จากบล็อก.....งานของครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษานอกเหนือจากการสอน » นิเทศการสอนครูผู้สอนภาษาอังกฤษ (5)
ที่พบ....คำแนะนำ ของผู้รู้ท่านหนึ่ง ความว่า.....
อีอาจจะเข้ามาหาผัวหรือไง เปิดหน้าไหนก็เจอแต่เว็บของมึง พอเข้าไปดู ไม่เห็นมีสาระประโยชน์อะไร เกะกะลูกตาฉิบหาย อีเปรต ขนลูกขนผัวออกมาโชว์ภาพขอส่วนบุญอยู่นั่นแหละ เมื่อไหร่จะไปผุดไปเกิดเสียที อี สัมพะเวสี อ้อย กูเหม็นหน้ามึงฉิบหาย นึกว่าเก่งนักเหอ คนอื่นเขาเก่งกว่ามึงเขายังไม่โม้เลย มึงไปเรียนให้ได้เป็น Dr. เสียก่อนแล้วค่อยมาอวดภูมิ.....
ครูอ้อย ไม่ได้ตอบทันที ด้วยมีเรื่องที่สำคัญ และต้องทำก่อน ตื่นมาเช้านี้ เลยต้องนำมาเขียนให้รู้เรื่อง ตามคำแนะนำของผู้ที่เข้ามาหาความรู้ จากเว็บไหน ไม่ทราบได้ ด้วยบล็อกของครูอ้อย ได้กระจายไปตามโปรแกรม search engine ของเจ้าแห่งเน็ต
ตัวครูอ้อยเอง ก็ไม่เคยปิดกั้น หรือลบทิ้งข้อความใดๆๆ ด้วยเจตนา เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ไม่ได้หมายถึง อวดภูมิ โอ้อวด
หรือเข้ามาเพื่อหา .....ตามคำแนะนำของสมาชิกผู้หาความรู้ อาจจะไม่สบอารมณ์ ด้วยครูอ้อยมีบันทึกและบล็อกมากมายที่เขียน ประสบการณ์ ทุกด้านที่พบและปฏิบัติ
หากจะตามไปเขียนคำแนะนำ ครูอ้อย คงจะต้องใช้เวลาอีกหลายปี เพราะ ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ครูอ้อยก็จะเขียน....ใครจะมาห้ามได้
ผู้ที่เข้ามาหาความรู้ ต้องเป็นที่ผู้มีความรู้มากทีเดียว ที่เข้ามาอ่าน และไม่พบสิ่งที่ต้องการ เกิดอารมณ์ที่ไม่สมกับเป็นผู้ที่มีความรู้.....ตรงนี้ ต้องให้อภัยในกรณีศึกษา
เรื่องที่ครูอ้อยได้นำภาพ สามีและครอบครัวมาลงนั้น ก็เป็นเรื่อง....ครอบครัว ที่ใครๆๆก็ทำได้ ไม่ได้ผิด กม.อะไร ด้วยเป็นเรื่องของตนเอง ไม่ผิดเรื่องลิขสิทธิ์....ที่ต้องการนำมาเขียน มาเล่า.....ไม่ได้เบียดเบียน หรือ ผิดศีลธรรมแต่อย่างใด ไม่ได้มาขอส่วนบุญใครด้วย
ด้วย เรามีแล้ว เราทำแล้ว ได้บุญ คือ .....ความสุขใจ แบ่งปันกันและกันในความสุข บนพื้นโลกนี้
หากไม่สบอารมณ์ท่าน ก็ข้ามไป ไม่ต้องอ่าน
แต่หากท่านผู้รู้ ได้มาแช่งด่า ก่นสาป....
