นั่งมองดูพระพุทธรูปที่โต๊ะหมู่เพื่อต้องการค้นหาสิ่งที่เป็นสาระสำคัญเพื่อจะย้อนมองดูตัวตนที่ยังมี  โลภ  โกรธ  หลง  เกาะอยู่ซึ่งต้องคอยขัดเกลาอยู่ทุกขณะ

สายพระเนตรพระพุทธรูปจะมีพระเนตรมองลงที่พระวรกายของพระองค์  

ไม่ได้มองดูหน้าต่างหรือมองดูประตูว่าจะมีใครเข้ามาไหว้บ้าง
     นี้เป็นปริศนาธรรม สอนให้เรามองตนเองพิจารณาตนเอง
ตักเตือนแก้ไขตนเองไม่ใช่คอยจับผิดผู้อื่นซึ่งตามปกติของคนแล้ว
มักจะมองเห็นความผิดพลาดของบุคคลอื่น
แต่ลืมมองของตนเองทำให้สูญเสียเวลาและโอกาส

ในการปรับปรุงพัฒนาตนเอง
ใครเล่าจะตักเตือนตัวเราได้ดี กว่าตัวเราเองจึงมีพุทธพจน์ ตรัสให้เตือนตนเองว่า
"อตฺตนา โจทยตฺตานํ" = จงเตือนตัวเราด้วยตัวของเราเอง
จงเตือน ตนของตนให้พ้นผิด
ตนเตือน จิตตนได้ ใครจะเหมือน
ตนเตือน ตนเตือน ไม่ได้ใครจะเตือน
ตนแชเชือนรีบเตือนตนให้พ้นภัย
   ดังนั้น เราทุกคนที่เป็นคน(ไม่จำเป็นว่านับถือศาสนาใดถ้ารู้ว่าเป็นคน)เมื่อมีปัญหาอะไรแก้ไขไม่ได้คิดไม่ตก ก็พึงสอนใจตน ว่า
อย่าแก้ปัญหาด้วยอารมณ์ นะ ใจเย็นๆ ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในโลกนี้ไม่มีอะไรแก้ไขไม่ได้ ค่อยๆ คิด ค่อยๆแก้ด้วยสติปัญญาที่เฉียบแหลม
สุขุมเยือกเย็นมีเหตุผล เข้าไว้ อย่าปล่อยใจตามอารมณ์หรือหุนหันพลันแล่น

เดี๋ยวจะผิดพลาดได้
ต้องมีจิตใจหนักแน่นมั่นคง เชื่อในสิ่งที่มีเหตุผล มองตนเองบ้างนะ

อย่า ไปมองคนอื่นมากนักเลยเดี๋ยวจะไม่สบายใจ และอาจมีปัญหาได้ การมองตนเอง บ่อยๆ จะได้พิจารณาตนเองปรับปรุงตนเอง

และแก้ไขตนเองให้ดีขึ้น

โสเครติส  กล่าวไว้ว่า

Know  Thyself  (จงรู้จักตัวสูเอง)

..ท่านละรู้จักตัวเองดีพอหรือยัง..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..