แม่อุ๊ยชอบไปที่บ้านตาอ้นเพื่อหาเพื่อนกินหมาก ฟังละครวิทยุกับยายฟองตามประสาคนแก่

 

 ขอเล่าเรื่องของตาอ้นต่ออีกสักหน่อย....

        ตาอ้นมีคู่ชีวิต คือ ยายจันทร์ฟอง แต่เราเรียกแกว่า "ยายฟอง" เฉยๆ แกรักเมียของแกมาก เพราะยายฟองเป็นคนสวย  ผิวขาว สูงโปร่ง  ขนาดแกอายุมากแล้วฉันว่าแก่ยังสวยไม่สร่างเลย  แม่อุ้ยบอกว่า ยายฟองเป็นคนเหนือ...  ยายฟองจะคอยทำกับข้าวให้ตาอ้นกิน  ยามที่ตาอ้นเมื่อยล้าจากการพายเรือ ยายฟองจะคอยนวดแขน ขาให้ตาอ้นได้ผ่อนคลาย...เป็นภาพที่เห็นแล้วรู้สึกได้ถึงความรักที่ทั้งสองมีให้กัน รู้สึก อบอุ่นและซาบซึ้งในความรักของคนทั้งสอง ตาอ้นกับยายฟองไม่มีลูก แต่ไม่รู้สึกเหงา มีคนไปที่ท่าเรือ แกได้พูดคุยกับคนที่มานั่งเรือของแกทุกวัน แม้ทั้งคู่จะไม่ร่ำรวยเงินทอง แต่ทั้งสองก็มีความสุขกับชีวิตที่เรียบง่าย

                                 

         แม่อุ๊ย (ยายของฉัน) ชอบไปนั่งเล่น กินหมาก พูดคุยและฟังละครวิทยุที่บ้านยายฟองตามประสาคนแก่ ฉันชอบไปกับแม่อุ๊ย แต่ไม่ได้ไปคุยกับยายฟองหรอก  ฉันจะไปเล่นข้างๆ บ้านยายฟอง ซึ่งมีเถาวัลย์ใหญ่ที่เลื้อยเอนเหมือนชิงช้า ฉันชอบนั่งแกว่งไป-มา สนุกดี  บางทีฉันก็จะเล่นขายของ หม้อข้าวหม้อแกง แคะขนมครก... นี่แหละของเล่นวัยเด็กของฉัน

เถาวัลย์ข้างบ้านของตาอ้นกับยายฟอง ที่ฉันชอบไปนั่งเล่น                       

(ภาพที่ประกอบ ไม่ใช่แม่อุ๊ยกับยายฟองนะคะ...ปัจจุบันทั้งสองท่านจากโลกนี้ไปแล้ว และสมัยก่อนไม่มีกล้องถ่ายบุคคลทั้งสองเอาไว้... ขอบคุณ คุณยายที่เป็นนางแบบให้บันทึกนี้เป็นอย่างสูงค่ะ...)