ครูอ้อยยังไม่ตาย และยังมีชีวิตอยู่ หรือ ท่านมีอิทธิฤทธิ์อันใด ที่มาสาป หรือ จะให้ครูอ้อย และ ครอบครัว เป็นไปตามคำของท่าน อาจจะเพราะ กรรมเก่า..... เสียมากกว่า
เหม็นหน้า....มาตั้งแต่เมื่อใด ไม่ทราบได้ จะให้เขียน แบบท่านผู้รู้ ที่ไม่มีตัวตน ท่านนั่นล่ะ น่าจะเป็น....อี สัมพะเวสี เสียมากกว่าที่ตามหา พูดกันไม่ได้ หากท่านผู้รู้แนะนำ หรือเขียน บทความให้ได้ดีกว่า....ท่านนั่นล่ะ จะได้ส่วนบุญนั้นด้วย
เรื่อง เก่ง.....เรียนกันตามจริง เพราะ ไม่เก่ง ไง ยอมรับไง จึงต้องเขียน คนที่เขียน ไม่ใช่เพราะ เก่งอย่างเดียว ทุกท่านมี พบ ทำ จนเกิดความชำนาญ เห็นผลแล้ว มีประโยชน์ จึงต้องการแบ่งปัน.....แลกเปลี่ยน ....ไม่ใช่เวทีที่จะมา อวด เบ่ง หรือ แข่งขันกัน
เรื่อง เกะกะลูกตา.....เป็นไปไม่ได้ ที่จะหลีกท่าน เพราะ ข้อมูล ก็อยู่เฉยๆๆ ท่านเอง เกะกะ มาคลิกอ่านเอง....ท่านนี่ขยันจริงๆๆ ขอชมเชย ที่เข้าไปพบ ข้อมูลของครูอ้อยมากมาย อ่านแล้วมีความสุขจังเลย.....
ไปเว็บไหน ก็เจอ ก็พบ....น่าปลื้มใจ ไหมมิตรรัก
เรื่องเรียนต่อให้ได้ Dr. นั้น มันก็เป็นเรื่องของครูอ้อย ที่จะจัดการชีวิตอย่างไร ท่านเป็นใคร....มีอำนาจอะไร มาบงการชีวิตของผู้อื่น หากทุกคน รอที่จะจบ Dr.กันก่อน เว็บนี้ หรือเว็บไหน ก็คงเหงา.....
ข้อแนะนำ.....ดมดอกรัก ให้มากๆๆ จะได้ไปทำลายต่อม ....จงเกลียด จงชัง......
ขออภัยทุกท่าน มิตรรัก เจ้าหน้าที่ดูแลเว็บ.....ครูอ้อยขอชี้แจง เป็นกรณีตัวอย่าง
โปรด....อย่าลบทิ้ง
จากบล็อก.....งานของครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษานอกเหนือจากการสอน » นิเทศการสอนครูผู้สอนภาษาอังกฤษ (5)
ที่พบ....คำแนะนำ ของผู้รู้ท่านหนึ่ง ความว่า.....
อีอาจจะเข้ามาหาผัวหรือไง เปิดหน้าไหนก็เจอแต่เว็บของมึง พอเข้าไปดู ไม่เห็นมีสาระประโยชน์อะไร เกะกะลูกตาฉิบหาย อีเปรต ขนลูกขนผัวออกมาโชว์ภาพขอส่วนบุญอยู่นั่นแหละ เมื่อไหร่จะไปผุดไปเกิดเสียที อี สัมพะเวสี อ้อย กูเหม็นหน้ามึงฉิบหาย นึกว่าเก่งนักเหอ คนอื่นเขาเก่งกว่ามึงเขายังไม่โม้เลย มึงไปเรียนให้ได้เป็น Dr. เสียก่อนแล้วค่อยมาอวดภูมิ.....
