ไม่เห็นมันจะง่ายเหมือนอ่านในตำรา

การดำเนินไปของลมหายใจ

อืม ทำไม ตอนที่ไม่คิด ไม่อิน ทำไม ไม่ทุกข์

อยู่ได้อย่างสบาย ๆ

 

พอเริ่มคิด เริ่มยึด ตัวกู ก็ทำงาน ทุกข์หนัก

ออกแรงสู้ทุกข์ด้วย สมาธิ หวังให้ทุกข์หาย

ยิ่งยื้อ ยิ่งดิ้นรน ก็ยิ่งทุกข์

พอหมดแรงสู้ไม่ไหว

เอ้า ตายก็ตาย อยากทุกข์นักก็เอาเลย

แหนะ ทุกข์มันคลาย

 

จิตหนอจิต