ทำตกหล่นไปแล้วหลายเรื่อง

 

 

 

เห็นข่าวคราวของช้าง ข่าวหมีแพนด้า และ ข่าวของเคอิโง๊ะ

มันเป็นข่าวที่สื่อติดแพร่เปิดเผยทำให้สังคมรับรู้เรื่องราว

มันเป็นชีวิตประจำวันที่ผมต้องคาราวะทีวีในยามเช้า

คาราวะทีวีในยามเที่ยงวัน และ ก็คาราวะทีวีเวลาก่อนนอน

(เห็นทีวีเป็นที่เคารพรักเสียแล้วหรือ????)

คอยตั้งตารับรู้เรื่องราวที่มีคนนำมาเขียนสคริปข่าวอ่านให้เราฟัง

เหมือนว่าเรามันขี่เกียจอ่านหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ หรือเป็นเพราะไม่มีเวลา

 

แต่ยังมีข่าวที่น่าติดตามอื่น ๆ ที่เป็นเรื่องราวของชีวิตจริง

ที่ถูกซ่อนเก็บไว้ในผู้คน สังคม เมืองไทย และบนโลกใบนี้

 

ความจริงที่ไม่มีวันที่เราจะรับรู้ได้ทุกเรื่องราว

ความเศร้า สลด สะเทือนใจที่มันมีมานานและจะมีต่อไปไม่สิ้นสุด

 

กาลเวลาที่สะสมเรื่องราวมากมายมีเรื่องราวบางอย่างที่ถูกบันทึก

มีความจริงที่บิดเบียดได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเรื่องให้สวยงามก็มีถมไป

นั้นเป็นเพราะผู้ที่มีอำนาจเขียนขณะนั้นได้ตกแต่งเรื่องราวให้มันเอื้อต่อใคร

แต่ก็มีเรื่องราวหลายอย่างที่ตกหล่นเงียบหายไร้ร่องรอย

มีเรื่องเลวร้าย  เรื่องน่าสลดใจมันมีให้เห็นอยู่ในสังคมเสมอ

ใบไม้ที่ขาดหายไป ได้ล่วงหล่นโรยรา  ดูคล้าย ๆ เรื่องราวข่ม ๆ 

ที่มันหล่นปลิวไปอย่างไร้ผู้คนสนใจในวงกว้าง...

 

หลายวันแล้วที่ผมไม่ได้เขียนบันทึกให้กับตัวเอง 

แต่ก็ยังเสียดายเวลาที่ล่วงเลย ปล่อยเรื่องราวต่าง ๆ ให้ผ่านพ้นไป

ทั้ง ๆ ที่มีอารมณ์กับมุมมองที่ตัวเองคิดว่าใช่ในขณะนั้น

และอยากจะสะท้อนออกมาเป็นบันทึก....แต่แล้วก็หล่นหายไปในที่สุด