เมื่อต้องรับผิดชอบเปิดประตูเครื่องบินกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน

เมื่อต้องไปประชุมหรืออบรมที่กรุงเทพ  พี่เอและพี่บีจะเดินทางโดยเครื่องบินทุกครั้ง( ตามประสาข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ )  แต่ครั้งนี้เจอแจ๊คพอตเพราะได้ที่นั่งติดกับประตูฉุกเฉิน  หลังจากแอร์โฮสเตสสาธิตวิธีการใช้เสื้อชูชีพและการปฏิบัติตัวแก่ผู้โดยสารทั้งหมดแล้วก็เดินมายื่นเอกสารวิธีการเปิดประตูฉุกเฉินและอธิบายให้พี่เอ พี่บีฟัง  และบอกว่าถ้ายังไม่เข้าใจก็ให้ลองอ่านรายละเอียดในเอกสารดูก่อน

                 พี่เอและพี่บีอ่านเอกสาร พร้อมกับชำเลืองมองประตูฉุกเฉินไปซักครู่ ก็ตัดสินใจว่าพยาบาลสาวสวยแถมรูปร่าง

บอบบางอย่างเราคงไม่ไหวแน่ๆ จึงเรียกแอร์โฮสเตสคนเดิมมาหา

                                พี่เอ   :   ขอโทษนะคะ คือพี่สองคนคิดว่าคงทำหน้าที่ไม่ได้หรอกค่ะท่าทาง

                                               ประตูจะหนักแล้วก็เปิดยากนะคะ

                   แอร์โฮสเตส   :    อ๋อ  ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ  ตั้งแต่บินมาโอกาสที่จะต้องเปิดประตู

                                               ฉุกเฉินเกิดขึ้นน้อยมากๆค่ะ           

                              พี่บี      :   แต่ถ้าเกิดขึ้นมาไฟลท์นี้ละคะ  จะทำไงพี่เปิดไม่ได้หรอก

                              พี่เอ     :   จริงด้วย  พี่ว่าช่วยเปลี่ยนให้หนุ่มๆ ซักสองคนมานั่งตรงนี้ดีกว่านะคะ  

                แอร์โฮสเตส    :   ต้องขอโทษจริงๆนะคะ คือพนักงานไม่มีสิทธิ์แลกที่นั่งให้น่ะค่ะ

                                                ยกเว้นว่าผู้โดยสารจะตกลงกันเองค่ะ

                                พี่เอกับพี่บีหันมาสบตากัน  แล้วพี่เอก็รีบลุกขึ้นไปยืนที่ตรงกลางทางเดิน

                   พร้อมพูดดังๆ

                             พี่เอ     :   ขอโทษนะคะ คุณแอร์โฮสเตสบอกว่าที่นั่งตรงนี้ต้องรับผิดชอบ

                                                เปิดประตูเครื่องบินกรณีฉุกเฉินดิฉันกับเพื่อนตัวเล็กๆคงเปิดไม่ไหว

                                                อยากขอแลกที่นั่งกับคุณผู้ชายซักสองท่านน่ะค่ะ

                  ผู้โดยสารทุกคนนั่งเงียบ  บางคนก็หันไปมองคนข้างๆ แอร์โฮสเตสก็ตกใจและ

    พยายามดึงมือให้นั่งลงแต่พี่เอก็ไม่สนใจ  แถมพี่บียังลุกขึ้นมายืนอีกคน

                            พี่บี     :     ไม่มีหนุ่มๆคนไหนคิดจะเสียสละเพื่อความปลอดภัยของพวกเรา

                                                ทั้งลำเลยเหรอคะ

                             พี่เอ   :        คิดให้ดีนะคะ    พวกคุณจะฝากชีวิตไว้กับผู้หญิงตัวเล็กๆ

                                                  อย่างเราเหรอคะ

              

                  พี่เอและพี่บีช่วยกันใช้ สายตาจิกไปที่ผู้ชายทีละคน   หลังจากเกิดความเงียบไป

                ทั้งลำอยู่ครู่ใหญ่   ก็มีหนุ่มใหญ่คนหนึ่งพูดเสียงดังมาจากด้านหลัง

                           หนุ่ม     :  นี่คุณ  ผมว่าคุณสองคนรีบนั่งลงและรัดเข็มขัดดีกว่า  ไม่ต้องกลัว

                                              หรอก  ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นจริงๆ ไม่มีใครโทษพวกคุณหรอกน่า

                                              ผมว่าทุกคนมัวแต่สวดมนต์กันมากกว่า    เนี่ย  เครื่องจะขึ้นอยู่แล้ว

                                              พวกคุณรีบสวดมนต์เหอะ  อย่ามาทำลายสมาธิกันเลย  ขอร้องหล่ะ