เปิดเทอมที่1 ช่วงปี4
ห่างหายจากการการเขียนบันทึกไปสักระยะนะค่ะ นึกไม่ค่อยออกว่าจะเขียนเรื่องไรดี เพราะว่าการใช้ชีวิตในแต่ละวันก็คล้ายๆกันไม่ค่อยมีอะไรที่แตกต่างจากเดิม...เรียน กลับห้อง ทำนั่นทำนี่ ก็ถึงเวลานอนแล้ว อิอิ ปีนี้คงเป็นปีสุดท้ายแล้วค่ะสำหรับเรียนให้จบหลักสูกตร...แต่สำหรับการเรียนรู้ชีวิตคงยังต้องดำเนินต่อไปจนกว่าชีวิตจะกลายเป็นปุยผง....
ช่วงนี้คงต้องเริ่มคิดได้แล้วว่า..เส้นทางชีวิตหลังจากเรียนจบไปจะทำยังไง...จะได้ทำอะไรอย่างที่ใจเราวาดฝันไว้หรือเปล่า ก็ยังไม่รู้เลยค่ะ ...แต่นั่นก็ดูเหมือนจะเป็นอาคตที่ยังไกลอยู่ ตอนนี้มีเรืองใกล้ๆ ที่จะต้องเผชิญ กับผลของการกระทำ ที่เราได้ทำไว้ในอดีต(ที่ไม่นานนัก อิอิ) อึ้งๆๆกับตัวเองไปเหมือนกัน เมื่อผลปรากฏออกมา...นี่เราไม่ใส่ใจกับชีวติและอนาคตของเราขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย....รับบ่ได๋!!!
สำหรับเทอมนี้ตั้งใจใหม่...จะไม่ยอมให้อะไรเกิดขึ้นซ้ำซาก...ผิดไปแล้วก็ผ่านไป ถือว่าเป็นบทเรียน แต่ถ้าจะผิดซ้ำบ่อยๆก็คงไม่ไหว อย่างนนี้คงไม่ได้รับการให้อภัยจากใครแน่นอน....สู้ๆๆๆ
เทอมนี้ นาเรียนบัญชี 6ตัวเลย เพิ่มอีก 1ตัว ปวดหมองๆๆๆๆ...รู้สึกกดดัน
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เมื่อวันศุกร์ที่ 12 มิ.ย ที่ผ่านมา ที่มหาวิทยาลัยเขามีกิจกรรมต้อนรับน้องใหม่ เป็นงานผูกไทน์และติดตราสัญลักษณ์ให้กับน้องๆ รหัส 52 ทุกคน งานนี้เขาให้ คณะอาจารย์ พี่ๆปี4 ซึ่งว่าเป็นผู้อวุโส อิอิ เป็นผู้ผูกและติดตราให้น้องๆว่าเป็นยี่ห้ออาแบคเต็มตัวแล้วนะ อิอิ ส่วนภาพกิจกรรม ก็ไม่ได้ถ่ายรูปเลยค่ะ คงต้องรอไปลิงค์จากเว็บมหาลัยมาค่ะ
เดี่ยวต้องเตรียมตัวไปเรียนแล้วค่ะ แวะเข้ามาบ่นเล่นๆ เดี่ยวจะห่างหายไปนานเกิน ก็ยังแว้บๆๆ เข้ามาอยู่บ่อยๆนะค่ะ ถ้ามางานแบบได้ใช้เน็ตเมื่อไหร่ก็จะแอบๆเข้ามาอ่าน เข้ามาดูของหลายๆท่านอยู่นะค่ะ...ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านนะค่ะ...ก็ยังนึกถึงอยู่เสมอค่ะ อิอิ
สู้ตายค๊า..อิอิ
แวะมาให้กำลังใจครับผม
มาเป็นกำลังใจให้จ้า....สู้ๆๆ