นิยาย..สัตว์..กับ..สิ่งแวดล้อม

วันหนึ่งๆเวลามักจะหมดไปกับการดูโทรทัศน์หรือไม่ก็นั่งอยู่หน้าคอมตรงข้ามกับวัยเด็กสมัยก่อนที่มีนิทานและธรรมชาติเป็นสื่อเรียนรู้...เดี๋ยวนี้จอโทรทัศน์จอคอมกลายเป็นสื่อเรียนรู้สากลกว้างไกลจนบางอย่างเกินขอบเขต...ไปเห็นเรื่องควายที่น่าสนใจ..สาระคดีเรื่องนี้อยู่แถวๆอเมริกาใต้เป็นเกาะสภาพภูมิประเทศเป็นลุ่มน้ำขังส่วนใหญ่..ควายที่อยู่บนเกาะนี้มีกว่าห้าแสนตัว..เขาเล่าว่ามีเรือจากเอเซียมาจมอยู่ใกล้เกาะควายที่รอดตายว่ายน้ำมาติดฝั่งฝังรกรากแพร่พันธุ์ให้เห็นมาจนกระทั่งบัดนี้..ความสัมพันธ์ระหว่างคนกับควายมีดีจนน่าทึ่งเป็นต้นว่าตำรวจขี่ควายเป็นพาหนะเวลาไปจับผู้ร้ายในป่า...ขี่ควายตรวจตรารักษาความปลอดภัยในหมู่บ้าน...ควายลากรถขนส่งภายในหมู่บ้านประหยัดน้ำมันไปในตัว..ไม่ส่งเสียงรบกวนประสาทเงียบสุขุมตามภาษาควาย..ไม่เสียดุลการค้าขี่ควายแทนมอเตอร์ไซน์..ส่งเสริมความสัมพันธ์ทางธรรมชาติ..ระหว่างควายกับคนๆรักควายควายรักคน...ทีนี้ก็มาถึงเรื่องนิยายอาหรับเรื่องพันกับหนึ่งทิวา..ฟังไม่ได้ศัพท์จับมากระเดียดว่า..ในอาหรับที่กล่าวถึงเมืองแบกแดดที่รุ่งเรืองมาในโบราณกาลมีสุลต่านกับนางในฮาเร็มนางเหล่านี้จะถูกฆ่าทิ้งเมื่อหมดความพอใจจากสุลต่านแต่ก็มีนางหนึ่ง..เธอเล่าเป็นนิทานถวายแถมเป็นเรื่องราวที่ทำให้สุลต่านลืมความเบื่อหน่าย..เธอรอดชีวิตเพราะความฉลาดช่างเล่า..นิทานพันกับหนึ่งทิวา..นิทานต่อชีวิต