คนเราจนมาแต่เกิด

โชคชะตามนุษย์จุดกำเนิด
คนเราเกิดมาแต่ตัวมัวสงสัย
สิ่งของไม่ติดตัวมาอย่างใด
ถึงคราไปก็จนไปไม่ได้เอา

ทรัพย์ที่แข่งแย่งชิงวิ่งวุ่นหา
ทั้งเงินตรารถบ้านพากันเหมา
หอบหวงไว้ข้าวของเป็นของเรา
หลงมัวเมาเฝ้าหามาเชยชม

เมื่อเกิดมาจนปัญญากว่าจะรู้
เกิดมาสู้ความจนทนขื่นขม
ความร่ำรวยหากคิดพิชิตชม
ในสังคมสมมุติไว้ให้มั่งมี

คนเรานี้ดีชั่วคือตัวแน่
ทำตัวแย่ตกต่ำย่ำศักดิ์ศรี
ค่าของคนมิได้วัดที่จนมี
มนุษย์นี้ปั้นแต่งไว้ใช่เรื่องจริง

บ้างมีกินมีใช้ไม่เดือดร้อน
บ้างริดรอนกินใช้เกินไปทุกสิ่ง
ใครเดือดร้อนอย่างไรไม่ประวิง
กลช่วงชิงรุกรับเพื่อจับจอง

 เมื่ออับจนปล้นฆ่าอ้างสาเหตุ
แท้กิเลสครอบงำทำมัวหมอง
ไม่ลดละอบายมุขทุกข์เข้าครอง
บ้างก็จ้องทำนาปรังบนหลังคน

กำลังสี่พึงลุกปลุกใจสู้
ขวนขวายรู้วิชาพาฝึกฝน
พลังปัญญาหากินเลี้ยงชีพตน
รู้อดทนกำลังเพียรพยายาม

กำลังซื่อจริงใจสุจริต
สู้ชีวิตโดยมิให้ใครเหยียบหยาม
ไม่โกงกินรักถิ่นแผ่นดินงาม
หากินตามแต่ได้ไม่คดโกง

กำลังแห่งเมตตาพาเอื้อฝัน
รู้แบ่งปันรักใคร่ใจปลอดโปร่ง
ใช้ศีลธรรมนำใจใฝ่จรรโลง
ไมตรีโยงผูกมิตรจิตอาทร...