หลายๆครั้งที่พยายามหาคำตอบว่า ทำไมผู้หญิงถึงมักมีปัญหาเรื่อง ซึมเศร้า หดหู่ เมื่อเข้าวัยกลางคน

เท่าที่ดิฉันต้องทำหน้าที่เป็น "ผู้ฟัง" มาระยะหนึ่งในปัญหาความไม่เข้าใจกันในครอบครัวเมื่อ "แม่บ้าน" เริ่มเข้าสู่วัยหมดประจำเดือน ไม่ว่า ปัญหากับสามีที่มักมีปัญหาหยุมหยิมที่สะสม หรือลูกๆ ซึ่งส่วนมากก็กำลังเข้าสู่วัยรุ่นพอดี คิดว่าส่วนหนึ่งก็คือผู้หญิงรู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่เธอเป็นและการขาดคนรับฟังสิ่งที่เธออยากพูด

อาจจากลักษณะสังคมปัจจุบันน่ะค่ะ ที่ต่างคนต่างอยู่มากขึ้น ทำให้ผู้หญิงไม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิงที่สนิทสนมพอที่จะพูดคุยเรื่องต่างๆได้ ยิ่งคนมีครอบครัว ภาระของครอบครัวก็อาจทำให้ต้องตัดกิจกรรมกับเพื่อนๆ ออกไป เหลือไว้แต่กิจกรรมครอบครัว  และผู้หญิงจำนวนหนึ่งก็รู้สึก "ติดกับดัก" กับปัญหาในบ้านที่ไม่สามารถหาทางออกได้

งานวิจัยจากต่างประเทศบ่งบอกว่า ผู้หญิงที่ทำงานนอกบ้านด้วยมีภาวะซึมเศร้าน้อยกว่าผู้หญิงที่ทำหน้าที่แม่บ้านอย่างเดียว ซึ่งน่าสนใจว่าเป็นความรู้ที่เปลี่ยนจากเดิมเมื่อยี่สิบปีก่อนที่บอกว่าผู้หญิงทำงานนอกบ้านหดหู่มากกว่า นั่นน่าจะแสดงว่าการออกสู่สังคมเป็นตัวช่วยหนึ่งของผู้หฺญิงในปัจจุบันที่จะได้ไปพูดคุยกับคนอื่นๆ บ้างนะคะ

แต่ไม่ว่าจะทำงานนอกบ้านหรือไม่ สองสิ่งที่ดิฉันเรียนรู้ว่าช่วยลดภาวะซึมเศร้าได้คือ

  • สิ่งแรก "การมีเพื่อนผู้หญิง ที่จะมีเวลาร่วมกันไปช๊อบปิ้ง ไปกินอาหารด้วยกันสักมื้อสองมื้อต่อเดือน และมีกิจกรรมที่สนุกสนานได้พูดคุยกันบ้าง"
  • สิ่งที่สองคือ"การมีเวลาที่จะอยู่กับตัวเองเล็กๆน้อยๆ ในแต่ละวัน" ไม่ว่าจะเป็นการไปเดินในสวนสุขภาพ ไปออกกำลังกายด้วยตัวเอง แต่ต้องเป็นส่วนตัวจริงๆ เพื่อให้ได้ใช้เวลานั้นเป็นรางวัลให้ตัวเองบ้างน่ะค่ะ

ก็หวังว่าคุณผู้หญิงที่เริ่มเข้าสู่วัยกลางคนรวมทั้งครอบครัวของคุณผู้หญิงจะผ่านพ้นช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านได้อย่างไม่ยากเย็นจนเกินไปค่ะ