ครูอ้อย ไม่ได้ตอบทันที ด้วยมีเรื่องที่สำคัญ และต้องทำก่อน ตื่นมาเช้านี้ เลยต้องนำมาเขียนให้รู้เรื่อง ตามคำแนะนำของผู้ที่เข้ามาหาความรู้ จากเว็บไหน ไม่ทราบได้ ด้วยบล็อกของครูอ้อย ได้กระจายไปตามโปรแกรม search engine ของเจ้าแห่งเน็ต
ตัวครูอ้อยเอง ก็ไม่เคยปิดกั้น หรือลบทิ้งข้อความใดๆๆ ด้วยเจตนา เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ไม่ได้หมายถึง อวดภูมิ โอ้อวด
หรือเข้ามาเพื่อหา .....ตามคำแนะนำของสมาชิกผู้หาความรู้ อาจจะไม่สบอารมณ์ ด้วยครูอ้อยมีบันทึกและบล็อกมากมายที่เขียน ประสบการณ์ ทุกด้านที่พบและปฏิบัติ
หากจะตามไปเขียนคำแนะนำ ครูอ้อย คงจะต้องใช้เวลาอีกหลายปี เพราะ ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ครูอ้อยก็จะเขียน....ใครจะมาห้ามได้
ผู้ที่เข้ามาหาความรู้ ต้องเป็นที่ผู้มีความรู้มากทีเดียว ที่เข้ามาอ่าน และไม่พบสิ่งที่ต้องการ เกิดอารมณ์ที่ไม่สมกับเป็นผู้ที่มีความรู้.....ตรงนี้ ต้องให้อภัยในกรณีศึกษา
เรื่องที่ครูอ้อยได้นำภาพ สามีและครอบครัวมาลงนั้น ก็เป็นเรื่อง....ครอบครัว ที่ใครๆๆก็ทำได้ ไม่ได้ผิด กม.อะไร ด้วยเป็นเรื่องของตนเอง ไม่ผิดเรื่องลิขสิทธิ์....ที่ต้องการนำมาเขียน มาเล่า.....ไม่ได้เบียดเบียน หรือ ผิดศีลธรรมแต่อย่างใด ไม่ได้มาขอส่วนบุญใครด้วย
ด้วย เรามีแล้ว เราทำแล้ว ได้บุญ คือ .....ความสุขใจ แบ่งปันกันและกันในความสุข บนพื้นโลกนี้
หากไม่สบอารมณ์ท่าน ก็ข้ามไป ไม่ต้องอ่าน
แต่หากท่านผู้รู้ ได้มาแช่งด่า ก่นสาป....
ครูอ้อยยังไม่ตาย และยังมีชีวิตอยู่ หรือ ท่านมีอิทธิฤทธิ์อันใด ที่มาสาป หรือ จะให้ครูอ้อย และ ครอบครัว เป็นไปตามคำของท่าน อาจจะเพราะ กรรมเก่า..... เสียมากกว่า
เหม็นหน้า....มาตั้งแต่เมื่อใด ไม่ทราบได้ จะให้เขียน แบบท่านผู้รู้ ที่ไม่มีตัวตน ท่านนั่นล่ะ น่าจะเป็น....อี สัมพะเวสี เสียมากกว่าที่ตามหา พูดกันไม่ได้ หากท่านผู้รู้แนะนำ หรือเขียน บทความให้ได้ดีกว่า....ท่านนั่นล่ะ จะได้ส่วนบุญนั้นด้วย
เรื่อง เก่ง.....เรียนกันตามจริง เพราะ ไม่เก่ง ไง ยอมรับไง จึงต้องเขียน คนที่เขียน ไม่ใช่เพราะ เก่งอย่างเดียว ทุกท่านมี พบ ทำ จนเกิดความชำนาญ เห็นผลแล้ว มีประโยชน์ จึงต้องการแบ่งปัน.....แลกเปลี่ยน ....ไม่ใช่เวทีที่จะมา อวด เบ่ง หรือ แข่งขันกัน
เรื่อง เกะกะลูกตา.....เป็นไปไม่ได้ ที่จะหลีกท่าน เพราะ ข้อมูล ก็อยู่เฉยๆๆ ท่านเอง เกะกะ มาคลิกอ่านเอง....ท่านนี่ขยันจริงๆๆ ขอชมเชย ที่เข้าไปพบ ข้อมูลของครูอ้อยมากมาย อ่านแล้วมีความสุขจังเลย.....
