ครูสร้างศาสตร์ ไทยถั่วถิ่นศรัทธาบูชาครู

 

เมื่อคราวอ่อนเดียงสาเป็นผ้าขาว
สองมือน้าวหัดเขียนเพียรฝึกฝน
จับมือหัดเขียนคำพร่ำอดทน
เหนื่อยไม่บ่นไม่พ้อต่องานงาม

จากไม่รู้..รู้อ่านรู้งานเขียน
คนไหนเซียนดื้อซนกลัวคนหยาม
ค่อยบ่มเพาะขัดเกลาเฝ้าติดตาม
ลูกศิษย์งามได้ดีเพราะมีครู

ปัญหามีมากมายมากรายกล้ำ
ศิษย์ระยำโป้ปดจนอดสู
ทั้งหนีเรียนเสพยาคราได้ดู
เป็นงานครูต้องช่วยด้วยเมตตา

ปัญหารักหนักอกเรียนตกบ่อย
มิเคยปล่อยให้เจ้าเศร้าหรอกหนา
เฝ้าดูแลห่วงใยคล้ายมารดา
ปรารถนาให้ศิษย์คิดถูกทาง

วิชาการเลขคณิตอังกฤษด้วย
ภาษาสวยทั้งเทศไทยให้สรรค์สร้าง
สรรพวิชาสอนให้ ไม่อำพราง
ชีพสว่างประสบผล...ชนชื่นชม

พานดอกไม้ธูปเทียนเพียรประดิษฐ์
จากใจศิษย์มาไหว้ครูผู้งามสม
เปรียบพ่อแม่เพื่อนคิดศิษย์นิยม
น้อมจิตก้มวันทาบูชาครู