ใครทราบบ้าง

ใครทราบบ้างว่าประโยคนี้มีความหมายถึงอะไร......สองคนยลตามช่อง คนหนึ่งมองโคลนตม...อีกคนเห็นดาวอยู่แพรวพราย.....เมื่อเด็ก(สาว)พอจบการศึกษาก็จะมีสมุดที่เขาเรียกว่า "เฟรนชิป"เราก็เอาไปให้เพื่อนฝูงครูบาอาจารย์เขียนไว้อ่านในยามจากและเมื่อคิดถึง...จำได้ว่าคุณครูสอนภาษาไทยท่านจบอักษรศาสตร์มาจากจุฬา....ท่านเขียนไว้ให้ขอเอ่ยชื่อท่าน(ไม่ทราบว่าท่านจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ประนอม มุสิกพงค์)เมื่อครั้งนั้น..นานมาแล้วถ้าจะนึกถึงเวลา...ในความทรงจำ....ประโยคนี้บางครั้งผุดขึ้นมาในสมอง...ยอมรับว่าอ่านเมื่อเด็กก็ไม่เข้าใจไม่ทราบว่าครูเขียนไว้ให้เราเข้าใจอย่างไรทำไม ...มาถึงตอนนี้ ใครทราบบ้างว่าเราควรจะเข้าใจประโยคนี้อย่างไร........ในความคิดของมนุษย์ทุกวันนี้