วันนี้ก้เป็นวันฝึกสอนอีกวันนึง ที่มีเรื่องเราเล็กๆที่ชวนขำกันทั้งโรงเรียน

กิจกรรมที่โรงเรียนทำเป็นประจำนอกจากกิจกรรมการเรียนการสอนยังมีกิจกรรมหน้าเสาธงที่ต้องทำทุกเช้า

เริ่มที่การเคารพธงชาติ สองสวดมนต์ไหว้พระ และตามด้วยข่าวประชาสัมพันธ์ต่างๆที่ครูเวรจะแจ้งให้ทราบ

นอกจากนี้ก็จะมีการประกาศยกย่องคนที่ทำความดี (ดิฉันเรียกว่าเป็นการประจาน....คนที่ทำความดี) เช่น

เก็บเงินได้แล้วส่งให้เจ้าของ เก็บกุณแจได้บ้าง บ้างก้กระเป๋าสตางค์ เป็นต้น เกือบทุกวัน จำนวนเงินก็

ประมาณ 5 บาท ขึ้นไป ต้องเข้าใจนะคะว่าที่โรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อยเป็นโรงเรียนเปิดสอนตั้งแต่

ระดับอนุบาลยังม.3 ฉะนั้นก็ต้องซุ่มซ่ามทำเงิน กระเป๋าตังค์ตกมั่ง  แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือคนที่เก็บเงินข้าว

ของได้ ส่วนใหญ่เป็นเด็กในระดับชั้น ป.1-ป.6 เมื่อเขาเก็บเงิน เก็บของได้ก็เอาไปให้ครูโบ(ครูผู้ชาย ที่

สอนเด็กป.1-ป.4 เด็กรักมากทีเดียว)ประกาศหาเจ้าของ แล้วก็มีการบอกชื่อคนที่เก็บได้ เด็กบางคนก็บอก

ชื่อตัวเอง แต่ก็มีเด็กบางกลุ่มที่ไปเจอเงินพร้อมกัน จำนวนเงินก็ประมาณ 5 บาท 10 บาท เขามีความคิดว่า

ถ้าเก็บเงินได้ 5 บาท 10 บาท แล้วคนเจอตั้ง5-6 คน ก็ต้องบอกชื่อให้ครูโบตั้ง 5 คนเช่นกัน เกิดอาการเขิน

อายเกรงว่าเพื่อนจะล้อว่า คนตั้ง 5 คน เก็บเงินได้แค่ 5บาท 10 บาท จะเอาหน้ารึเปล่า เลยตัดสินใจตั้งชื่อ

กลุ่มตัวเองเช่น กลุ่ม for get me not / กลุ่ม งึกๆงั๊กๆ เล่นเอาครูอมยิ้ม  เพื่อนนักเรียนขำกระจาย จนครู

บางคนถามขึ้นมาว่าอยากเห็นหน้าตาสมาชิกกลุ่มเหล่านี้จริงๆว่าคิดได้ไง ไม่น่าเชื่อว่า เด็กแค่ชั้นป.1 -ป.6

จะมีการตั้งกลุ่มกัน สมัยดิฉันเด็กยังไม่คิดได้เท่านี้เลย (สงสัยคงจะเป็นอย่างที่ใครต่อใครพูดกันว่า เวลา

เปลี่ยน อะไรต่อมิอะไรก้เปลี่ยนไป) แต่สิ่งที่ดิฉันชื่นชมในตัวของเด็กเหล่านี้ก็คือ การที่เขาได้เริ่มต้นทำ

ความดี ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่อะไรมากมาย แต่สิ่งที่พวกเขาทำนี้ มันจะฝังลึกในจิตใจของเขา

 ทำให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ซื่อสัตย์ ไม่คิดคดโกงเหมือนผู้ใหญ่บางคน ถ้าในสังคมมีคนแบบนี้เยอะๆ

ก็คงจะดี ประเทศไทยคงเจริญขึ้น