สวัสดีค่ะ ท่านพี่อัยการ

• ขอบคุณท่านมากๆค่ะ ที่คิดถึงกัน(เวลามีคดีที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพ..อิอิ)
• ...คอมพิวเตอร์ในที่ทำงานนี่...เป็นอะไรที่..สยองจริงๆ...เสมือนดาบสองคมเพราะอยู่ในวงการก็ได้รู้  ได้เห็นมากมาย...
• ประเภทเข้าไป...ค้นคว้าหาความรู้(จริงๆ)...ก็มี
• ประเภทเข้าไป...ลงข้อมูล...ก็มี
• ประเภทเข้าไป...อ่านข่าว อ่านนิยาย อ่านสารพัด...ก็มี
• ประเภทเข้าไป...เล่นเกม...ก็มี(เยอะซะด้วย)

พฤติกรรมดังกล่าวมันยังมีให้เห็น  เป็นจริง...ไม่อายกันละ...เห็นทีไรมันจี๊ดๆๆๆๆ....ขึ้นสมองทุกทีซีน่า ได้แต่บอกตัวเองว่า...สักวันเถ๊อะๆๆ....

• มีคนหลายประเภทในองค์กรจึงยากจะวิเคราะห์จริงๆค่ะ...ยิ่งไปเห็นคาตาที่ฉุกเฉิน...ความร้อนในตัวมันทะลุปรอทไปเลย หากเป็นก่อนๆนี้ติ๋วลุกขึ้นออกงิ้วแล้ว  สมัยก่อนๆทะเลาะกะคนมามากเรื่องขาดความรับผิดชอบแบบนี้...เดี๋ยวนี้เขี้ยวมันทื่อแล้วน่ะค่ะ ก็เลยละๆไปบ้าง

• เคยเตือนน้องๆที่ทำงานเหมือนกันว่า บทบาทการดูแลผู้ป่วยจะต้องให้ความสนใจตลอดเวลา  จะมาละเลยเพิกเฉยหรือไม่ใส่ใจไม่ได้ ...และยิ่งละคนไข้ ไปใส่ใจคอมพิวเตอร์...ยิ่งไม่ได้ใหญ่เลย ในที่ทำงานต้องเขียนป้ายห้ามกันค่ะ

ข้อคอมเมนท์ของท่านพี่โดนใจจริงๆค่ะ...จะขออนุญาตใช้เป็นประเด็นเตือนใจคนในที่ทำงานซะหน่อย เพราะนับวันมันจะห่างความรู้สึกเหมาะสมในบทบาทมากไปทุกที...

• ว่าแล้วเดี๋ยวจี๊ดขึ้นสมองอีก...อิ อิ
• ขอบคุณท่านพี่มากมายค่ะที่นำของดีที่มีค่ามากๆมาฝาก
• ขอบคุณนะคะ
• ...และอยากบอกว่า...คิดถึงท่านพี่เช่นกันค่ะ(แม้ไม่มีคดีที่เกี่ยวข้อง...)อิ อิ