......ป่วนได้ทุกที่เรยนะจ้ะ......

       หลายๆ คนเข้ามาดู Blog แล้ว อาจจะนึกสงสัยชื่อทริป "ฝนเย็นฉ่ำ.....ที่กาญจนบุรีกับทัวร์หน้าตาดี" เพราะยังหาคนหน้าตาดีไม่เจอ 555 จริงๆ เราก็โพสหัวข้อไปงั้นเองแหล่ะ ถ้าบอกว่าเป็น "ทัวร์วัยทอง" เกรงว่าจะไม่มีคนเข้ามาดูเรย...ก็เป็นได้ เหอ เหอ.....

      เช้าวันที่ 5 กรกฏาคม 2552 ก่อนจะไปเหมืองแร่สมศักดิ์ พวกเราก็แวะตลาดที่อำเภอทองผาภูมิก่อนค่ะ (ทางผ่าน) หาของกินติดไม้ติดมือไปซะหน่อย....จะได้มีอะไรรองท้องตอนขึ้นเขาที่ปิล๊อก....
      ตลาดที่นี่...อุดมสมบูรณ์มากมาย ผักมีแต่ฉ่ำๆ ทั้งนั้น ฟักทองลูกเบ่อเร่อ หมากกะโต่นรึก็ลูกเท่าหัว โอย...พรรณาไม่ถูกเรย....(บ้านไหนยังขาดลูกไภ้มีมั๊ยน๊า) ร้านทองเค้ามีลูกไภ้รึยังฮึอ้อม...(ดูท่าน่าจะยังนะ อิ อิ)
      ที่นี่บรรยากาศดีมากค่ะ เมฆเต็มท้องฟ้าเรย อากาศเย็นสบาย ชุ่มฉ่ำ ไม่ร้อนเลย ผู้คนก็มีมนุษยสัมพันธ์ดี พูดคุยทัยทายพวกเราอย่างเป็นกันเอง ปลื้มสุดๆ     
      ดีใจจังเลยได้มาเที่ยวตลาด ที่นี่ก็เป็นตลาดเล็กๆ ค่ะที่สะดุดตาสุดคงจะเป็นร้านทองเนี่ยแหล่ะ เด่นได้ใจมากเลย สีเจ็บมั่กมาก
      พวกไร้สาระ...อย่างเราก็เดินป่วนไปเรื่อยแหล่ะ จับโน่น ชมนี่ ถามนั่น ซนไปเรื่อย เล่นเอาแม่ค้าขำกลิ้งไปตามๆ กัน สงสัยจะเห็นเราเป็นหม่ำ จกมก ไม่งั้นก็ตุ๊กกี้..เหอ เหอ 
      ระยะเวลาสั้นๆ ที่ได้มาแวะเที่ยวตลาด สนุกสนาน ฮาจนท้องขด ท้องแข็ง บอกไม่ถูกจริงๆ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเปรียบเปรย...

      นักท่องเที่ยวที่นี่ก็มีพอสมควรค่ะ แต่ที่เป็นผีบ้า ผีบอ อย่างพวกเราเนี่ย ไม่ค่อยมีหรอกค่ะ .....นานๆ คงจะเจอที

      ดอกไม้ที่เห็นอยู่ในรูป ตุ๊กกาโต่นบอกว่า มันคือ "ดอกคำมั่นสัญญา" ชื่อเพราะมาก แม่ค้าบอกว่าจะออกดอกเฉพาะในช่วงนี้แหล่ะ ฤดูอื่นก็ไม่มีแระ ม่ายรู้ใช่ป่ะนะ อันนี้ก็ฟังๆ เค้าเล่าต่อมาอีกที ...
      พอดีเรากะอ้อม มัวแต่ไปหารำไพ่พิเศษ รับจ็อบ..เข็นผักส่งแม่ค้าในตลาด (เงินหมด จะยืมเพื่อนรึก็กะไร ดอกร้อยละยี่ ...ม่ายไหว) เลยอดฟังเรื่องราวดีๆ ของเจ้าดอกไม้นี่...
      จริงๆ แล้วเราก็ชักจาติดใจอยากเปลี่ยนอาชีพแล้วสิอ้อม...เข็นรถก็มันดีเหมือนกันนะว่ามั๊ย 555
      ก่อนจะมาเข็นรถขนผัก เราก็ขี่มอไซต์..ปื๊ด ปื๊ด..ส่งผักมาก่อน พอดีไม่เวิร์ค..ดูแร้วท่าจะไม่รุ่ง..ค่าแรงก็ต่ำ...เรยเปลี่ยนแนว...มาเข็นรถแทน...ได้เหงื่อดีกว่า...ดูดีกว่า...เหอ เหอ เหอ...  
      แต่งานนี้ดูอ้อม...จะคึกเป็นพิเศษ ง่วนอยู่กับการทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต ไหนจะยกเข่งหน่อไม้ ไหนจะปลอกเปือกมะพร้าว โอว...โน (ชายน้อยรับไม่ได้) แต่คนสวยถึกอย่างอ้อมไม่แชร์
      หลังจากที่รับค่าแรงไปแล้วก็ได้เวลาออกป่วนต่อ...ที่คุณเห็นเป็นฝักยาวๆ น่ะ คือ มันสาว ไม่เคยกินหรอกค่ะ แม่ค้าบอกว่าเอาไปแกงกินได้ โอ....สุดยอด....(กินแร้วจะสาวขึ้นมั๊ยเนี่ย ต้มให้ตุ๊กกาโต่นกินสักหม้อหน่อยดิ) ส่วนเราขอ 2 หม้อ เรยดีฝ่า หม้อเดียวอาจไม่เห็นผล...555 พี่แอ้จาแจมด้วยก็ไม่ว่าน๊า...

