น้องหน่อมแน้ม..เป็นเด็กชายรูปร่างเล็ก ผิวขาวดวงตาคมเข้ม ซน ดื้อ ชอบรังแกเพื่อน ๆ เมื่อเพื่อนบางคนคิดต่อสู้กลับบ้าน  หน่อมแน้มจะไม่สู้ตอบ  เรื่องการเรียนไม่ชอบเรียน  ไม่ทำการบ้าน ขาดเรียนบ่อยๆ หรือหนีโรงเรียนไปเล่นน้ำในคลองท้ายบ้าน  และคบกับเพื่อเกเร  เมื่อมีความผิดจะไม่ตอบข้อซักถามและนั่งก้มหน้านิ่งเฉย

        หน่อมแน้มอาศัยอยู่กับยาย  ที่ดูค่อนข้างมีอารมณ์แปรปรวน สภาพบ้านก็จัดเป็นกลุ่มฐานะยากจน   คุณพ่อติดคุกอยู่ที่ภาคใต้ คุณตาและคุณแม่ติดคุกอยู่ที่เรือนจำพิษณุโลก  ทุกคนติดคุกเพราะคดียาบ้า  พฤติกรรมที่บ้านคุณยายตามใจและไม่เคยใช้งานหน่อมแน้ม เมื่อไมพอใจก็จะกราดเกรี้ยวด้วยวาจาและถ้อยคำรุนแรง

      หน่อมแน้มมีหน้าชาย ๒ คนที่อาศัยอยู่ในครอบครัวเดียวกัน  น้าชายของหน่อมแน้มทั้งสองคนมีลักษณะเป็นคนเกเร ไม่เอาการเอางาน ไม่มีงานทำประจำนอกจากรับจ้างชั่วคราวตามหมู่บ้าน มีพฤติกรรมดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ 

      ก่อนหน้านี้เมื่อกว่า ๑๐ ปีที่ผ่านมา  ชุมชนแห่งนี้คงมีการลักลอบค้ายาบ้ากันมากมาย  สังเกตจากผู้ปกครองของเด็ก ๆ ถูกฆ่าตายอย่างทารุณโหดเหี้ยม และหลายรายที่ติดคุกเพราะเรื่องเดียวกันนี้  ภายหลังที่ถูกปราบก็ลดลง  แต่โรงเรียนได้ทำการป้องกันเพราะไม่มีเด็กติดยาในวัยเรียน 

     แต่ละเดือน...หน่อมแน้มจะมาลาคุณครูเพื่อไปเยี่ยมแม่ที่เรือนจำ  และวันนั้นหน่อมแน้มแต่งกายชุดหล่อที่ไม่ใช่ชุดนักเรียนมาหาคุณครูบอกว่า  "วันนี้ก็มาขอลาเช่นกัน คุณพ่อพ้นโทษออกมาและกลับมาหาหน่อมแน้มแล้ว ซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้หน่อมแน้มด้วย และพ่อจะพาหน่อมแน้มไปเยี่ยมแม่ที่เรือนจำ"  เมื่อกลับจากเยี่ยมแม่ทีไรหน่อมแน้มจะมารายงานว่าแม่ใกล้จะได้รับอภัยโทษแล้วเพราะเป็นนักโทษผู้มีความประพฤติดี 

     คราวนี้หน่อมแน้มมาบอกว่า "คุณแม่ของผมพ้นโทษออกมาแล้วครับ แม่ของผมแต่งตัวสวยมากครับและเป็นคนสวยด้วย" เมื่อถามถึงคุณพ่อ..หน่อมแน้มตอบอย่างไม่เต็มเสียงและน้ำตาคลอเบ้าว่า.."คุณพ่อมาหาผมครั้งนั้นครั้งเดียวแล้วก็หายไปไม่กลับมาอีกเลย ใคร ๆ ก็ว่าคุณพ่อของผมคงถูกฆ่าตายไปแล้วครับ"

    เวลานี้...หน่อมแน้มค่อนข้างหายเกเร  เลิกคบเพื่อนกลุ่มเกเร  เลิกการกลั่นแกล้งเพื่อน ๆ และมีความสนใจเรียนขึ้นมาบ้างแล้ว หน่อมแน้มชอบให้คุณครูชมว่า.."หน้าตาดี หล่อ เท่ห์" วันนั้นจะยิ้มและช่วยงานครูยามว่างทั้งวัน