เสียงจากหนูๆ

พอพูดถึงโต๋ เลยทำให้นึกถึงเมื่อครั้งสมัยที่โต๋มาเล่นคอนเสิร์ตเพื่อหารายได้ช่วยเหลือเด็กป่วยโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ครั้งนั้นฉันมีโอกาสได้เเต่งบทกลอนเพื่อประกอบ VTR เล่าเรื่องราวความเป็นมาของโต๋ ก่อนเปิดคอนเสิร์ตจำได้ว่าฉันให้ชื่อกลอนนี้ว่าเสียงจากหนูๆ ครั้งนั้นนอกจากจะได้รับโอกาสในการเเต่งบทกลอนเเล้วยังมีโอกาสได้พาเด็กป่วยขึ้นเวทีพร้อมๆกับพี่โต๋ (ขึ้นไปประคองเด็กเพราะเด็กคนหนึ่งทำท่าจะเป็นลม อิอิ )

 เสียงจากหนูๆ

หนูเจ็บหนูไข้ได้รักษา           หนูมาโรงพยาบาลพบหมอ

ทุกคนช่วยหนูไม่รั้งรอ            เเม่พ่อหนูก็พลอยไม่สบาย

อยู่โรงพยาบาลนั้นเเสนยากเข็ญ     เช้าเย็นอกสั่นขวัญหาย

ฉีดยาเจาะเลือดไม่วาย        ชีวิตหนูนั้นคล้ายถูกจองจำ

หนูยังต้องเรียนต้องรู้                      คุณครูมีไหมหนูใคร่ถาม

ห้องเล่นยังไม่เห็นรูปธรรม                ห้องเรียนเเละสนามยังไม่มี

วอนท่านผู้มีจิตเมตตา                      นำพาภาพฝันหนูนี้

เป็นจริงในเร็ววันเสียที                         หนูและเพื่อนจะได้มีที่เล่นเรียน  

                                                  ประพันธ์โดย.....สุธีรา    พิมพ์รส

                                                    17  ตุลาคม ......2547

ประกอบ  VTR  งานน้องโต๋ ศักสิทธิ์  เวชสุภาภรณ์

  

     ภาพนี้ต้องขยายถ่ายกับพี่โต๋ของเด็กๆตัวเป็นๆเลยนะคะ