      เอ๋.....เพื่อนๆ หายไปไหนหมดเนี่ยอ้อม...ทำไมเดินไปเดินมาเหลือเราสองคน เค้าไปไหนกันหมด.....ไม่ใช่เค้าเอาเรามาโผดติ.....
      อยู่นั่นงัย...ชายน้อยของเรา...หมากกะโต่นก็อยู่ด้วย...โออยู่ครบเรย ทำรายกานจ้า...โอซื้อของกินเพียบเรย...
      ขอกินด้วยหน่อยน๊า...เราสองคนมัวแต่ทำงาน เรยไม่ได้ซื้อไรเรย...ได้กาแฟมาแก้วเดียว ฮี่ๆ (จริงๆ ไม่มีตังค์)
      โอ...ชายน้อย หอบไรมาเยอะแยะ ว้าว...ระกำ เพียบเรย กินประชดชีวิตป่ะค่ะ ชายขา เหอ เหอ
      ส่วนน้องเอ ก็ได้แต่กิน แล้วก็กิน โอพุง .....หุบๆ หน่อยก็จาดูเริดนะค๊า...แนะนำให้ไปซื้อมันสาวมาต้มกินจ้ะ 555 ส่วนยุ กุ๋มกิ๋ม แอ้ว ป้าปู ได้แต่ยืมฮากลิ้ง...ขำไรกันจ้ะ...ทำใจหน่อยนะป้าปูนะ นี่แหล่ะด้านมืดของพวกเรา อีกสอง สามวันนี้ ป้าจะเห็นอะไรอีกเยอะ เหอ เหอ เหอ .....(ทำจาย)
     ได้เวลาไปต่อแร้ว พวกราว...ขึ้นรถได้แระ Go Go Go  ออกจากตลาดมาไม่นานก็แวะเติมน้ำมันซะหน่อย เดี๋ยวรถจะขึ้นเขาไม่ไหว....แค่ช่วงเติมน้ำมัน แค่เนี๊ยะ สายตาทั้งคู่ก็เหลือบไปเห็นรถชาวบ้าน โอ...พระเจ้า เป็ก เป็ก ต้องย่องลงมาขอเก็บภาพซะหน่อย
    เฮ้อ...พอมาที่นี่แล้วมันได้บรรยากาศของการท่องเที่ยวจริงๆ นักท่องเที่ยวพากันออกเดินทางมันให้ความรู้สึกดีมักมาก ทำให้ผู้คนรอบข้างคึกคักแล้วก็ Happy ไปด้วย ขอบคุณจริงๆ
    หลังจากที่มาด่อมๆ มองๆ รถชาวบ้านอยู่สักพัก เจ้าของรถก็มาแนะนำว่า รถผมเองคับ จะถ่ายรูปก็ถ่ายได้เลยคับ ทำท่าเปิดประตูก็ได้นะคับ ว้าว ขอบคุณมากมาย ไม่ทันไร ไอ้ลูกลิงของเราก็ปีนขึ้นไปอยู่บนหลังรถเค้าเรียบร้อยแล้ว แหม ไวชะมัดเลยว่ะ.... ขอขอบคุณเจ้าของรถทุกคันเลยนะคะ ที่เอื้อเฟื้อการถ่ายทำของสาวแก่ ในครั้งนี้ พวกเราปลิ้มมากเรยค่ะ หุ หุ
    ออกจากตลาดทองผาภูมิ พวกเราก็จะมุ่งหน้าสู่เหมืองแร่สมศักดิ์ ที่ปิล๊อกค่ะ งานนี้.....มีเมา....