ข้าพเจ้าเดินทางครึ่งความดี มาพร้อมกับบทกวีแสวงหา

ครึ่งของความว่างเปล่าที่ ก้าวเดิน
...........................
ข้าพเจ้าเดินทางมาครึ่งโลก
ผ่าครึ่งซีกความโศกมิพบแก่น
อดีตกาลทรงจำเตียนราบแปน
พังพาบเหนือดินแดนเคยยินดี
ข้าพเจ้าเดินทางมาครึ่งหวัง
มาทุกความจริงจังไปทุกที่
พานพบความปราชัยเท่าที่มี
เสียงดนตรีปัจจุบันยังร้องไห้
ข้าพเจ้าเดินทางครึ่งชีวิต
เดินยึดติดใบหน้าอันป่วยไข้
เดินเซซัดซานซมล้มมาไกล
ลุกขึ้นได้เพราะเพียงมีน้ำตา
ข้าพเจ้าเดินทางครึ่งความดี
มาพร้อมกับบทกวีแสวงหา
คงต้องการอีกครั้งของธรรมา
ณ ศาสดาบิ่นบ้าจนเตรียมใจ
ครึ่งของความว่างเปล่าข้าฯเดินทาง
ทุกทุกการย่างก้าว ข้าฯไปไหน
จักรภพตรงหน้าเหลืออะไร
ยุคสมัยล้มล้างทางข้าฯเดิน
โดย: สิงหา สัตยนนท์
กลอนบทนี้ มีความหมายดีจังเลย
ประสบการณ์ของคนคนหนึ่ง
ช่างสรรหามาเขียนได้ประทับใจ
เก่งๆมากๆคนยุคใหม่
ขอให้ก้าวหน้า ประสบผลสำเร็นในสิ่งที่ชื่นชอบนะค่ะ
ขอมาอ่านและติดตามผลงานต่อๆไปนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ยุคสมัยเปลี่ยนไปใจอ้างว้าง
มาครึ่งทางแสนเหนื่อยเมื่อยหนักหนา
เดินตามทางร่วมร้อยกิโลวา
ต้องมุ่งหน้าต่อเดินดำเนินไป
ฝ่าฟันพันทุกข์อุปสรรค
เจอทั้งรักโลภเกลียดและใหลหลง
ในวังวนของคนเรานานาพันธุ์
ใจสำคัญมุ่งไปทางเดินของความดี..
อ้อยเล็ก
15 ก.ค.2552
เราต่างเดินทางไกล..
แต่จะมีสักกี่ดวงใจที่รู้ว่า
อะไร คือ ความหมายของการเดินทาง
...
ผมชอบบทกวีในบันทึกนี้ นะครับ
เพื่อนของฉัน เดินทางมาเกือบ ครึ่งโลก พบแต่โศกโลกกว้าง ทางข้างหน้า
เก็บความช้ำ หมองหม่น จนด้านชา เร่ร่อนหา แก่นแท้ แต่ไม่เจอ
ด้วย เดินมา ครึ่งหนึ่ง ของชีวิต เคยยึดติด ใจด้านชา คราเสนอ
เสียงดนตรี คือร่ำไห้ ไม่อยากเจอ พบเสมอ คือปราชัย ที่ท้าทาย
ผจญทุกข์ ไร้สุข ทุกย่างก้าว เจ็บปวดร้าว เกินจิต คิดมุ่งหมาย
ต้องดิ้นรน ต้องสู้ อย่างผู้ชาย หากร่างกาย อ่อนแอ ย่อมแพ้มัน
ในโลกกลม ใหญ่กว้าง ทางข้างหน้า ล้วนมายา เสแสร้ง แกล้งเย้ยหยัน
ต่างสังคม คนคิด ผิดแผกกัน ทุกชนชั้น แก่งแย่ง แล้งน้ำใจ
แต่ละก้าว ของเพื่อน คือจุดหมาย ทั้งหญิงชาย มีสิทธิ์ฝัน อันยิ่งใหญ่
จักรภพ ตรงหน้า เหลืออะไร ทุกทางไป มีสิทธิ์ คิดต่างกัน
ให้เพื่อนเรา มีจิตใจ ที่สู้ สู้ ให้ชีพอยู่ ได้คิดบ้าง อย่างสร้างสรรค์
ยุคสมัย ล้มล้าง ช่างหัวมัน แม้ทางตัน ซึ้งสงบใจ ในพระธรรม (บวช)
ขอมอบให้ด้วยห่วงใย คะ
เพื่อนของฉัน เดินทางมาเกือบ ครึ่งโลก พบแต่โศกโลกกว้าง ทางข้างหน้า
เก็บความช้ำ หมองหม่น จนด้านชา เร่ร่อนหา แก่นแท้ แต่ไม่เจอ
ด้วย เดินมา ครึ่งหนึ่ง ของชีวิต เคยยึดติด ใจด้านชา คราเสนอ
เสียงดนตรี คือร่ำไห้ ไม่อยากเจอ พบเสมอ คือปราชัย ที่ท้าทาย
ผจญทุกข์ ไร้สุข ทุกย่างก้าว เจ็บปวดร้าว เกินจิต คิดมุ่งหมาย
ต้องดิ้นรน ต้องสู้ อย่างผู้ชาย หากร่างกาย อ่อนแอ ย่อมแพ้มัน
ในโลกกลม ใหญ่กว้าง ทางข้างหน้า ล้วนมายา เสแสร้ง แกล้งเย้ยหยัน
ต่างสังคม คนคิด ผิดแผกกัน ทุกชนชั้น แก่งแย่ง แล้งน้ำใจ
แต่ละก้าว ของเพื่อน คือจุดหมาย ทั้งหญิงชาย มีสิทธิ์ฝัน อันยิ่งใหญ่
จักรภพ ตรงหน้า เหลืออะไร ทุกทางไป มีสิทธิ์ คิดต่างกัน
ให้เพื่อนเรา มีจิตใจ ที่สู้ สู้ ให้ชีพอยู่ ได้คิดบ้าง อย่างสร้างสรรค์
ยุคสมัย ล้มล้าง ช่างหัวมัน แม้ทางตัน ซึ้งสงบใจ ในพระธรรม (บวช)
พี่ก็แต่งกลอนเก่งครับ...ผมก็ชอบกลอนพี่จัง....ขอบคุณครับ....
ขออนุญาตินำรูปไปใช้ประกอบบันทึกใน FB นะคะ