เราจึงอยู่บนความไม่เหมือนที่เหมือนกัน

  ขอความสันติสุขจงมีแด่ทุกท่าน

            ท่านพี่น้องครับการเดินทางของผม นายเบดูอิน แม้ว่าจะใช้ระยะเวลาในการเดินทางไม่นานนัก แต่ผมก็เดินทางมาได้ในบันทึกที่ 100 แล้ว ณ.ตอนนี้

            ก่อนที่ผมจะว่าอะไรต่อไป ขอเรียนต่อท่านทั้งหลายว่า ผมไม่มีอะไรจะมอบให้ท่านทั้งหลายจากใจจะ มีเพียงหนังสือเล็กๆ 10 เล่ม ตอนแรกว่าจะมอบให้ท่าน 5 เล่ม มาคิดอีกทีมันน้อยไป ขนาด 10 เล่ม ผมก็ว่าน้อยอยู่ดี ใจจริงส่วนลึกอยากจะมอบให้ทุกท่านด้วยซ้ำไป แต่เมื่อมามองดูความสามารถของตัวเองตอนนี้ ก็คงได้เพียงนี้ ท่านที่มั่นใจว่าเข้ามาใน 10 ท่านแรก กรุณาส่งชื่อ-ที่อยู่ท่านมาให้ผมด้วยที่อีเมล์ของผมนะครับผมจะส่งหนังสือไปให้ท่านถึงบ้านเลยครับ

            ท่านที่เคารพ ก่อนที่ผมจะพิมพ์บันทึกนี้ ผมได้ย้อนกลับไปอ่านการแสดงความคิดเห็นของทุกท่านตั้งแต่บันทึกที่ 1 จนถึงบันทึกที่ 99 อย่างละเอียดและใช้ความคิด ทำให้ผมได้รับรู้ถึงสัมพันธภาพที่มันค่อยๆถักทอขึ้นมาทีละน้อยๆ จากใครก็ไม่ทราบ ไม่รู้จักนิสัยใจคอ ไม่เคยพูดจากกัน จนมาถึงขั้นที่รู้จักกันมากขึ้น หลายๆท่านได้ให้ความไว้ว่างใจปรึกษาหารือในปัญหาต่างๆ ตั้งแต่ปัญหาใหญ่ๆมาจนถึงปัญหาเล็กๆ และเลยเข้าไปยังปัญหาส่วนตัว ซึ่งผมถือว่าได้รับเกียรติอย่างมาก ขอยืนยันว่าบางปัญหาผมก็จะเก็บไว้กับผมจนตาย เพราะเป็นปัญหาส่วนตัวจริงที่บางท่านไม่มีทางออก แต่ให้เกียรติไว้วางใจผมที่จะปรึกษาหารือด้วย การไว้วางใจนี้อิสลามเรียกว่า “อะมานะฮ์” ศาสนาได้ยกความไว้วางใจนี้ยิ่งใหญ่มาก ผมจึงทรยศท่านไม่ได้เป็นอันขาด

            บางท่านเลือกปรึกษาผมทั้งๆที่ไม่รู้ว่าผมเป็นใคร นี่คือเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่มากๆครับบนโลกไร้พรมแดน ผมกลายเป็นคนที่มีครอบครัวที่ใหญ่มากๆคนหนึ่งในโลก มีญาติพี่น้องมากมาย ได้เป็นน้อง พี่ ลุง ตา ปู่ และพ่อ ที่ผ่านมาผมก็ยังไม่ได้พบญาติพี่น้องท่านอื่นๆเลย แต่ก็ได้พบกับท่านที่เป็นลูกถึง 2 คน กับได้พิสูจน์ให้เห็นอย่างแท้จริงแล้วว่าในโลกไร้พรมแดนแห่ง g2k นี้เรามีความจริงใจมาก ลูกๆ 2 คนนี้ได้ให้บทพิสูจน์แทนญาติพี่น้องทั้งหลายแล้วว่า เราจริงใจกันมาก ผมได้เห็นภาพที่ตัวแทนของท่านทั้งหลายตั้งหน้าตั้งตารอคอยที่จะพบกับผม และอีกหลายๆท่านที่มาพบไม่ทัน และอีกหลายๆท่านที่ถามถึง และอีกหลายๆท่านที่แสดงความประสงค์ที่จะเกี่ยวดองเป็นญาติพี่น้องกัน

            มันช่างแปลกเหลือเกิน และไม่น่าเชื่อกับสิ่งเหล่านี้ ทำให้ผมนึกถึงโองการในของพระผู้เป็นเจ้าในคัมภีร์อัล-กุรอาน ที่พระองค์ได้บอกให้รู้ว่าพระองค์ได้สร้างมนุษย์ให้มีภาษา สีผิว เผ่าพันธุ์ ฯลฯ ที่แตกต่างกัน และกำชับให้ทุกคนทำความรู้จักกัน

            มันชัดเจนแล้วละที่ว่าหากจิตที่บริสุทธิ์ การกระทำก็บริสุทธิ์ ผมมั่นใจว่าหลายๆคนอาจจะมีความเห็นในหลายๆเรื่องที่แตกต่างกัน(เช่น การเมืองและศาสนา) แต่ด้วยจิตที่บริสุทธิ์ทำให้เราอยู่ร่วมกันบนโลกที่ไร้พรมแดนนี้ด้วยความสงบ เข้าใจความแตกต่าง เข้าใจความไม่เหมือน เราจึงอยู่บนความไม่เหมือนที่เหมือนกัน หลายๆครั้งบันทึกของผมก็เป็นเรื่องการเมืองที่มองต่างกัน หรือเป็นความเชื่อทางศาสนาที่คนละอย่าง ทำไมการแสดงความเห็นของท่านช่างมี “อารยะธรรม” เหลือเกิน แม้แต่หลายๆครั้งที่ผมไม่มีเวลาจะเข้าไปทักทายแสดงความเห็นของท่าน แต่เมื่อผมเข้ามาในบล็อกคราใด ผมจะนั่งยิ้มอ่านการแสดงความเห็นท่านด้วยความชื่นอกชื่นใจ จะใช้เวลาอ่านอย่างน้อย 2 ครั้งขึ้นไป คราใดที่มีเวลาว่างก็จะเปิดย้อนไปอ่านในการแสดงความเห็นในบันทึกเก่าๆจะได้ความรู้สึกที่ดีมาก “ผมจึงไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะแสดงความเห็นแบบผ่านๆเท่านั้น” ความเห็นของท่านจึงเป็นเสมือนตำราชีวิตเล่มใหญ่ ที่ให้มิติมุมมองที่วิเศษมากสามารถนำไปปรับใช้ได้ เพราะนั้นคือประสบการณ์จริง ของชีวิตจริง ที่เป็นวิทยาศาสตร์ คือผ่านการพิสูจน์ทดลองมาแล้ว ว่าใช้ได้หรือไม่ได้

            ท่านครับผมเพิ่งเดินทางมาได้บันทึกที่ 100 เท่านั้น พวกเรายังวนเวียนอยู่ตรงนี้กันอีกนาน ด้วยความรักที่มีต่อกันอย่างไร้พรมแดน ในโอกาสที่ครบรอบบันทึกที่ 100 ผมขอให้ทุกท่านจงมีความสุข ความสมหวัง มีสุขภาพที่ดี มีปัจจัยที่เพียงพอต่อความต้องการและเป็นคนดีตลอดไป

(ขอเชิญชมรายการต้นกล้าในป่าใหญ่ ทาง NBT เวลา 16.35 – 17.00 น.วันที่ 30 มิถุนายนนี้ครับ-ข่าวฝาก)