ฝนตกอย่างหนักและบ่อยครั้งนั้นคือฟ้าลงโทษ

ในทัศนะของโม่จื๊อต่อเรื่องอัตลักษณ์ของผู้มีอำนาจเหนือกว่า  เขากล่าวทำนองว่า...ฟ้าได้เลือกนักปกครองโดยยกให้เป็นโอรสของสวรรค์  เมื่อโอรสแห่งสวรรค์รู้สึกตนว่าเกินกำลังในการปกครอง

จึงเลือกคนที่มีคุณค่าถัดลงมาให้เป็นเสนาบดีช่วยกันปกครองอาณาจักร  เพื่อสอดส่องดูแลทุกข์สุขไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินให้ทั่วถึง  เสนาบดีจึงเลือกคนที่มีคุณค่าลงมาอีกเพื่อปกครองแคว้นเล็กแคว้นน้อย 

 เมื่อเจ้าครองนครทั้งหลายเห็นว่าเกินกว่าหูตาจะได้ยินหรือมองเห็นวิถีผู้คนได้เพียงพอก็เลือกคนดีที่สุดตั้งเป็นข้าราชการช่วยกันดูแลต่างพระเนตรไปอีก

เมื่อได้แต่งตั้งผู้ปกครองในระดับต่าง ๆ แล้ว  ผู้เป็นโอรสแห่งสวรรค์ก็ประกาศเป็นพระบรมราชโองการแก่ผู้ใต้ปกครองว่า...เมื่อท่านทั้งหลายได้ยินข่าวดีหรือข่าวร้าย  จะต้องแจ้งให้ผู้ปกครองเหนือตนทราบ  ถ้าผู้ปกครองเหนือตนว่าผิด  คนที่อยู่ใต้ปกครองก็ว่าผิดด้วย  เมื่อผู้ใดทำคุณงามความดีก็ต้องยกย่องให้รู้โดยทั่วกัน

ที่นี้  เราจะทำอาณาจักรให้มีกฎกติกาได้อย่างไร  ตอบได้ว่า...โอรสแห่งสวรรค์สามารถรวบรวมกฎกติกาต่าง ๆ ในอาณาจักรได้  แต่ผู้ใต้ปกครองทำตนเป็นคนมีอัตลักษณ์กับโอรสแห่งสวรรค์โดยไม่ใช่เป็นอัตลักษณ์กับฟ้าแล้วป่าก็ยังคงเป็นป่าเหมือนเดิมยากที่ใครจะทำลายได้ 

 การเกิดมีพายุฝนตกอย่างหนักและบ่อยครั้งนั้นคือฟ้าลงโทษประชาชน  เพราะมีความผิดในการแสดงกฎกติกาของตนให้เป็นอัตลักษณ์กับเจตนารมณ์ของฟ้านั้นแล.