ทุกสิ่งดีอยู่ที่ใจ มนุษย์ทุกคนมีสติปัญญา ความสามารถและพรสวรรค์

        ได้มีการแบ่งกลุ่มการทำงานเป็น  6  กลุ่ม ผู้เขียนอยู่กลุ่มที่  4   แต่ละทีมจะมีพี่น้องชาวปกากญอ อยู่ในกลุ่มด้วย 1-2  คน  กลุ่ม 4  มีชัยและแอ๊ด มาร่วมแจม  ตั้งชื่อกลุ่มว่า  “เตอ”  แอ๊ด บอกว่า แปลว่า  “หนึ่ง”

          อาจารย์ให้ตั้งนามสกุลของแต่ละคนล้อตามชื่อกลุ่ม  ชัยเสนอว่า  ให้เรียงเลขไปเลย ทุกคนเห็นด้วย  ผู้เขียนเป็นประธานกลุ่ม ได้ชื่อว่า  “หนุ่ย เตอคี”  คี แปลว่า สอง  เลขาฯ ชื่อดาว  ก็เป็น “ดาว  เตอเซอ”  เซอ แปลว่าสาม  ตั้งชื่อเรียงกันไปเรื่อย ๆ  เพราะอาจารย์ให้คิดแข่งกับเวลา อย่างนี้เร็วดีและชื่อน่ารัก สมาชิกชอบมาก

 

             อาจารย์อุทัยวรรณ  บอกว่า ทุกสิ่งดีอยู่ที่ใจ  มนุษย์ทุกคนมีสติปัญญา  ความสามารถและพรสวรรค์  เมื่อใดที่ชุมชนได้มีโอกาสใช้ความสามารถของตัวเอง ชุมชนก็จะเข้มแข็ง  แต่หากชุมชนใดคิดแต่ว่าตนขาดแคลน  มองไม่เห็นความสามารถของคนในชุมชน  ชุนชนนั้นก็จะอ่อนแอ   การเข้าถึงชุมชนนั้น  ขึ้นอยู่กับว่าจะเอาปัญญาเป็นตัวตั้งหรือเอาปัญหาเป็นตัวตั้ง

 

              ตัวอย่าง จากน้ำที่มีอยู่ครึ่งแก้ว  หากมองส่วนว่างที่อยู่เหนือน้ำก็เหมือนมองถึงปัญหาความขาดแคลนของชุมชน  แต่หากมองส่วนที่เป็นน้ำ  เป็นการมองว่าชุมชนยังมีปัญญาและความสามารถ  เสมือนมองถึงสินทรัพย์ที่ชุมชนยังมีอยู่

 

             

                           ความเข้มแข็งของชุมชนแปรผันตรง

                กับจำนวนของผู้คนที่อุทิศตนเพื่อให้ชุมชนเป็นสุข

 

                                                                          Nancy  Diamond

 

                                       

 

                    ได้มีการเรียนรู้การทำ  แผนที่เดินดิน  ซึ่งมีความต่างจากแผนที่นั่งโต๊ะที่บอกเพียง ทิศ  ตำแหน่งและสถานที่  แต่  แผนที่เดินดินทำให้รู้ถึงสภาพพื้นที่ทางกายภาพ  เห็นพื้นที่ทางสังคมและเข้าใจหน้าที่ทางสังคมของชุมชน

 

            ทุกกลุ่มได้ออกไปฝึกทำแผนที่สินทรัพย์และแผนที่ชุมชน  ผู้เขียนและทีมได้ลงไปฝึกที่บ้านน้ำริน  อำเภอสะเมิง  เป็นชุมชนที่อยู่ห่างจากที่พักประมาณ  3  กิโลเมตร

 

               

                      ส่วนหนึ่งของทีม ถ่ายกับผู้ใหญ่บ้านค่ะ

      

        

                           

                               หมู่บ้านที่เราไปเก็บข้อมูล

            

    

 

               ทำแผนที่เดินดิน โดยมีผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านร่วมด้วย 

            

 

                              กลุ่มสนทนา

           

         

         ผู้สูงอายุที่นี่มีงานทำ ไม่อยู่ว่าง  แต่ละคนอารมณ์ดี น่ารักมากค่ะ

           

              ช่วยซื้อสินค้าของหมู่บ้าน...  ผ้าทอค่ะ

          

         

         เสร็จจากชุมชน  กลับมาก็รีบทำงานที่ได้รับมอบหมาย อาจารย์จะให้เวลาไม่มาก  ดังนั้นจึงต้องมอบหมายงานให้แต่ละคนช่วยกันทำ

 

                                       ทำแผนที่สินทรัพย์ 

               รูปล่างซ้าย แม้แต่อาจารย์และทีมผู้จัดยังมาช่วยเลยค่ะ

           

         

          ทำแผนที่เดินดิน  มีกลุ่มอื่น ๆ มาดูตัวอย่างด้วยนะ...จะบอกให้

          

             เราก็แอบไปดูกลุ่มอื่นเหมือนกันละค่ะ

           

          

            ผลงานของกลุ่มผู้เขียน  กลุ่ม  4  กลุ่มเตอ ค่ะ

      

     

    

            ผลงานของกลุ่มอื่น  ๆ

          

       

       มีการให้คะแนนโดยแต่ละกลุ่มจะให้คะแนนกลุ่มที่ตนเองชอบ ผล  กลุ่ม  4  กลุ่มเตอของผู้เขียนได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งค่ะ  แม้จะทำได้ไม่เต็มที่เพราะเวลาน้อย  แต่ทุกกลุ่มก็ภูมิใจในผลงานของตัวเอง

 

       จากการทำ AAR  ในการประชุมครั้งนี้  ผู้เขียนได้ประสบการณ์และแนวทางในการทำงานในชุมชน มากกว่าที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้ เพราะนอกจากจะได้แผนที่เดินดินที่ต้องการแล้ว  ยังได้แนวทางที่จะนำไปปรับใช้กับแผนที่ทางเดินยุทธศาสตร์  ได้รู้การทำงานของชุมชน  รู้การทำงานเป็นทีม และอื่น ๆ อีกมากมาย 

      ขอจบด้วยเพลงพื้นบ้านของชาวปกากญอ จาก Power Point ของคุณรุ่งรัศมี  ศรีวงศ์พันธ์  ศูนย์พัฒนาอนามัยพื้นที่สูง จังหวัดลำปางค่ะ 

               แม่น้ำสาละวินใหญ่    หลงคิดว่าตัวเองใหญ่เอง

               แม่น้ำโขงใหญ่          หลงว่าตัวเองใหญ่เอง

                    ใหญ่เพราะห้วยเล็ก ๆ ไหลลงสู่

                          ใหญ่เพราะสายน้ำน้อย ๆ  ไหลลงสู่

               เล็ก ๆ ไม่ไหลลงสู่  ใหญ่ ๆ ก็แห้งขอดลง

                                  

                                    ...สวัสดีค่ะ...