เพื่อนของฉัน เดินทางมาเกือบ ครึ่งโลก พบแต่โศกโลกกว้าง ทางข้างหน้า

เก็บความช้ำ หมองหม่น จนด้านชา เร่ร่อนหา แก่นแท้ แต่ไม่เจอ

ด้วย เดินมา ครึ่งหนึ่ง ของชีวิต เคยยึดติด ใจด้านชา คราเสนอ

เสียงดนตรี คือร่ำไห้ ไม่อยากเจอ พบเสมอ คือปราชัย ที่ท้าทาย

ผจญทุกข์ ไร้สุข ทุกย่างก้าว เจ็บปวดร้าว เกินจิต คิดมุ่งหมาย

ต้องดิ้นรน ต้องสู้ อย่างผู้ชาย หากร่างกาย อ่อนแอ ย่อมแพ้มัน

ในโลกกลม ใหญ่กว้าง ทางข้างหน้า ล้วนมายา เสแสร้ง แกล้งเย้ยหยัน

ต่างสังคม คนคิด ผิดแผกกัน ทุกชนชั้น แก่งแย่ง แล้งน้ำใจ

แต่ละก้าว ของเพื่อน คือจุดหมาย ทั้งหญิงชาย มีสิทธิ์ฝัน อันยิ่งใหญ่

จักรภพ ตรงหน้า เหลืออะไร ทุกทางไป มีสิทธิ์ คิดต่างกัน

ให้เพื่อนเรา มีจิตใจ ที่สู้ สู้ ให้ชีพอยู่ ได้คิดบ้าง อย่างสร้างสรรค์

ยุคสมัย ล้มล้าง ช่างหัวมัน แม้ทางตัน ซึ้งสงบใจ ในพระธรรม (บวช)

พี่ก็แต่งกลอนเก่งครับ...ผมก็ชอบกลอนพี่จัง....ขอบคุณครับ....