Blog นี้ ตั้งใจสร้างขึ้นไว้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียน ที่ผู้เขียนได้มีโอกาสเป็น "ครู" ของพวกเขา และ "พวกเขา" ก็เปรียบเสมือน "ครู" ให้กับผู้เขียนด้วยเช่นกัน

    บันทึกนี้อยากเล่าถึงเด็กนักเรียนหญิงตัวเล็กๆ ที่เคยสอนตอนเรียนอยู่ชั้น ม.1 เป็นเด็กที่กล้าแสดงออกมากๆ โดยเฉพาะด้านการร้องเพลงและการแสดงออก

     ผู้เขียนจำได้ว่าตอนเข้ามาเรียนใหม่ๆ มีการประกวดร้องเพลง และเด็กหญิงคนนี้ก็สมัครเข้าประกวด ทั้งร้องทั้งเต้นจนชนะใจกรรมการและผู้ชม  ด้วยบุคลิกเฉพาะตัวทำให้เป็นที่รู้จักของเพื่อนๆ และพี่ๆ ในโรงเรียนอย่างรวดเร็ว

     พอใกล้จะจบชั้น ม.1 ก็ลาออกจากโรงเรียน เพื่อติดตามผู้ปกครองไปเรียนต่อต่างประเทศ ที่เดนมาร์ก จากวันนั้น ถึงวันนี้ รวมเวลาปีกว่าๆ เด็กหญิงกลับมาเยี่ยมโรงเรียนเดิม...เพื่อพบปะคุณครูและเพื่อนๆ ที่เคยเรียนด้วยกันมา

     วันที่มาถึงโรงเรียน ได้มีโอกาสคุยกันก่อนที่จะเจอกับคนอื่นๆ เธอเล่าว่าชีวิตที่ต่างประเทศ แตกต่างจากที่เมืองไทยมาก และไม่มีส้มตำกินด้วย(ฮา) นี่คือความคิดของเด็ก ที่เดนมาร์กใช้ภาษาดัตช์ เดนิช ในการสื่อสาร มีภาษาอังกฤษบ้างนิดหน่อย ไปอยู่หนึ่งปี ฟัง พูดได้บ้างแล้ว แต่คำศัพท์เฉพาะบางคำยังไม่เข้าใจ ยกเว้นคำด่า (คำประเภทนี้ มักจะเรียนรู้ได้เร็ว) ที่ค่อนข้างจะรู้แทบทุกคำ...

    หลังจากพูดคุยกันสักพัก  ก็ได้เวลาพูดคุยกับครูท่านอื่นๆ รวมทั้งพบปะกับเพื่อนๆ พี่ ๆ น้องๆ ที่เข้ามาใหม่ ที่หน้าเสาธง - เรื่องที่เล่าเป็นการใช้ชีวิตในต่างประเทศ ซึ่งมีความแตกต่างกับการใช้ชีวิตที่เมืองไทยอย่างมาก การแต่งกาย การเรียนและวิถีชิตต่างๆ แตกต่างกัน แต่ที่เธอฝากไว้ให้ทุกคน ได้ฟัง และครูก็ต้องปรบมือให้ คือ แม้เราจะไปอยู่ที่ใดก็ตามขอให้เราเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ณ ที่แห่งนั้นให้มากๆ เพราะเราไม่สามารถย้อนอดีตได้อีก...

     คำพูดเล็กๆ จากคนตัวเล็กๆ แต่มีความหมายยิ่งใหญ่มากๆ จนผู้เขียนคิดย้อนกลับว่า "การเรียนรู้ของคนเราส่วนใหญ่เกิดจากประสบการณ์" แต่บางครั้งก็อาจจะไม่ใช่ทั้งหมด การเรียนรู้ของคนเราอาจอยู่ที่ลักษณะเฉพาะของคนๆ นั้นด้วย เมื่อใครเป็นผู้ที่ใฝ่รู้อยู่เสมอ ความรู้ของคนนั้นจะแผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ และกลายเป็นเอกลักษณ์ทางความคิดของแต่ละคนที่แตกต่างกัน  นั่นทำให้คนเรามีวิธีคิดและการเรียนรู้ที่แตกต่างกัน

    นี่คือความคิดของเด็กในวันนี้ - เด็กหญิงดวงฤทัย ร่องอ้อ หรือ น้องอ้อ - ที่แม้อายุจะยังเด็ก แต่ความคิดไม่ได้เด็กตามไปด้วยสักนิดเลย

  

-_-