วันนี้มีเรื่องเล่ารายวัน ฉันเดินทางไปโรงเรียนระยะทางค่อนข้างไกลสำหรับคนอื่น แต่สำหรับฉันรู้สึกเป็นปกติ เพราะไม่มีทางเลือก โดยการเดินทางขึ้นเขาไปทางทิศตะวันออกกลับทางทิศตะวันตก  ไม่อาจหลบเลี่ยงแสงแดดได้ทั้งเช้าและเย็น 

      บนทางหลวงหมายเลข ๑๒ ถนนมิตรภาพ  ถึงสามแยกบ้านแยงกิโลเมตรที่ ๖๘ เลี้ยวซ้ายถนนบ้านแยง นครไทยไปอีก ๑๐ กิโลเมตรถึงโรงเรียน  ตามปกติพวกเราจะแวะซื้ออาหาร ผลไม้ที่ตลาดบ้านแยง 

     วันนี้ก็เช่นเดียวกัน  ฉัน ครูนินและผู้อำนวยการไปรถคันเดียวกัน การขับรถต้องระมัดระวังรักษาความไม่ประมาทอย่างสุดขั้วหัวใจ  พลาดไม่ได้เพียงนิดเดียว  ครั้งหนึ่งฉันเคยปล่อยให้รถไหลลื่นไปตามผิวถนนเนื่องจากไม่กล้าแตะเบรค  เหตุการณ์เกี่ยวกับการเกิดอุบัติเหตุรายวันฉันเห็นเป็นประจำ  และระมัดระวังตลอดระยะทาง 

    เหตุการณ์ที่สามแยกตลาดบ้านแยง ทราบว่ามีรถบรรทุกสิบล้อคันหนึ่งจอดนิ่งอยู่ข้างทางไม่มีคนขับ  แต่รถที่อยู่ด้านหน้ารถบรรทุกที่จอดอยู่ชนกันและกระแทกกับรถบรรทุก  ทำให้รถบรรทุกถอยหลังข้ามถนนลงไปทับบ้านเรือนอีกด้านหนึ่งพังยับ 

     ตอนแรกตกใจกลัวเจ้าของบ้านได้รับอันตราย  ภายหลังได้ทราบว่าสมาชิกของบ้านทั้งสองหลังไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใด คิดแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้  เพราะความประมาทของคนอื่น ทำให้ผู้ที่อยู่ดี ๆ ในบ้านของตัวเองแทบจะไม่ได้รับความปลอดภัย  แต่ก็เสียความรู้สึกที่ทรัพย์สินเสียหาย

      ต่อไปฉันต้องเพิ่มความระมัดระวังการขับรถผ่านบริเวณสามแยกแห่งนี้เป็นพิเศษ และจะต้องเตือนสติตัวเองว่า..อย่าประมาท

รถบรรทุก..จอดบริเวณรถกระบะสีขาว

ถอย...ข้ามถนน  ผ่านสามแยกจากขวามือลงไปซ้ายมือ