ไปเว็บไหน ก็เจอ ก็พบ....น่าปลื้มใจ ไหมมิตรรัก
เรื่องเรียนต่อให้ได้ Dr. นั้น มันก็เป็นเรื่องของครูอ้อย ที่จะจัดการชีวิตอย่างไร ท่านเป็นใคร....มีอำนาจอะไร มาบงการชีวิตของผู้อื่น หากทุกคน รอที่จะจบ Dr.กันก่อน เว็บนี้ หรือเว็บไหน ก็คงเหงา.....
ข้อแนะนำ.....ดมดอกรัก ให้มากๆๆ จะได้ไปทำลายต่อม ....จงเกลียด จงชัง......
ขออภัยทุกท่าน มิตรรัก เจ้าหน้าที่ดูแลเว็บ.....ครูอ้อยขอชี้แจง เป็นกรณีตัวอย่าง
โปรด....อย่าลบทิ้ง
ให้ระลึกนึกว่านี้แหหละเป็นแบบทดสอบใจแห่งวิชาชีวิตขอรับคุณครูอ้อย
เราเจอแต่คำพูดดีๆแล้วรื่นหูสบายใจ
ถ้าคำพูดแบบนี้ละใจเราเป็นยังไง
นี้แหละแบบเรียนชีวิตที่แท้จริง..
.ทุกสรรพสิ่งในโลกมันถูกต้องเสมอ..แต่ความคิดเห็นของเราเท่านั้นที่ผิด..
ในน้ำขุ่นย่อมมีน้ำใสเสมอขอรับ..
ธรรมะคุ้มครองขอรับ...
สวัสดีครับพี่ครูอ้อย
อูยยยย....แผ่เมตตาไปเรื่อย ๆ ครับ...ไม่ต้องคิดตาม
โชคดีครับพี่ครู
สวัสดีค่ะ
* มาทักทายยามเช้าค่ะ
* โอ๋ยโหยว! เล่นกันแรงงงงงงง ปล่อยไปตามลมเถอะนะคะ คิดตามอารมณ์บูดเปล่าๆ
* ยิ้มไว้ค่ะ เวลาครูอ้อยยิ้มสิ่งแวดล้อมก็ยิ้มแฉ่งด้วยคะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูอ้อย พี่สาวที่รัก
ด้วย เรามีแล้ว เราทำแล้ว ได้บุญ คือ .....ความสุขใจ แบ่งปันกันและกันในความสุข บนพื้นโลกนี้
น้อง Moon smiles on Venus&Jupiter ขอร่วมอนุโมทนาบุญกับพี่ครูอ้อยค่ะ สาธุ สาธุ สาธุ... ขอบคุณค่ะ
คงต้องทำใจให้ยอมรับว่า แม้อยู่ในเมือง หรือที่ไหนๆ ก็ยังย่อมมีมนุษย์ ที่มีจิตใจหลายๆ แบบ แทรกๆ อยู่ในแต่ละสังคม ซึ่งเราจะรู้ได้ว่าใครเป็นอย่างไร ก็ต่อเมื่อเขาได้แสดงตัวตนออกมาให้เราเห็นที่คำพูด หรือ การกระทำ น้องขออนุญาตฝากเพลง ecosystem ค่ะ
เพลงชีวิตสัมพันธ์ Artist: คาราบาว Tags: คนหากิน
http://www.ijigg.com/songs/V2GB7C7PD
http://www.imeem.com/people/K53iDx3/music/alI-h0PO/12/
เจ้านกเอย เจ้าเคย อยู่บนกอไผ่ กู่ขัน บทเพลงจากใจ ชมไพร ชมพฤกษ์พนา
ส่งสำเนียง เสียงธรรมชาติ สร้างมา ผสมเสียงเพลง พฤกษา ที่มา ของเสียงดนตรี
กู่เรื่องราว บอกกล่าว ถึงความรู้สึก เป็นเพียง สามัญสำนึก
และการ ห่วงหาอาทร
ตอนนี้เรา สิ้นเงาไม้ ไม่เหมือนก่อน ชุ่มชื่น กลับกลายเป็นร้อน เป็นแล้ง ระแหงระเหิด
ความแห้งแล้ง ความชุ่มชื้น อย่างไหน ที่เราชอบใจ ความร่ำรวย ความยากจน อย่างไหน ที่คนชอบกัน
