ชนะตัวขี้เกียจในตัวเองในซะที เฮ้อ! โล่งอกพรุ่งนี้ว่ากันใหม่นะจ๊ะ

     เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมที่ทางหน่วยประกันได้จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ วันนี้ได้ความรู้ ประสบการณ์ ได้รู้จักคนใหม่ๆ และอะไรอีกมากมายที่สำคัญ อันช่วยจุดประกายให้เขียน blog

     ซึ่งวันนี้ได้ idea จากท่าน อ.มาลินี ถึง วิธีการเขียนรายงานผลการอบรมสัมมนาเป็นบันทึกเก็บไว้ใน blog ก็เลยเบิกฤกษ์ ด้วยรายงานกิจกรรมวันนี้ซะเลยดีกว่า จะได้เป็นกำลังใจให้ตัวเองต่อไปเรื่อยๆ

     ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง เอาเป็นว่า เริ่มจากการร่างข้อคำถามตามสูตรเครื่องมือ AAR ซะเลย (เพิ่งเริ่มรู้จัก AAR ก็วันนี้แหล่ะเรา)

1. สิ่งที่คาดว่าจะได้รับจากการเข้าร่วมเสวนาครั้งนี้?

  • ได้พบตัวเป็นๆ และได้ยินเสียงสดๆ ของคนเขียน blog
  • สัมผัสบรรยากาศแบบ F2F ว่าจะต่างจาก B2B อย่างไร
  • ได้เข้าร่วมกระบวนการ NU QA และ KM อย่างจริงจัง
  • ได้เพื่อนใหม่
  • ได้นำเสนอตัวเองให้คนอื่นๆ ได้รู้จัก เพื่อคุ้นเคย และสามารถ ลปรร. ได้สนิทขึ้น
  • ได้ให้กำลังใจกลุ่มคนที่พยายามสร้างกระบวนการ ลปรร. เหล่านี้ขึ้นมา
  • อันนี้สำคัญ  ประหยัดค่าอาหารกลางวันไป 1 มื้อ (555...)

2. สิ่งที่เกิดขึ้นจริงคือ?

  • ไม่มีสักวินาที ที่อยากจะลุกออกไปจากห้องนี้ และรู้สึกว่าเวลา 09.00-13.00 น. นี่มันสั้นจัง
  • ทัศนคติเชิงบวก ทุกอิริยาในทุกจริต ของทุกท่าน ณ ที่นี้ มีความเป็น Positive ที่เราสามารถสัมผัสได้ถึง มิตรภาพ ความอบอุ่น คุ้นเคย ไว้วางใจ และยินดีที่ได้รู้จักทุกๆ คน
  • นี่แหล่ะ "มหาวิทยาลัย" แหล่งที่ควรเป็นศูนย์รวมของกลุ่มคนคุณภาพอย่างแท้จริง ที่ช่วยสงเคราะห์ เอื้อเฟื้อเกื้อกูล อย่างไม่สงสัย เป็นกลุ่มคนที่มีทั้งภูมิปัญญาทั้งทางโลก และทางธรรม อีกทั้งทุกอย่างทำอย่างเป็น ธรรมชาติ ไม่ตระเตรียม ไม่เสแสร้ง และมุ่งหมายมั่นจะให้เพื่อให้เกิดการพัฒนาตน เพื่อนมนุษย์ และองค์กร เสมอ  เหมาะสม คู่ควรที่จะเป็น แก่น แกน ให้สังคม เพื่อที่จะช่วยให้รากฐานทางการศึกษามีจุดหมาย มั่นคง และเติบโตต่อไป
  • เข้าใจคำว่า  "ร่วมกรรมกัน"  คนที่มีวิถีแห่ง "จริต" ใกล้กัน ก็จะได้พบกันเสมอ "กงกรรมกงเกวียน" และเป็น "กรรมดี" นะ  ดีมากด้วย
  • รู้สึกมีกำลังใจที่จะอยู่อย่างมีคุณค่า เพราะเห็นทางสร้างคุณค่า ให้ตัวเอง และส่วนรวมได้ชัดเจนขึ้น
  • ในโลกนี้มีอะไรอีกมากมายให้สนใจและให้เรียนรู้แต่มันอยู่ กว้าง และไกล บางครั้งก็ไกลเกินจะไปถึง แต่BLOG  ช่วยย่นย่อ ให้เห็นโลก(ในด้านดี)ได้ชัดขึ้น และกล้าที่จะเดินไปหาสิ่งดีๆ

3. ทำไมจึงแตกต่างกัน?

  • ก่อนนั้นเคยคิดว่า  เป็นสัจธรรมของชีวิตนะ ที่ความคาดหวัง มักจะคาดเคลื่อนกับสิ่งที่ได้รับ และมักจะบั่นทอนกำลังใจ  แต่วันนี้  กลับคาดหวังไว้มาก แต่กลับ ได้รับมากกว่าที่คาดหวัง

4. สิ่งที่ได้เรียนรู้และวิธีการแตกต่างกันอย่างไร?

  • การเห็น การพูด การฟัง การเขียน การวิเคราะห์ การสังเคราะห์ การฝึกฝน ทบทวน และบันทึก  ทุกสิ่งล้วนต้องใช้ ความกล้า ที่จะทำ และ ความกระหายที่จะทำทันที ทำให้ดีที่สุด
  • Input ต่าง -->  Process ต่าง --> Out put ก็ต่าง แต่ทุกสิ่งสามารถพัฒนาให้เป็น Best Practice ที่เหมาะกับตน และองค์กรได้

5. บอกตัวเองว่า บันทึกแล้วนะจ๊ะ  วันนี้ชนะตัวขี้เกียจในตัวเองได้ซะที เฮ้อ! โล่งอก  พรุ่งนี้ว่ากันใหม่นะจ๊ะ หวังไว้ว่า อยากให้ตัวเองจะเก็บความรู้สึกวันนี้ไว้เตือนตัวเองในวันต่อๆ ไปให้ได้