ่นนาน บ้างชีวา ลาลับล่วง
บ้างก็ป่วย จนแทบ สิ้นแดดวง
ลูกจึงห่วงเ อาใจใส่ ในกายา ...