มันอยู่ที่ความ สมบูรณ์ ของหมู่ แมกไม้ ต้นสาย ต้นน้ำลำธาร นะ มาจากป่า สู่เมือง จากเขา ทะมึน หล่อเลี้ยง ผู้คน ในแท่น คอนกรีต
(ยามนี้เรา จึงมาร้องเพลง เพื่อบอก บรรเลง เสียงเพลง จากใจ เมืองนั้นมี ความศิวิไล เมื่อมี ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร มีนกกา หากิน บินว่อน เนื้อแม่ ลูกอ่อน มีนม ให้ลูกกิน)
คนหากิน สัตว์หากิน (เราไม่เบียดเบียนกัน และกัน) ต้นไม้งาม คนงดงาม (งามน้ำใจ ไหลเป็นสายธาร ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน มีคน มีต้นไม้)
มีสัตว์ป่า...
...ความสมดุลย์ คือคุณ ตามธรรมชาติ ดินน้ำ ลมฟ้า อากาศ เติมวาด ชุบชีวิตชน หมู่ไม้พันธุ์ อยู่กัน มาหลายชั่วคน ให้ใบ ให้ดอก ให้ผล ให้คน ได้ผลประโยชน์
กู่เรื่องราว บอกกล่าว ถึงความ รู้สึก เป็นเพียง สามัญสำนึก และการ ห่วงหาอาทร
ตอนนี้เรา สิ้นเงาไม้ ไม่เหมือนก่อน ชุ่มชื่น กลับกลายเป็นร้อน เป็นแรง ระแหงระเหิด
ความแห้งแล้ง ความชุ่มชื้น อย่างไหน ที่เราชอบใจ ความร่ำรวย ความยากจนอย่างไหน ที่คนชอบกัน
มันอยู่ที่ความ สมบูรณ์ ของหมู่ แมกไม้ ต้นสาย ต้นน้ำลำธาร
มาจากป่า สู่เมือง จากเขา ทะมึน หล่อเลี้ยง ผู้คน ในแท่น คอนกรีต
(ยามนี้เรา จึงมาร้องเพลง เพื่อบอก บรรเลง เสียงเพลง จากใจ
เมืองนั้นมี ความศิวิไล เมื่อมี ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร มีนกกา หากิน บินว่อน เนื้อแม่ ลูกอ่อน มีนม ให้ลูกกิน)
คนหากิน สัตว์ก็หากิน (เราไม่เบียดเบียนกัน และกัน) ต้นไม้งาม คนก็งดงาม (งามน้ำใจ ไหลเป็นสายธาร ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน มีคน มีต้นไม้)
มีสัตว์ป่า...
(ยามนี้เรา จึงมาร้องเพลง เพื่อบอก บรรเลงเสียงเพลง จากใจ เมืองนั้นมี ความศิวิไล เมื่อมี ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร มีนกกา หากิน บินว่อนเนื้อแม่ ลูกอ่อน มีนม ให้ลูกกิน)
คนหากิน สัตว์หากิน (เราไม่เบียดเบียนกัน และกัน) ต้นไม้งาม คนงดงาม (งามน้ำใจ ไหลเป็นสายธาร) ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน
มีคน มีต้นไม้
มีสัตว์ป่า...
ความแห้งแล้ง ความชุ่มชื้น อย่างไหน ที่คนชอบใจ ความร่ำรวย ความยากจน อย่างไหน ที่คนชอบกัน (ความสมบูรณ์ ของหมู่แมกไม้ ต้นสาย ต้นน้ำลำธาร มาจากป่า สู่เมือง จากเขา ทะมึน หล่อเลี้ยง ผู้คน ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน มีคน มีต้นไม้)
มีสัตว์ป่า...
