ชาวบ้านอย่างเรา ๆจะทำอย่างไร
เมื่อนักการเมืองและข้าราชการ
ร่วมกันเอาเงินของแผ่นดินเข้ากระเป๋าตนเอง
เรื่องการทุจริตคอรัปชั่น ในบ้านเมืองเราแทบจะเป็นเรื่องธรรมดาไปเสียแล้ว โดยเฉพาะในหมู่นักการเมืองและข้าราชการระดับสูง ในวงการราชการรู้กันดี แต่ไม่มีใครกล้าจะดำเนินการอะไร แม้คนดี ๆที่ไม่เคยและไม่คิดจะคดโกงก็ไม่กล้า เพราะโอกาสที่ภัยจะถึงตัวนั้นสูงมาก คนดี ๆต่างรักษาตัวรอด ปล่อยให้คนที่เห็นแก่ตัวแสวงหาประโยชน์ส่วนตนอย่างสะดวกดาย
เร็ว ๆนี้ก็ได้ข่าวว่า มีกระทรวงหนึ่ง จัดสรรงบประมาณเพื่อให้ข้าราชการในกระทรวงเอาไปดำเนินการโครงการในพื้นที่ มีหนังสือแจ้งไปยังหน่วยงานระดับควบคุมในส่วนภูมิภาคให้ทราบว่ามีโครงการอะไร ของใคร ได้รับงบประมาณเท่าไร เพื่อจะได้เร่งรัดจัดทำให้สำเร็จลุล่วงทันกับฤดูกาล...
แต่มีข่าวที่รู้กันในวงการว่า ข้าราชการคนใดที่รู้ว่าตนได้รับงบประมาณดังกล่าว ให้รีบนำเงินสด ในอัตรา 40 %ของงบประมาณที่ตนเองได้รับคืนกลับไปยังนายหรือคนของนายโดยเร็ว คนเล่าบอกว่า ถ้าใครไม่ส่งเงินที่ว่าไปให้ โครงการนั้นก็จะโดนตัดงบ
นี่คือวิธีการที่คนคดโกงใช้ในการหยิบเงินของราชการเข้ากระเป๋าตนเอง จริง ๆวิธีการนี้ใช้มานานแล้วเหมือนกันไม่ว่ารัฐบาลชุดไหน รัฐบาลไหน ๆก็จัดการยาก เพราะเป็นการกระทำในระดับกลุ่ม ระดับแก๊ง ไม่มีหลักฐาน แม้แต่พยานบุคคล...พูดได้แต่เพียงว่า "รู้ ๆกัน"
ประชาชนอย่างเรา ก็มีโอกาสได้รู้มาอย่างนี้ ได้เห็นแค่นี้ แต่ก็เชื่อว่าจริง โดยดูจากข้าราชการระดับล่างที่อยู่ในกลุ่ม แก๊งที่ว่านี้ มีฐานะความเป็นอยู่ผิดหูผิดตา ต่างจากผองเพื่อนข้าราชการที่รับประทานเงินเดือนอย่างเดียวราวฟ้ากับดิน ส่วนในระดับสูง ๆและนักการเมืองต่าง ๆที่เห็นร่ำรวยกันทั่วนั้น เราอยู่ห่าง ไม่รู้ว่าเขาร่ำรวยมาโดยเหตุใด แต่ใคร ๆก็พูดกันว่าวิธีการที่ว่านี้ข้าราชการระดับสูงและนักการเมืองเขาทำกัน
ที่หยิบเรื่องนี้ขึ้นมา ก็เพื่อจะปรึกษาหารือท่านผู้รู้ว่า ในฐานะที่เราเป็นชาวบ้านธรรมดา ๆแบบนี้ จะเข้าไปช่วยบ้านเมืองได้อย่างไร จริง ๆจะพูดว่าจะช่วยตัวเราเองได้อย่างไรก็ได้ เพราะวิธีการแบบที่ว่านี้ทำไปทำมา เงิน 100 บาท จะเป็นประโยชน์แก่เราชาวบ้านจริง ๆสัก 20 บาท ก็ถือว่ามากเหลือเกินแล้ว
ใครมีแนวคิดอย่างไร ลองเล่าสู่กันฟัง อาจได้แนวทางที่เป็นกุศลในการอยู่ร่วมกันในบ้านเมืองเรา

paaoobtong
30/05/52
7:10
สวัสดี ครับ อาจารย์
ผมมาเสริฟ์ กาแฟ ให้ ครับ
กาแฟถ้วยนี้ มีดาวด้วยครับ
และถือโอกาสขออนุญาต อาจารย์ นำภาพดอกไม้ จากบ้านดอกไม้ของอาจารย์ มาใส่ ในบันทึกฉบับนี้ ด้วยครับ
http://gotoknow.org/blog/sangsri/264176
ขอบพระคุณมากครับ
ไม่ขอแสดงความคิดเห็นดีกว่า เพราะคิดได้ แต่คงไม่เห็น อยู่ในสังคมปัจจุอย่างไรให้เอาตัวรอดได้.....คือสิ่งที่น่าคิดมากกว่ามั้ง...?? .... ทำใจ ..... ทำใจ......และ ทำใจ.....
paaoobtong
30/05/52
22:04
paaoobtong
30/05/52
22:35
สวัสดีค่ะอาจารย์
paaoobtong
30/05/52
23:36
สวัสดีค่ะ
paaoobtong
31/05/52
7:04
สวัสดีค่ะอาจารย์ที่เคารพ
อิอิ ขำดีค่ะ
คิดเล่นๆก็ขำได้ นึกภาพอาจารย์ขณะตอบข้อเข้าใจ..ออกเลยขำอีกค่ะ
อ.สบายดีนะคะ
อ่านบทความแล้วจั๊กกะจี้ใจจังเลย
และนึกอายตัวเองว่าเรานี่ก็รับเงินเดือน
ยังไม่พอ....ดีกับงานที่ทำเลยนะ
เราทำมากทำไมรับน้อยจัง ...
ก็เป็นหนี้สหกรณ์ครูไงค่ะ
และกำลังจะลากกันเข้าสู่
วันสิ้นอายุที่75หรือ70 นี่จะได้ไม่ต้องใช้หนี้ชพค.อิอิ
ขอบคุณค่ะ
เจออาจารย์แล้วเพลินหัวใจจริงๆ