อธิษฐานแปลว่า ตั้งใจทำในสิ่งที่ดี ๆ หนูต้องทำเอง พระให้ไม่ได้หรอกจ้ะ...

 

วันหยุดสุดสัปดาห์ โดยเฉพาะวันนี้ตรงกับวันพระ คนไม่มีรากจึงพาหลานสาวสามใบเถาไปวัดใกล้บ้านแต่เช้า อยากให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้การทำบุญ ตักบาตร สวดมนต์ ฟังธรรม นอกเหนือจากการไปเดินห้างสรรพสินค้าในวันหยุดซึ่งเป็นวิถีปกติของคนกรุงเทพ ฯ  

 

วัดยานนาวา กรุงเทพฯ

       หลังจากทำบุญตักบาตรแล้ว จึงพาสามสาวน้อยมากราบพระประธานในโบสถ์ ให้นั่งอธิษฐานกับองค์พระพร้อมธูปเทียนและดอกไม้ที่เตรียมมา ... สักครู่ได้ยิน...เสียงกระซิบการซาบลอยมาเบา ๆ

พี่รองพลอย : โบว์...พอแล้ว ขอนานจัง...

น้องเล็กโบว์: อ้าว...ไหว้พระต้องขอไง  มาว่าหนูทำไม...เจ้พลอยก็ขอตั้งนาน...

พี่ใหญ่บิ้ว: มาไหว้พระอย่าทะเลาะกัน ... เลิกเป็นลูกคุณช่างขอได้แล้ว...พอ ๆ ๆ  เสียงพี่ใหญ่บิ้วปรามน้องสองสาว

พี่รองพลอย: โบว์อ่ะ อะไรก็ขอ ๆ เนอะเจ้บิ้วเนอะ...

น้องเล็กโบว์: “ลูกคุณช่างขอ”..แปลว่าอาไร เจ้บิ้ว...

       คุณยายน้อยอย่างคนไม่มีราก...ฟังแล้วได้แต่อมยิ้ม ปล่อยให้สามใบเถาได้ถกปัญหาคาใจกันต่อไป...

 

              พระนอน วัดโพธิ์ กทม.

 

       คิดย้อนไปถึงข้อความที่เคยอ่านของ ดร.สนอง วรอุไร จากนิตยสารเดอะซีเคร็ต ฉบับที่ 13 ประจำเดือนมกราคม 2552 ตอนหนึ่งว่า....

       “...การขอเป็นการพูดให้เขาให้สิ่งที่เรายังขาด ... พระพุทธเจ้าจึงไม่สอนชาวพุทธทำตัวเป็นผู้ขอ แต่ท่านสอนให้ตั้งจิต “อธิษฐาน” คือ การตั้งความปรารถนาเพื่อให้สำเร็จในสิ่งที่ดีงาม เมื่ออธิษฐานแล้วต้องทำเหตุให้ถูกตรง แล้วสิ่งต่าง ๆ ตามที่ปรารถนาจะเกิดขึ้นได้ด้วยตัวเอง...”

       ตอนที่ถูกกระตุกมือจากเจ้าตัวเล็ก สาวโบว์ พร้อมถามว่า ... ลูกช่างขอแปลว่าอาไรค้า...เจ้พลอยว่าหนูทำไม...

หันไปยิ้ม ๆ กับแก้มยุ้ย ๆ แดง ๆ แล้วว่า... เจ้พลอยไม่ได้ว่าหนู เพราะหนู “อธิษฐาน” กับพระใช่ไหมคะ

น้องเล็กโบว์: ใช่ค่ะ...เสียงเบายังกังขา ด้วยวัยเพียง 5 ขวบ

คุณยายน้อย: อธิษฐานแปลว่า ตั้งใจทำในสิ่งที่ดี ๆ หนูต้องทำเอง พระให้ไม่ได้หรอกจ้ะ...

น้องเล็กโบว์: จริง ๆ ๆ หนูไม่ได้ขอ หนูอธิษฐาน ... หนูไม่เป็น ลูกคุณช่างขอ...สักหน่อย... คราวนี้สาวน้อยยิ้มแป้น หัวเราะเสียงดังอย่างถูกอกถูกใจ...ไปพร้อม ๆ กับคุณยายน้อยของเธอ..

       สี่ชีวิตจับจูงมือกันเดินไปอย่างมีความสุข เดินพลางชี้ชวนกันชมความงดงามของวัดวาอาราม ต้นไม้ใบหญ้า และผู้คน... คุณยายน้อยหันไปบอกกลั้วเสียงหัวเราะกับสามใบเถาว่า...

 

“จากนี้ไป...เราสี่คนสัญญากันว่าจะไม่ทำตัวเป็น คนช่างขอ แล้วนะ...”

                                         (^___^)