บ้างก็พบอาจารย์ที่ปรึกษา                               บ้างค้นหาตำราตรวจเอกสาร

            บ้างก็ไปเดินห้างต่างต่างกัน                                        ส่วนตัวฉันไปพันทิพย์ซื้อเครื่องพิมพ์(คอมฯ)

                        แล้วกลับไปห้องสมุดจุดค้นคว้า                       ถ่ายสำเนาตำราหาจนอิ่ม

            เพื่อนำไปตัดต่อพอเรียงพิมพ์                                       ด้วยรอยยิ้มยอดหญ้าช่างหากิน

                        ห้าโมงครึ่งกลุ่มเที่ยวน้ำกลับมาครบ                หลังจากจบกิจกรรมพร่ำถวิล 

            หกโมงเย็นรถเผ่นออกจากวิน                                     จากแผ่นดินแม่นนทรีรีเทิร์นโฮม

                        สามทุ่มครึ่งถึงกิมลั้งนั่งทานข้าว                     ซื้อของฝากอีคราวฝากเจ้าโฉม

            บ้างฝากลูกฝากสามีที่เฝ้าโฮม                                      คอยเจ้าโฉมกลับเคหาทุกราตรี

                        ยี่สิบเอ็ด ตุลา หกโมงเช้า                                 พบหน้าเจ้ากานดายอดยาหยี

            พร้อมด้วยเจ้าลูกน้อยกลอยชีวี                                     สุขฤดีมิมีที่เปรียบปาน

                        กราบขอบคุณอาจารย์บรรเทาที่มาส่ง              ทุกคนลงจากรถเพื่อกลับบ้าน

            ศิษย์ทุกคนกราบแทบเท้าท่านอาจารย์                        ที่อดทนทรมานด้วยห่วงใย

                        จบบันทึกบทกลอนตอนนี้หนอ                       พอหอมปากหอมคอค่อยต่อใหม่

            ขอทุกท่านสวัสดีมีโชคชัย                                           เพิ่มบันทึกตอนใหม่ในตำนาน

 

                                                                                                หนุ่มเมืองดาบ

                                                                                             ๒๑ ตุลาคม  ๒๕๔๔

 

                                                                          (มีต่อ...หน้า ๒๐)