คนหากิน สัตว์หากิน (เรา ไม่เบียดเบียนกัน และกัน) ต้นไม้งาม คนงดงาม (งามน้ำใจ ไหลเป็นสายธาร ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน มีคน มีต้นไม้) มีสัตว์ป่า มีสัตว์ป่า
(เรา ไม่เบียดเบียนกัน และกัน) ต้นไม้งาม คนงดงาม (งามน้ำใจ ไหลเป็นสายธาร ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน มีคน มีต้นไม้)
มีสัตว์ป่า...
มีความสุขกาย สบายใจ ทุกๆ วันเวลานะคะ ขอให้กำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย
.. เข้าไปอ่านบันทึกของครูอ้อยบ่อยๆ ไม่ได้เขียนแสดงความคิดเห็นใดๆ เลย
.. ให้สงสารที่ใจเขาเป็นทุกข์(จนต้องระบายออกมา)
.. เป็นบททดสอบอารมณ์ให้ครูอ้อย ได้ต่อสู้กับมันอย่างมั่นคง
.. คนเราส่วนใหญ่ลืมทำความสะอาดใจ ทำแต่ความสะอาดร่างกายเท่านั้น
.. ลืมให้อาหารใจ(คิดดีทำดี)ให้แต่อาหารกาย
.. ขอให้กำลังใจครูอ้อยนะคะ
เจริญพร โยมครูอ้อย
แผ่เมตตาไปให้เขาเถอะโยมครูเพราะเขาเป็นทุกข์มากที่สุด
เขาทนดูสภาพทุกข์ทางจิตของตัวเองไม่ได้
ชีวิตทางจิตจึงลุ่มๆดอนๆ ขึ้นๆลงๆ เลยพลอยให้ชีวิตกายเดือดร้อนไปด้วย
เจริญพร
ขอบคุณค่ะ ท่าน ธรรมฐิต
เหมือนน้ำทิพย์ ชะโลมใจ เมื่อ ยินคำหวาน
ปานมีดกรีด เมื่อพบ ผรุสวาท ค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องชาย นายช่างใหญ่
ที่คิดถึง
ขอบคุณสำหรับ กำลังใจ ที่มีให้ พี่สาว คนนี้เสมอ
สวัสดีค่ะ คุณพี่ นาง พรรณา ผิวเผือก (ไม่มีชื่อกลาง)
รักษาสุขภาพนะคะ คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องใบไม้ที่รัก Moon smiles on Venus&Jupiter
คิดถึงน้องมากๆๆค่ะ
เข้ามาเยี่ยมค่ะ
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมที่บล็อกค่ะ
หมอเคยถูกคนด่าเหมือนกัน แต่ไม่สนใจและลบทิ้งเลย
เรามั่นใจในความดีที่ทำก็ไม่ต้องสนใจค่ะ
อยากให้คุณครูทุกคนช่วยกันสอนเด็กนักเรียนเรื่องการป้องกันโรคเหมือนครูอ้อยค่ะ
ขอบคุณแทนกระทรวงสาธารณสุขนะคะ
บางทีเข้ามาอ่านแต่ไม่ได้ลงชื่อไว้ค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง งูเขียวหางไหม้
ครูอ้อย แผ่เมตตาให้กับเขาทุกวัน วันละหลายๆครั้งด้วยค่ะ
ขอบคุณมากๆๆนะคะ
ขอบคุณ อย่างสุดซึ้งค่ะ น้อง ลีลาวดี
มีความสุขมากๆๆนะคะ
เราทำดี หรือทำชั่ว ก็ตามแต่ หากถูกใจเขาก็บอกว่าชอบ ผิดใจเขาก็เกลียด นี่คือความจริง เจริญพร
สวัสดีค่ะครูอ้อย มาเป็นกำลังใจค่ะ
สู้ๆๆนะคะ
ปล่อยวาง อย่าโต้ตอบ
ผู้ติดตาม [IP: 125.26.72.222]