จิตใจที่ว่างเว้นจากกิจกรรม "การทำความดี" การปล่อยให้จิตใจว่างเช่นนี้ทำให้ชีวิตนั้น "ห่อเหี่ยว"

เศร้า เหงา โกรธ หวาดระแวง สิ่งร้าย ๆ ย่อมเข้ามากล้ำกลายทำให้จิตใจดวงนี้เต็มไปด้วย "ด้านลบ"

หากดวงจิตนี้ดำเนินอยู่ด้วยกิจกรรมแห่งความดี จิตใจนี้จัก "แข็งแกร่ง"

ตบะจะกล้าแข็ง เพราะมีแรงแห่งความดีคอยเกื้อหนุน

ทำดีน้อย พลังน้อย ทำดีมาก พลังมาก

ดวงจิตที่ต้องต่อสู้กับความสับสนในสังคมจึงต้องไม่ว่างเว้นจาก "การทำความดี"

การทำความดีเป็น "ทุนแห่งจิต (Capital of MIND)"

ทุนที่จะพาจิตเดินเข้าสู่ความศีล อันเป็นศีลที่มั่นตรงคงที่

มีกิจกรรมแห่งความดีที่กระทำอยู่ ศีลก็รักษาได้ เพื่อ "ใจดี"

คนใจดี กาย วาจา ต้องกระทำความดีอยู่เสมอ

เมื่อใดเว้นว่าง กิเลสก็จะเข้ามาถล่มทลาย

เมื่อจิตดำเนินอยู่ สอดสานอยู่ด้วย "กิจกรรมแห่งความดี (Goodness Activity)" จิตใจนี้จัก "เจริญ"

เจริญด้วยเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา

จิตเจริญย่อมบ่มอินทรีย์ให้กล้าแข็ง

สติตั้งมั่นไม่คอนแคลน สัมปชัญญะจักหวงแหนใน "ความดี..."

พาดวงจิตทำ "กิจกรรม" งานที่สร้างสรรค์บนพื้นฐานแห่งการให้ การเสียสละ

ทำมาก ๆ จะลดความตระหนี่ ถี่เหนียว

จากเดิมที่หายใจเข้าก็เงิน หายใจออกก็เงิน จักกลับกลายเป็น "หายใจเข้าสบาย หายใจออกก็สบาย..."

ไม่มีเงิน ไม่มีเรื่อง เพียงแต่ได้หายใจเท่านั้นพอ

 

กิจกรรมแห่งจิต เราสามารถลิขิตสร้างสรรค์ได้

หากมัวลุ่มหลงพาจิตร่อนแร่ หลงทางไป ชีวิตนี้ไซร้ย่อมสูญพลัน

มาร่วมจัดกรรมแห่งความดีให้แก่จิต

แล้วจิตนี้ ชีวิตนี้ จักสุขแน่ แท้จริงเอย...