28 - 29 พฤษภาคม 2552
ทำกระบวนการเรียนรู้ R2R ที่อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ...
กระบวนการเรียนรู้เริ่มต้นด้วย
- การพักกายและจิตตื่นพร้อมสู่การเรียนรู้
- กำหนดเป้าหมายร่วมกัน...ว่ามาเรียนรู้อะไร และเพื่ออะไร
- จากนั้นแลกเปลี่ยนเรียนรู้ตามกลุ่มที่กำหนดไว้ตาม Theme ที่มุ่งเป้าหมายสู่การพัฒนา
- เราได้แบ่ง theme ออกเป็นห้าด้าน งานป้องกัน งานส่งเสริม งานป้องกัน งานฟื้นฟู และงานสนับสนุน และเรียนรู้การมองงานนี้ผ่านเรื่องเล่า ที่มองถึงลักษณะงาน กิจกรรม ความสำเร็จที่ผ่านมา โอกาสของการพัฒนาและขับเคลื่อนต่อ
การเรียนรู้ด้วยใจที่ใคร่ครวญ...ผ่านเรื่องเล่า
การที่เราได้เล่าความดีงามจากการทำงานสู่กันและกันฟัง ทำให้ใจนี้เต็มอิ่มขึ้น การได้มองเห็นกระบวนการอันมีคุณค่า นำไปสู่การต่อเติมจุดอ่อนของการทำงานได้มากขึ้น นำไปสู่โอกาสของการพัฒนางานประจำนี้ให้ดีขึ้น
- กระบวนการภาคบ่าย เราให้แต่ละ Theme เล่าสู่กันฟังจากที่ได้ร่วมกัน Success story sharing จากกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เมื่อเช้านี้
- จากเรื่องเล่าทุกคนน้อมใจลง ด้วยการนำพาตนเองอยู่กับลมหายใจและบอกเล่าเรื่องราวของตนเองอีกครั้งไปสู่กระบวนการนำมาเขียนเป็นความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา
- นั่งเขียน นอนเขียน ... อย่างเบิกบานใจ เขียนด้วยความตื่นรู้ด้วยลมหายใจเข้า และเบิกบานดั่งลมหายใจออกที่ผ่อนคลาย
ขออภัย และอนุญาตจากมาก่อน 1 วัน มาจัดการกระบวนการชีวิต ครอบครัว และลูกที่ กทม แต่ก็มาด้วยความสบายใจ ไม่หนักอึ้งเกินเหตุ เพราะเห็นพวกเราหล่มสัก เข้ากระบวนการด้วยความผ่อนคลาย ตามรู้ R2R กับอาจารย์ไปได้ เห็นพี่ตุ๊กกุลีกุจอช่วยงาน น้องลูกหมี ที่เป็น Project manager นี้ แต่หัวยังเป็นน๊อต อยู่ห้องทำงานหลายเรื่อง เห็นท่านผู้อำนวยการ นพ พงศ์พิชญ์ พาอาจารย์ไปดูคนทำงานนหน้างาน และผลงาน ด้วยความตื่นตัว นั่งตามความรู้สึกตัวเอง เห็นภาระกิจคนหลากหลายบนรถโดยสาร ที่แตกต่างจุดหมาย ที่มาด้วยกันประมาณ 10 คน จากหล่มสัก ...เข้า กทม. ถึงประมาณ ตี 1 ไม่ค่อยมีรถ รอประมาณ 30 นาที คิดจะเหมา Taxi ใจหนึ่งบอกตัวเอว่า จะรีบไปไหน...ฝึกช้าลงได้ไหมนิดหนึ่ง..นั่งรอสักครู่ รถเมย์ สาย 554 รังสิต สุวรรณภูมิ มา อย่างใหม่เอี่ยม ขึ้นไปบ้าน แล้วถึประมาณ ตี 2 บอกตัวเองว่า..ถ้าไม่ฝึกช้าลง รอนิด คงไม่เห็นใจตัวเอง ที่ปิติ กับการฝึกช้า ฝึกช้า เพราะรีบเร่งจนเร่าร้อนเสมอๆ (ส่งการบ้านอาจารย์เช้านี้คะ)
อาจารย์สอนดีครับ เข้าใจง่าย เหมือนง่ายๆ อิอิ ขอบคุณครับ
อาจารย์สอนดีมากเลยค่ะจะพยายามทำโครงร่างการวิจัยส่งไปให้ดูนะค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำให้หน้าเด็กได้ด้วยสะดือ อยากหน้าเด็กบ้างพยายามอยู่ค่ะ เดินทางด้วยความปลอดภัยนะค่ะ สวัสดีค่ะ บาย
ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมแบ่งปันเรื่องราวดีดีแห่งการงาน และน้อมนำไปสู่การต่อยอดในการพัฒนาต่อ ความดีแห่งเรื่องเล่านี้คือ การบ่มเพาะพลังแห่งความสุขและกำลังใจของคนหน้างาน
และการที่เรามองหาโอกาสและประเด็นแห่งการพัฒนานี้ คือ การที่เรากำลังร่วมกันบ่มเพาะความสุขแห่งความงดงามทางจิตใจจากกันสู่กัน จากอดีตสู่ปัจจุบัน จากปัจจุบันส่งผลไปสู่อนาคตค่ะ
(^___^)