บทบาทของข้าราชการซึ่งทุกวันนี้มีการเปลี่ยนแปลงไปมาก...มิใช่ “เช้าชาม เย็นชาม” เหมือนก่อน

ช่วงนี้มีเหตุให้ได้เวียนมาอ่านอะไรๆที่เกี่ยวข้องกับบทบาทของพยาบาลมากหน่อย...เลยได้หวนกลับมาดูกระจกสะท้อนบทบาทตนเองมากยิ่งขึ้นอีกบทบาทหนึ่ง  นั่นคือบทบาทของข้าราชการ ซึ่งทุกวันนี้มีการเปลี่ยนแปลงไปมาก...มิใช่ “เช้าชาม เย็นชาม” เหมือนก่อน  เลยพลอยได้ทบทวนวินัยข้าราชการพลเรือนพ่วงเข้าด้วยซะเลย 

วินัยข้าราชการพลเรือนมีหลายมาตรา ที่เราอาจลืมไปแล้วเพราะห่างเหินหรือบางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่า“ต้องมี”  เพราะคิดว่ามาทำงานที่องค์กรมอบหมาย...แค่นั้นก็พอ จึงทำให้บทบาทนี้อาจจะถูกมองข้ามไปโดยเฉพาะคนวงการพยาบาล

และแม้ว่าตอนนี้ พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 จะออกมาให้ศึกษาแล้วก็ตาม  แต่ผู้เขียนบังเอิญอ่านไปพบเนื้อหาที่น่าสนใจอยู่มากที่เป็นอดีต ในพ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 เห็นว่าน่าจะเป็นบทเรียนได้ จึงขอนำมาเล่าดังนี้

ประมวลกฎหมายอาญา 

 

■ มาตรา 64 บุคคลจะแก้ตัวว่าไม่รู้กฎหมายเพื่อให้พ้นจากความรับผิดในทางอาญาไม่ได้ (มติคณะรัฐมนตรี ที่ นว.89/2497 ลว. 1 เมย. 2497)

■ ข้าราชการ ผู้มีหน้าที่ปฏิบัติการอย่างใด อย่างหนึ่งจะอ้างว่า ไม่รู้กฎหมายหรือระเบียบแบบแผน ข้อบังคับอันตนจะต้องปฏิบัติและอยู่ในหน้าที่ของตนมิได้ 

 

 วินัยข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535

ความหมายของวินัย 

“คือแบบแผนความประพฤติ ที่กำหนดให้ ข้าราชการ พึงควบคุมตนเองและควบคุมผู้ใต้บังคับบัญชา ให้ประพฤติหรือปฏิบัติตามที่กำหนดไว้”

มีหลายมาตรา อ่านไปเรื่อยๆก็ให้ได้ทบทวนตนเองไปด้วย...ว่าประพฤติดีและคุ้มค่าเงินเดือนหลวง ที่จ้างหรือยัง  มาสะดุดก็มาตรานี้  ซึ่งเห็นว่าน่านำมาถ่ายทอดเพราะวันๆเราก็ได้แต่ดมยาคนไข้ เสร็จเลิกงานก็กลับบ้าน ทั้งวันอยู่กับบริการและวิชาการ... จะหาความรู้อื่นรอบตัวเพิ่มเติมคงน้อย

“.......

มาตรา  93  ข้าราชการพลเรือนสามัญต้อง สุภาพเรียบร้อย  รักษาความสามัคคี   และไม่กระทำการอย่างใดที่เป็นการกลั่นแกล้งกัน  และต้องช่วยเหลือกันในการปฏิบัติราชการระหว่าง ข้าราชการด้วยกันและผู้ร่วมปฏิบัติราชการ

 มาตรา  93 ข้าราชการต้องปฏิบัติต่อข้าราชการ และผู้ร่วมปฏิบัติราชการ

          1. สุภาพเรียบร้อย 
          2. รักษาความสามัคคี 
          3. ไม่กระทำการกลั่นแกล้งกัน 
          4. ช่วยเหลือซึ่งกันและกันในหน้าที่ราชการ 

 

บริการประทับใจ  

 1. ยิ้มแย้มแจ่มใส

2. เต็มใจช่วยเหลือ

3. ไม่เบื่อคำถาม

4. ฟังความครบถ้วน

5. รีบด่วนบริการ 

6. อ่อนหวานน่ารัก

7. ไม่สักแต่ทำ

8. น้ำคำไพเราะ

9. เหมาะสมสถานที่

10. ไม่มีนอกใน  

 บริการยอดแย่ 

1. ปากหมา

2. หน้ายักษ์

3. ตักตวง

4. ถ่วงเรื่อง

5. เชื่องช้า 

6. ล้าสมัย

7. ไม่แน่ชัด

8. ปัดสวะ

9. ละเลย

     10. เฉยชา ......”
 
(ที่มา : สำนักมาตรฐานวินัย  สำนักงาน  ก.พ. โทร. (02) 547 – 1631)

 แล้วโอกาสหน้า จะนำ พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 มาเล่าสู่กันฟัง...

 จะได้ไหวตัวทันการเปลี่ยนแปลง (เพราะประหนึ่งภัยคุกคามกำลังจะมาถึงตัวแล้ว)