ขีปนาวุธ ทางยุทธศาสตร์ MGM-31 Pershing 1 และ 2
|
ขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์ MGM-31 Pershing 1 และ 2
ในปี 1958 มาร์ตินได้เริ่มพัฒนา เพอร์ชิ่ง ลำเลียงบนยานสายพาน เอฟเอ็มซี สี่คัน ยานเหล่านี้บรรทุกแท่นยิงและตัวอาวุธปล่อย สถานีทดสอบโปรแกรมเมอร์และเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ชุดเครื่องรับวิทธยุและหัวรบนิวเคลียร์ อาวุธปล่อยเมื่อประกอบแล้วจะถูกยกขึ้น เพื่อยิงในแนวตั้ง การยิงจะกระทำในระยะไกล
กำลังขับเคลื่อนได้มาจาก มอเตอร์จรวดธิโอคอล สองขั้น การควบคุมทำด้วยระบบนำวิถีแรงเฉื่ือย การยิงอาวุธปล่อยขึ้นไปในอวกาศแล้วกลับลงมาเหนือเป้าในพิสัย 100 ถึง 460 ไมล์ทำการทดสอบในเดือน กุมภาพันธ์ 1960 และเข้าประจำการครั้งแรกในสหรัฐ เดือน กรกฎาคม 1962 พอถึงปี 1964 ก็วางกำลังในกองทัพอากาศสหรัฐและในเยอรมันตะวันตก ในหน่วยของทหารอากาศเยอรมัน
เพอร์ชิ่ง 1 เอ ผลิตมาตั้งแต่ปี 1967 บรรทุกบนรถ เอ็ม 656 ขนาด5ตันที่ดัดแปลงโดยเฉพาะให้สามารถลำเลียงไปกับ บ.ล. ซี-130 ได้ ระบบอาวุธทั้งหมดสามารถบรรทุกไปได้โดยรถเพียงคันเดียว การปรับปรุงอื่นๆได้แก่ระบบการสื่อสารและลดเวลาปฏิกิริยาตอบโต้อีกครั้งในปี 1976 ทำให้สามารถยิงอาวุธปล่อยได้3นัดต่อเนื่องและปฏิบัติการได้อย่างรวดเร็ว จากสถานที่ๆไม่เคยสำรวจมาก่อน
การพัฒนาครั้งต่อมาเป็นผลให้ได้ เพอร์ชิ่ง 2 ออกมาเพื่อลดยีลด์หัวรบลงไปได้ เนื่องจากมีความแม่นยำสูงขึ้น เพราะระบบนำวิถีด้ยเรดาห์เฉพาะพื้นที่ เพอร์ชิ่ง 2 มีพิสัยไกลกว่า รุ่น 1 เอ เป็นสองเท่าและได้พัฒนาโดยสัญญาเป็น 360 ล้านดอลลาร์ เพื่อนำมาทดแทนระบบแรกๆจำนวน 108 ระบบในเยอรมันตะวันตกเริ่มในปี 1984 งานปรับปรุงอื่นๆได้แก่ลดบริภัณฑ์สนับสนุนและกำลังพลปรับปรุงเวลาปฏิกิริยาปฏิบัติการและให้อยู่รอดได้สูงขึ้น
หัวรบเจาะลงไปในพื้นดินทำให้อาวุธปล่อยมีประสิทธิภาพลึกลงไปถึง98ฟุต พิสัยของอาวุธปล่อย 120 ไมล์ ยิงทดสอบความแม่นยำอยู่ภายใน 82 ฟุต ขีปนาวุธแบบนี้ยิงได้สูง 1 ล้านฟุต ความเร็ว 12 มัค
| Create Date : 17 มีนาคม 2551 |
| Last Update : 17 มีนาคม 2551 23:43:06 น. |
|
|
|
|
